Fleetwood Mac is één van de ‘old time favorits’ die nog op het lijstje stond om aan het werk te zien . Terecht , van de huidige Brits – Amerikaanse rockband is van de originele bezetting uit 1967 alleen Mick Fleetwood, net de 70 voorbij btw, er nog bij. De drummer en oprichter van de band verzamelde doorheen de geschiedenis heel wat muzikaal talent , maar vaste vorm kwam er natuurlijk met John McVie , Christine McVie en verder de americanos Lindsey Buckingham en Stevie Nicks . Een straffe bezetting op gezegende leeftijd en door de jaren uitgegroeid tot topmuzikanten.
Een afspraak met de muziekgeschiedenis kregen we , want de band van Mick Fleetwood maakte met 'Rumours' het op drie na meest succesvolle album aller tijden, waarbij de hits “Dreams” , “Don’t stop” en “Go your own way” niet ontbraken .
Naast het eerste werk met Peter Green zit thuis een ‘Tusk’ of de 80s ‘Mirage’ , ‘Tango in the night’ en het 90s album ‘Behind the mask’ niet te ver verstopt.
Fleetwood Mac trad op voor een avondje nostalgie , en kwam naar hier om de sterke songs van hun repertoire te spelen , met een blik op de toekomst , want er is een nieuwe plaat op komst en daar hoorden we al een rockend “Sad angel” van .
Vier jaar na hun vorig optreden stonden ze opnieuw in het Sportpaleis . Op weg waren we benieuwd of Christine er zou kunnen bij zijn , gezien ze in Londen aanwezig was op twee gigs. Stiekem hoopten we het , maar nee, vanavond was ze er niet bij , waardoor hits als “Little lies”, “Everywhere” en “You make loving fun” in de kast bleven, naast de wondermooie instrumental “Albatross” .
Het gerespecteerde kwartet werd bijgestaan door een tweede gitarist , een toetsenist en twee backing vocalisten. In de bijna drie uur durende set werden we meegevoerd, - gedreven in hun rijkelijk gevulde oeuvre. We hadden een muzikale rit van pop , rock , roots, blues en psychedelica, waar ruimte was voor gesoleer, strakke drums , emotievolle vocals, subtiel uitgewerkt en gespeeld met een dosis sentiment en gevoeligheid . Het maakt hen zo invloedrijk en bepalend .
We kregen een gezapig optreden , een rockende en een sfeervolle , dromerige, breekbare Fleetwood Mac. De extraverte en intieme aanpak en de daarbijhorende prachtprojecties zouden in een zaaltje als de AB nog meer tot hun recht komen . Die projecties gaven extra dimensie aan de nummers en soms gaf het de indruk dat we Fleetwood Mac in 3D zagen spelen . Goed gevonden dus .
In het begin moest de band nog wat op dreef komen, ondanks de twee kleppers “Second hand news” en “Dreams” die al passeerden . Pas na het mooi uitgesponnen , uitgewerkte “Rhiannon” kwam de fluwelen doorleefde stem van Stevie er goed door . “Lets get the party started” riep ze . Imponerend was “Tusk”, retropoppsychedelica ten top, wat me even deed terugblikken naar die set van Camper Van Beethoven , die een kleine tien jaar terug in de AB de ganse plaat speelde.
Ergens kan je Stevie in één adem opnoemen met Marianne Faithfull en Patti Smith, met haar bezwerende danspasjes die ze o.m. op de sfeervolle “Sisters of the moon” , “Sara”, “Landslide” , “Gypsy” en het rockende “Stand back” uitvoerde . Lindsey op z’n beurt is een begenadigd gitarist en perste er alles uit als op “Never going back again” en “Big love” , die hij solo met die herkenbare akkoorden perfect beheerste ; of bij een “I’m so afraid” en “Gold dust woman” waar zijn gitaargepingel knap en indrukwekkend was. Kippenvelmomenten! Verder een McVie sterk geconcentreerd op z’n bas en Mick die er op de drums het tempo in hield . Natuurlijk kon hij de menigte eens prikkelen met het product van de jaren ’70, een ophitsende drumsolo; als een bezetene ging hij tekeer; zijn kreten tussenin en de samenhorigheidsquote “Are you with me” waren een toegevoegde waarde . Ook de duetten Lindsey – Stevie , zorgden steeds voor magie , “Without you” , “World turning” , “Don’t stop” en het afsluitende “Say goodbye” emotioneerden en pakten ons in .
Enkel de tien minuten uitleg hoe Stevie en Lindsey in de seventies bij Mick en John zijn geraakt is goed voor een babbel achterna , of bij een tv of radio interview , maar hier werd het op den duur vervelend en slaapverwekkend.
Fleetwood Mac is een succesvolle, geliefde band . Het is en blijft iets unieks, een optreden van bijna drie uur is niet niks , en weet naast (bijna) leeftijdsgenoten toch ook wat (nieuwsgierige) jongeren te bereiken . Deze tour valt samen met de 35ste verjaardag van ‘Rumours’ , in de spotlights vanavond met ruim vijf nummers.
Missie voldaan , we kregen een heerlijke, uiterst aangename , genietbare set! . TW Classic lonkt … “Take care , be kind to one another” , deze quote van Mick Fleetwood koesteren we .
Neem gerust een kijkje naar de pics
http://www.musiczine.net/nl/index.php?option=com_datsogallery&Itemid=49&func=viewcategory&catid=4192
Organisatie : Live Nation
Nederlands 
Français 
