Enkele jaren terug intrigeerde het Frans/Finse duo The Do met het verslavende plaatje ‘A mouthful’, hartverwarmende, dromerige en aanstekelijke elfenpop op plaat, live in een pittig, bedreven en breder concept. Naast de overtuigende, dynamische optredens kwam het aspect show, jam en spelplezier en plus.
Een goede drie jaar later heeft de tandem Olivia B Merilahtin (van Finse Origine) en de Franse multi-instrumentalist en drummer Dan Levy een nieuwe plaat uit ‘Both ways open jaws’, prikkelende pop die de woorden geraffineerd, eigenzinnig, pompeus, gevarieerd, catchy, toegankelijk en verrassend verdient. Spannend materiaal dus met avontuurlijke wendingen, bepaald door het kirrende stemmetje van Olivia, die ook in haar stem voldoende variaties biedt. Een soort ballerina pop op z’n Rita Mitsouko, die elan krijgt door talrijke cimbaaltjes, staafjes, tamboerijnen, tierlantijntjes, xylofoon, blazers en een dubbele percussie.

Er viel op het podium nogal wat te beleven dus om het songmateriaal intens broeierig en gemoedelijk te laten klinken. Een heuse band stond op het podium, met enkele verkleedpartijen van de zangeres er bovenop; een gezellige, leuke boel maakten ze er van . Ook de nummers waren alvast de moeite, die boeiend, bezwerend en opzwepend klonken, een handige draai kregen en soms een lang uitgesponnen karakter hadden.  Na overtuigende versies van “Gonna be sick” en “Too insistent”, verbaasden ze met een zwierige carrousel van “Slippery slope”, ietwat verderop in de set gesteund door “The wicked & the blind”.
De band klonk minder onschuldig, gevoelig en dromerig , maar was onderhuids gewaagder, onheilspellender en donkerder. “On my shoulder”, doorbraak van de band, werd eerst akoestisch toongezet om dan breder en voller te klinken. Innemend, emotievol en bruisend.  Verder hadden we subtiele meeslepende en aanstekelijke ritmes van de  sprookjesachtige “Bohemian dances”, “Aha” en “Tightrope” (Janelle Monae song), die durfden te exploderen. Overdonderend! In een feestelijk karakter besloten ze “Playground hustle”, kleurrijk door synths, elektronica en een fris gitaarspel.
Ondanks het feit dat het nieuwe werk nog onvoldoende ingeburgerd is op de radio konden ze rekenen op een sterke respons. Ook in de bis met “Dust it off”, “Moon mermaids” en “The bridge is broken” zorgden ze voor geluidseffectjes , trancegerichte pompende en ontspoorde synths of hielden ze het sfeervol en ingehouden.

The Do staat nog steeds garant voor totaalspektakel van muziek en show, laat talrijke emoties de vrije loop en heeft een ijzersterke live reputatie … The Do did it again!

Organisatie: Botanique, Brussel