Sebadoh was één van die belangvolle indiebands in de jaren ’90. Sebadoh kon strak, stevig als poppy , dromerig klinken. Op speels , spontane , gevoelige lofi-achtige wijze rammelden ze graag. De platen ‘Harmacy’, ‘Bubble & Scrape’ en ‘Bakesale’ waren alvast drie pareltjes. Sebadoh draait rond tandem Lou Barlow en Jason Loewenstein , en komen nu voor de dag met de nieuwe drummer Bob D’Amico . Ze lieten al eens van zich horen in 2007 en 2011 , maar staan pas nu, na veertien jaar, na ‘The sebadoh’, terug in de picture met ‘Defend yourself’.
Intussen combineert Barlow het herenigde Dinosaur Jr met Sebadoh . We hebben een reeks fijne gruizige , melancholieke songs , goed gedoseerd, maar minder scherp dan voorheen. Een afwisselend aangenaam album dat meteen boeit en intrigeert met songs als “I will” , “Love you here”, “Beat” , “Oxygen” als de titelsong. Het onderstreept de variatie die het trio aanbrengt, wat het spannend maakt en houdt. De koek werd mooi verdeeld tussen Barlow en Loewenstein , met elk zes songs, aangevuld met een korte afsluiter.
Sebadoh heeft nog steeds die dynamiek , die drive en gevoeligheid wat hen toen sterk heeft gemaakt.
Sebadoh heeft een trouwe aanhang in België, en ook al heeft de band sinds 1999 geen album meer uitgebracht, toch kwam er veel volk af tijdens hun vorige passages in de Handelsbeurs, en op de DOK-arena in 2011, de dag na de grote Pukkelpopstorm, waar ze gratis op een geïmproviseerd podium speelden, en daarna zelf hun instrumenten in hun camionette inlaadden. Na 14 jaar, is er terug een nieuwe plaat, ‘Defend yourself’, en dus speelden Lou Barlow en Jason Loewenstein, met de nieuwe drummer Bob D’Amico in de Orangerie.
In de jaren negentig, konden de concerten van Sebadoh soms tenenkrullend slecht zijn, met een Lou Barlow die minutenlang zijn gitaar niet gestemd kreeg, sinds de reünie in 2007 is dit allemaal in de plooi gevallen, omdat de band een slimme oplossing gevonden heeft voor de vele instrumentenwissels: Lou en Jason nemen om beurten de zang en gitaar op zich, terwijl de andere de baspartijen op zich neemt, zodat het concert uit stukken van een kwartier tot twintig minuten bestaat en de vaart niet onderbroken wordt. Als er toch nog gestemd moet worden, speelde de drummer en de bassist van dienst gewoon kleine intermezzi, in de stijl van de little ditties die we van Primus kennen.
Het concert was heel erg punk vanavond, luid, veel ritmiek, bij wijlen slordig maar altijd rechtdoor. Er kwamen een aantal nieuwe nummers aan bod, die heel dynamisch klonken, maar die net minder sterke hooklijnen hadden dan de klasbakken uit ‘Harmacy’, ‘Bubble & Scrape’ en ‘Bakesale’, die vanavond de hoofdbrok vormden van de set.
Jason Loewenstein’s stem was kapot vanavond, in zijn beste nummer , het punky “Careful’, had hij moeite om boven de muur van geluid uit te komen, en ook in de andere nummers kon je duidelijk horen dat de stembanden vermoeid en in de hoogte beperkt waren. Niettemin, de nummers uit ‘Bakesale’ konden op veel nostalgische goedkeuring rekenen van het Brusselse publiek: “Not too amused”, of het door Barlow gezongen trio “Magnet’s coil”, “Skull” en “On the rebound” behoren tot het collectieve geheugen van iedereen die in de jaren negentig met indie-muziek bezig was. Barlow, met een taliban-baard waar E van Eels ooit nog het handelsmerk op had, stopte veel energie in de set, bijvoorbeeld in het korte en punky “License to confuse”, maar ook in zijn energiek, maar slordige basspel wat ook de laatste jaren bij Dinosaur Jr. zijn nieuwe stijl geworden is. Barlow heeft niet altijd de volledige controle over zijn spel, maar dat heeft dan weer al voordeel dat een set van Sebadoh nooit het zelfde klinkt. Hoogtepunten vanavond zaten aan het einde, met een prachtig “Beauty of the ride”, met een melodie die zich als een weerhaak in je schedel vastzette, “Soul and fire” uit “Bubble and scrape” en het melancholische “On fire”.
De Botanique kreeg vanavond ruim waar voor zijn geld, met een set van ruim anderhalf uur met veel dynamiek en drive, waarin het enige minpunt de stem van Loewenstein was. Een kopje lindethee en vroeg naar bed, zou dokter indierock zeggen.
Organisatie: Botanique, Brussel
Bed Rugs was erin geslaagd om het tot voorprogramma van Sebadoh te schoppen en daar waren ze naar eigen zeggen alvast blij mee. Ze spelen indierock en het heeft ergens wel elementen weg van Charlatans of Stone Roses, een beetje psychedelisch en met gevoel voor ritme. Nog geen grote songs gehoord, maar het is zeker een band die gevolgd mag worden.
Sebadoh heeft na 14 jaar een nieuwe plaat uit, ‘Defend Yourself’, en dat mag gevierd worden met een Europese tournee. Veel (Vlaams) volk in de Grand Mix, maar dat is nu eenmaal een traditie. Geopend werd er met een paar nummers uit de nieuwe plaat “Defend Yourself”, “I Will” en “Oxygen”. Leuke punkrockers zoals we ze al wel kennen, maar zoals Lou Barlow zelf zei wachtte het publiek toch eerder op klassiekers uit de jaren 90. Die kwamen er ook met een snedig “Shit Soup” en een intens “Careful”.
Langzaam aan kwamen de meer melodieuze nummers erdoor en met name “Skull” sprong er qua gevoel uit. Live is Sebadoh meestal wat harder dan op plaat, en ook de versies van de intiemere Barlowsongs kregen vaak een uitvoering die meer rechttoe rechtaan was, en dan ging er soms wel wat van de subtiliteit en het gevoel verloren. Maar de nog altijd even enthousiaste aanpak van Lowenstein en Barlow op het podium maakte dat goed.
Het was een concert met vaart en daarom misschien altijd wat te kort. Hoogtepunten van het tweede deel van het concert waren “Beauty of the Ride” en als afsluiter “On Fire”, melodieuze parels van op ‘Harmacy’. De hele avond werd er om “Gimme Indie Rock” geroepen, en dat nummer kwam er uiteindelijk niet, maar zoals Barlow zei hadden we eigenlijk de hele avond niks anders gekregen.
Neem gerust een kijkje naar de pics
http://www.musiczine.net/nl/index.php?option=com_datsogallery&Itemid=49&func=viewcategory&catid=4226
Organisatie: Grand Mix, Tourcoing
Sebadoh of hoe gaat de Belgische muziekscène om met wat op donderdag in Pukkelpop gebeurde" … Zucht …
Iedere (alternatieve) muziekliefhebber zal wel voor de rest van zijn leven weten waar hij/zij was op donderdag 18 augustus 2011 om 18:15. Ofwel probeerde men het vege lijf te redden tijdens een dantesk onweer in Kiewit, ofwel vroeg men zich de uren erna af wat er van zijn vrienden op Pukkelpop geworden was. Het verwerken van deze gebeurtenissen zal nog lange tijd vergen. Dit weekend waren we getuige van hoe een aantal groepen hiermee omgaan.
Vrijdag, op Brussels Summer Festival (BSF), zagen we eerst een aangeslagen The Bony King of Nowhere (TBKON). Zij moesten op donderdagavond spelen op Pukkelpop en Bram Vanparys (lead zanger) was duidelijk nog heel erg onder de indruk. Waar hij anders al geen spraakwaterval is, hield hij het bij een korte boodschap na het eerste nummer en werkte dan het mooie concert verder af.
De afsluiter vrijdag op BSF was K's Choice. Bij de start van het optreden kwamen Sarah en Gert Bettens alleen op het podium en lazen een tekst voor waarin de band en de organisatoren hun medeleven uitten met wat er op Pukkelpop gebeurd was. Er werd een indrukwekkende minuut stilte gehouden, waarna er een mooie, akoestische versie van "16" volgde. De rest van het concert was met de ganse groep en het publiek ging uit de bol.
Zaterdag speelde Sebadoh op DOK Gent (DOKstrand). De groep was voorzien om zaterdag op Pukkelpop te spelen, maar wou na de afgelasting van het festival toch iets doen voor de Belgische fans en hen een mogelijkheid geven om het gebeurde te verwerken. Het optreden was gratis (ook de groep speelde omzeggens gratis) op Dok Gent, een schitterende strandlocatie in de oude haven. Het weer was schitterend en er was geen wolkje aan de hemel. In het publiek hoorde je van verschillende mensen verhalen die erbij waren afgelopen donderdag en over hekkens hadden moeten kruipen, weg springen voor vallende videoschermen en daarna uren zoeken naar hun vrienden.
Het was een deel van het verwerkingsproces voor velen om gelijkgestemden te zien. Ook voor de band was het duidelijk speciaal want een aantal keer werd de speciale relatie met Pukkelpop aangehaald ("it's the only festival that understands our music") en werd het publiek bedankt om aanwezig te zijn. Uiteindelijk speelden ze bijna twee uur ("that's all the songs we know:). Dat gitarist en bassist om de paar nummers van instrument wisselden, kwam het ritme van het concert absoluut niet ten goede, maar het publiek maalde hier niet om, het had een goede namiddag gehad en er was een stap gezet in de verwerking van de vreselijke zaken die gebeurd waren.
Organisatie: Democrazy – DOK, Gent
Wie geld spendeert aan een ticket voor een optreden van Sebadoh doet dat doorgaans niet zonder enig risico. De live shows van deze intussen semi-legendarische Amerikaanse lo-fi indierockers bleken in het verleden immers uiterst wisselvallig: de ene keer slordig maar briljant, een andere keer futloos en onsamenhangend. De voortekenen voor de nieuwe reeks concerten van Sebadoh in originele line-up (Lou Barlow – Jason Loewenstein – Eric Gaffney) waren nochtans gunstig: de optredens van Lou Barlow’s ander muzikaal project, The (New) Folk Implosion, werden afgelopen jaren steevast bejubeld, en tijdens de reünietournees met Dinosaur Jr. lijkt Barlow warempel voor het eerst speelplezier uit te stralen. Aanleiding voor de voorlopig éénmalige rentree van Sebadoh in het live circuit is het 15-jarig jubileum van ‘Bubble and Scrape’, het doorbraakalbum dat het trio integraal beloofde voor te stellen in de Ha’.
Eerste vaststelling bij aanvang van de set: Barlow & co leken fris en monter het optreden aan te vatten, wie dit trio ooit in de AB gezien heeft weet dat dit geen evidentie is! Tweede vaststelling: de ontwapenende Barlow bleek bijzonder goed bij stem wat tijdens een uitgesponnen versie van ”Brand New Love” (’92) al meteen een eerste hoogtepunt opleverde. Anno 2008 blijkt Sebadoh meer dan ooit te zijn uitgegroeid tot een muzikale democratie. Naast Barlow namen ook Loewenstein en Gaffney een deel van de nummers voor hun vocale rekening. Er werd duchtig van instrumenten gewisseld, waardoor het trio spijtig genoeg zelden in hogere versnelling kon schakelen. Anderzijds bleek naast nummers uit ‘Bubble and Scrape’ ook ander moois uit de Sebadoh catalogus in de setlist te steken wat voor de nodige afwisseling zorgde.
In Sebadoh huizen drie duidelijk verschillende persoonlijkheden die elk hun eigen stempel drukken op het groepsgeluid. Barlow is een introverte melancholicus die tijdens “Cliche” en “Soul and Fire”, beiden uit het verjaardagsalbum ‘Bubble and Scrape’, uiterst doeltreffend de gevoelige (en zoals het hoort ietwat ontstemde) snaar wist te raken. Wanneer vervolgens Loewenstein aan het roer komt wordt het innemende Sebadoh eensklaps omgevormd tot een licht overstuurd powertrio. Loewenstein is een veelprater, houdt van contact met het publiek en katapulteerde ons o.a. terug naar het Sebadoh debuut ‘The Freed Man’ (’89) met het grappige “Mouldy Bread”. Gaffney tenslotte, lijkt de meest manische van de drie. Zijn schreeuwzang en jachtig gitaarspel verraden de punk en hardcore invloeden die begin jaren ’90 langzaam maar zeker in de Sebadoh sound binnenslopen. Gaffney’s meest memorabele moment van de avond was ongetwijfeld de indierock parel “Careful” uit ‘Bakesale’ (’94), meteen ook het laatste Sebadoh album waaraan hij meewerkte vooraleer de solo toer op te gaan.
Na een dik uur en een kwart schreeuwde de voor 2/3 gevulde zaal Barlow & co terug voor één enkele bisronde. Naast bovenvermeld “Careful” werd de kroon op het werk gezet met de prototype indierock classic “Gimme Indie Rock”. Bij zijn release in 1991 kreeg dit nummer in volle Nirvana gekte nauwelijks airplay, maar blijkt achteraf even relevant te zijn voor de doorbraak van de tweede generatie indie rock als “Smells Like Teen Spirit” was voor de grunge. Een passende afsluiter dus voor een geslaagd avondje rammelende lo-fi rock, waar het publiek voor één ticket eigenlijk drie optredens van éénzelfde groep te zien kreeg.
Het is bij deze dus bewezen: reünies in indierockland hebben duidelijk een bestaansreden. Afwachten dus wanneer de Pavements, Guided By Voices en Cells van deze wereld het voorbeeld van Sebadoh zullen volgen.
Organisatie: Handelsbeurs, Gent
Nederlands 
Français 
