logo_musiczine_nl

Trix, Antwerpen - events

Trix, Antwerpen - events - 01 april: Dirty sound magnet - 01 april: Minding dolls, Stryke, Gloom - 02 april: Nova Twins - 02 april: Hifive: Lefty Parker - 02 april: Spoor series: Caroline De Meyer, Dennis Tyfus - 03 april: Deathcrash - 04 + 05 april: Samhain…

Zoek artikels

Volg ons !

Facebook Instagram Myspace Myspace

best navigatie

concours_200_nl

Inloggen

Onze partners

Search results (3 Items)

The Rapture

In the grace of our love

Geschreven door

De NYse punkfunkers The Rapture zijn er terug bij na vijf jaar … Met de vorige plaat vielen ze wat op automatische piloot , en konden naast de matige plaat live maar matig meer boeien . Toegegeven, de handvol (dansbare) singles hebben ons steeds geïntrigeerd; én pit, gedrevenheid en friste stralen ze nu opnieuw uit op de nieuwe vierde cd ‘In the grace of our love’ . Niet meer van die gretige, felle funk- en punkopstoten , maar de cd weet ons probleemloos te overtuigen . Hun doorbraak ‘Echoes’ (al van 2003) zorgde ervoor dat zij samen met Radio 4, LCD Soundsystem, The Klaxons en Hot Chip één van de bepalende bands waren van de punkfunk, die artiesten als Gang Of 4, A certain ratio, Cabaret voltaire en Happy Mondays hoog in het vaandel droegen . 
Het evenwichtige ‘In the grace of our love’ brengt  hun typerende  indie/dancepunkfunk terug in de bovenste lade en werkt in op de dansspieren ; de single “How deep is your love” is een grote danskraker zelfs! Verder komen “Sail away”, “Come back to me”  en “Never die again” in de buurt door de zwierige grooves . Jawel, aanstekelijk, broeierig en fris door de hoekige, scherpe  gitaren, de stuwende toetsen- drumpartijen, de bijkomende percussie van koebellen en de geëxalteerde zang van Luke Jenner . De andere nummers zijn ietwat slepender . Maar kijk, het kwartet is erin geslaagd opnieuw op het voorplan te treden . Mooi zo!

The Rapture

The Rapture – Leuk, maar kort feestje!

Geschreven door

The Rapture –Leuk, maar kort feestje!
The Rapture
Grand Mix
Tourcoing
2011-11-12
Johan Meurisse

We werden iets te lang al opgewarmd door één van de plaatselijke DJ’s op de Rapture set, maar bon, al heupwiegend gingen we het NYse collectief tegemoet, die na de vorige cd ‘Pieces of the people we love’ (met de hitsende single “Get myself into it”), nota bene al vijf jaar oud , zwarte sneeuw hebben gezien … een  matig onthaalde plaat, ‘gig’ moeheid en het wegvallen van de bassist. The Rapture op automatische piloot concludeerden we dus, die pit, gedrevenheid en friste misten en de vonk niet meer konden doen overslaan! The Rapture had nu net het kenmerk van gretige en felle funk- en punkopstoten. Hun doorbraak ‘Echoes’ (al van 2003) zorgde ervoor dat zij samen met Radio 4, LCD Soundsystem, The Klaxons en Hot Chip één van de bepalende bands waren van de punkfunk, die artiesten als Gang Of 4, A certain ratio, Cabaret voltaire en Happy Mondays in het vaandel droegen . 
Met het evenwichtige ‘The grace of your love’ hebben ze de smaak opnieuw te pakken; hun indie/dancepunkfunk is niet vies van ‘80s wave en de single “How deep is your love” is een grote danskraker. Aanstekelijk, broeierig en fris door de hoekige, scherpe  gitaren, de stuwende toetsen- drumpartijen, de bijkomende percussie van koebellen en de geëxalteerde zang van Luke Jenner .

Het zal alvast een tweede kenmerk zijn dat de groep er geen lange optredens op nahoudt. In een goed uur hadden we het gehad , waarbij afwisselend songs van de drie cd’s aan bod kwamen … De Rapture punkfunk blonk en twinkelde … de titelsong “In the grace of your love” en “Pieces of the people” gaven de toon aan, en de toegevoegde koebel en sax op het gekende “Get myself into it” , “Killing”, “Never die again” en “Wwhoo allright yeah” dweepten de boel op en deden de temperatuur stijgen. De electro en wave klonken wat meer door op “House of jealous lovers” en “Sail away”; ze waren niet vies van een stevige, krachtige, hakkende gitaar op “The devil” en “Children” (in de bis) . Een verrassende wending en experimentje intrigeerde op “Echoes” .
Op die manier klonken ze het binnen het punkfunk concept ietwat verslavend en boeiend … Het was dan ook in één adem gedaan … De trip ging richting discotheek met de recente hitsingle “How deep is your love”, ingeleid door een pianotune.

Het dansbaar dessert kon gerust met een “Sister saviour” besluiten maar de band had ons intussen al bedankt en uitgewuifd … Maar kijk, het kwartet is erin geslaagd opnieuw op het voorplan te treden . Mooi!

Neem gerust een kijkje naar de pics
http://www.musiczine.net/nl/fotos/the-raptures-12-11-2011/
Organisatie: Grand Mix, Tourcoing 

The Rapture

The Rapture kreeg de vonk er niet in

Geschreven door
Le Grand Mix had zich voorzien op een spetterend avondje punk-funk en was dan ook uitverkocht. Dat zal ook wel te maken hebben met de vorige geslaagde passage van deze New Yorkers in Tourcoing.

Maar The Rapture liet ons een beetje op onze honger zitten. De gretige en felle funk- en punky opstoten die we verwachtten kwamen er niet uit. The Rapture verzuimde zelf om er een feestje van te maken door hun songs veel te keurig en te verzorgd te spelen. Alle nummers leunden te dicht aan bij de originele studio versies en kregen live niet de panache die ze boven zichzelf zouden moeten doen uitstijgen. Niet dat de heren hier slecht aan het spelen waren, want we twijfelen er niet aan dat ze het kunnen, daarvoor hebben ze de songs, de sound en de attitude. Ze waren alleen het buskruit vergeten. De vonk sprong er gewoon niet uit, de vlam zat er niet in.

Bij momenten, maar die waren er te weinig, liet The Rapture uitschijnen dat het er wel degelijk in zit. Naar het einde toe begon hun set wat te gloeien en te bruisen, vooral in de bisnummers ?First Gear? en ?Olio?. Ook ?I need your love? en ?House of jealous lovers? konden onze goedkeuring wegdragen. Maar we hadden meer verwacht. Iemand moest uit het publiek gesprongen hebben om die gasten met een flinke trap in hun ballen wakker te schudden, of de verantwoordelijken van de catering hadden toch maar beter wat meer pili pili en tabasco in hun spaghetti gedaan.

Nochtans hadden onze Brusselse vrienden van Montevideo als voorprogramma voor een aangename opwarming gezorgd met een sound die in hetzelfde straatje is te situeren van The Rapture (of ook Radio 4 en aanverwanten), een bijzonder gedreven lefgozer van een zanger en een band die de gitaren krachtig kon doen kletsen en botsen.

Een lekker voorspel dus, alleen wisten The Rapture de zaal niet verder op te geilen zodat niemand echt is klaargekomen. Jammer.



Wij zien het als een half gemiste kans van wat toch wel een fijn groepje is met aanstekelijke dansbare songs en puntige ritmes. De prima platen `Echoes' en `Pieces of the people we love' zijn daar het levende bewijs van.

Volgende keer beter.

Organisatie: Le Grand Mix, Tourcoing