Het Amsterdamse duo liet een tijdje op zich wachten, en was in de voorbije zes jaar met allerhande projecten bezig als film en theater . Hun zompige , smerige rock’n’roll/psychedelica klinkt minder smerig en vuil, maar behoudt die kenmerkende, repeterende , zweverige tune en die dreigende , dwarrelende eighties wave . Toegegeven , minder beestig en weird , maar een lekker hypnotiserend geluid, zeker als je er de laatste twee “Red beat” en de ruim twintig minuten durende titeltrack op nahoudt .
De eerste zes zijn veelzijdiger , stralen wat meer rockwave uit in die psychedelica en klinken bijgevolg afwisselend directer , rauwer of sfeervoller , maar onmiskenbaar is , blijft die zZz stempel!
Dit punkrock bandje uit Alabama USA nemen we er graag bij, ook al produceren ze een geluid dat we al vaker gehoord hebben. Het is pretentieloze en uiterst viriele punkrock, gebouwd op de funderingen die The Ramones hebben aangelegd, met hier en daar een T-Rex tintje en gespeeld in een smerige garagerock modus. Een driftige sound die we ook herkennen bij gelijkaardige bandjes als Fidlar en Howler. Fris, aanstekelijk en bijzonder kwiek. Een rollercoaster met 11 potige stampers van song in amper een half uurtje, en dan gewoon nog eens op die play knop drukken en we zijn terug weg.
Het Amsterdamse duo Björn Ottenheim (drums) en Daan Schinkel (toetsen) debuteerden drie jaar terug met ‘The sound of zZz’, een intrigerende mix van zompige rock’n’roll, psychedelica en donkere eind ‘70’s wave:elektronica. Een repetitief psychedelisch klinkend orgeltje met een dosis geluidseffecten en een begeesterend bedreven drumspel, ondersteund door een dreigend kreunende, krijsende en galmende zegzang.
De opvolger ‘Running with the beast’, gelinkt aan Van Halens “Running with the …”, klinkt duivels, opwindend, broeierig en opbouwend.
De plaat is breder van opzet en klinkt gevarieerder: hitsige uptempo rock’n’roll, langgerekte zweverige psychedelica, wave, trash/noise en sfeervolle partijen. In Nederland spreekt men van een soort kermisrock’n’roll. Ottenheim slaat kreten of dreunt, kreunt, gilt en bromt z’n teksten af. En Schinkel zorgt voor warm swingende wave/psychedelica: van de snedige titelsong en “Sign of love” naar de rockwave van “Lover”, “Grip”, “Majeur” tot de psychedelische pop van “Spoil the party” en “The movies”. Of het duo weet je te verleiden op de dansvloer met “Loverboy” of zoekt je op met een intieme slow als “Amanda” en het afsluitende “Islands”.
Deze plaat gaat meer richting Black Mountain, Hawkwind en het oude Monster Magnet; het invloedrijke Suicide van Rev/Vega komt ietwat in de verdrukking te staan.
’Running with the beast’ klinkt minder overdonderend dan hun debuut, maar laat de meter nog steeds overhellen naar een lekker beestig plaatje!
Nederlands 
Français 
