Walrus is de band rond Geert Noppe die al toe is aan hun derde cd nu . Een muzikaal verleden heeft hij bij Yevgueni (zang/toetsen) en toen deze van Klaas Delrue een sabbatjaar inriep , legde hij zich volledig toe op Walrus . Dit resulteerde in 'terug naar het begin'  fijngevoelige, stekelige als stevige Nederlandstalige pop, die charmeert door muzikale rijkdom en beheerste orkestratie.
2020 moest een druk jaar worden voor Geert Noppe, in zijn ontelbare projecten. Corona besliste anders. Geert bleef niet bij de pakken zitten, hij werkte noest verder aan een nieuwe plaat van Walrus. 'Tussen mijn oren' kwam uit in een  productie van Alex Callier. Opnieuw een interessante parel van een man die  op eenvoudig pakkende wijze vertelt en verhaalt  uit het dagdagelijks leven.
“Zomer zonder klank” is een sterke opener. Walrus tekent meteen voor die troubadours , emotievol een verhaal vertellen, waarvan je stil wordt en/of lekker heupwiegt. Nergens klinkt het overdreven , integendeel Walrus neemt je in, luister maar naar “Held”, “Tussenin” of het opzwepende “Tussen mijn oren”.  Walrus balanceert telkens tussen die innemendheid en extravertie.
Na vijf jaar brengt Walrus een radiovriendelijke schijf uit; staat open voor fijngevoeligheid en je zingt de songs prompt lekker mee. “Kauwen in de Kerselaar” en “Breek het maar af” overtuigen in dit sfeertje.
Afsluiten doet Walrus met het bijzonder gevoelig pakkende “Misschien ben ik al dood”.

Blijf gerust nog vele jaren leven, beste Walrus. We hebben bands en artiesten als jullie nodig, die op eenvoudige wijze ons hart ontroeren.
'Tussen Mijn Oren' zet zijn stempel op de kleinkunst waarbij een levensverhaal wordt verteld en ons inneemt. Sterk.

Tracklist: Zomer zonder klank - Held - Tussenin - Schets -Hier - Dansen uit de maat - Dit was ons huis - Breek het maar af - Kauwen in de Kerselaar - Tussen mijn oren - Misschien ben ik al dood

Kleinkunst
Tussen Mijn Oren
Eigen Beheer

Walrus is de band rond Geert Noppe die al toe is aan hun tweede cd . Een muzikaal verleden heeft hij bij Yevgueni (zang/toetsen) en toen deze van Klaas Delrue een sabbatjaar inriep , legde hij zich volledig toe op Walrus . We hebben hier fijngevoelig, stekelig als stevig Nederlandstalige pop, die charmeert door een muzikale rijkdom en beheerste orkestratie. In die eigen koers is de invloed van 90s Belpopiconen De Mens , Noordkaap , Gorki , De Kreuners , Bart Peeters & Hugo Matthysen onmiskenbaar . Hij geeft er een persoonlijke touch aan, pop met symfonische accenten in de goede betekenis van het woord . Alex Callier was in de opvolger van ‘Op de valreep’ luisterend oor . “Iemand moet de slimste zijn” en “Tegenpool” zijn er alvast twee om in te lijsten, maar ook de rest van de plaat zit goed , vernuftig en subtiel in elkaar . Het maakt de Nederlandstalige pop sierlijk groots …