Na hun goed onthaald album “Paradoxical Sleep” keren ze nu terug met een remix-EP. Dit werd gemaakt samen met hun vaste producer Len Lemeire (o.a. Implant). Er werden maar liefst zes songs bewerkt. Len Lemeire brak de songs af en bouwde ze met de bouwstenen die hij overhield terug op. Zo krijgen we zes nummers waarin je de stijl en hand van Len Lemeire hoort.
“Digging” heeft een nog rauwe en duistere kant gekregen. Heel geslaagd. “Kids Alone (Late Night)” is een track geworden voor de liefhebbers van de meer klassieke EBM. “Spiritchasers (Neon Glow)” gaat dan weer eerder richting synthpop uit. “Far Away (Dispencing)” kreeg wat diepere synths mee. “Into The Fog (Visible)” heeft wat meer dreamscapes gekregen. Tenslotte sluit deze EP af met een uitgeklede en cold wave versie van “Envoler (Ailé)”.
De remix EP kan je geslaagd noemen omdat het meer is dan enkel een beat zetten onder de track. Wie van The Ultimate Dreamers houdt moet deze EP zeker eens checken want je vindt nieuwe invalshoeken van de reeds gekende songs terug in deze remixen.

Cold Wave/post punk
Paradoxical Implants (remix EP)

Luik is al enkele jaren een broedplaats voor noise, garage- en punkacts met bands zoals It It Anita en Cocaïne Piss als enkele voorbeelden. Empty Head (de mannen resideren dezer dagen in Brussel) wil dezelfde weg op gaan en brengt de single “Vincent” in afwachting van hun aankomende album ‘Freak Show’, dat trouwens opgenomen werd met Damien Vanderhasselt van Millionaire. Dit kan misschien de link zijn om ook in Vlaanderen aan de bak te komen want het is als band nog steeds niet zo gemakkelijk om te scoren aan de andere kant van de taalgrens.
“Vincent” klinkt heerlijk. Het kreeg een goede productie mee. Het nummer heeft iets catchy en is ritmisch interessant. Het verschil met een Cocaïne Piss is dat dit een uitgewerkte song is waar alles mooi op zijn plaats staat, melodieus is en rockt.
Deze song zou goed staan op enkele radiozenders zoals StuBru, Willy, radio 1…
Voor wie houdt van Sons, The Hives, Hickey Underworld…

Noise/Rock/Indie
Vincent -single-

https://on.soundcloud.com/nwh2Ece5KIKGs63ECw

Vorig jaar was deze jonge Oekraïense muzikante ( Nicole Selivan) nog finalist van de Nieuwe Lichting van Studio Brussel. Deze single is een voorganger voor het album dat in het najaar moet verschijnen. Binnenkort worden de data van de releaseshows in december meegedeeld.
De single is een track die een verrassende mix en productie meekreeg. Daardoor klinkt ze wat tegendraads en heeft het zijn eigen sound en vibe. De tekst gaat over een toxische relatie waarin pijn en passie met elkaar verstrengeld zijn.
Een heel leuke track die mij doet uitkijken naar het komende debuutalbum.

Cold wave/indierock/postpunk
Petting Love and Vodka -single-

Petting Love and Vodka

Met deze gelimiteerde vinyl sluit Dirk Da Davo een era af. Bijgestaan door zijn trouwe muzikale metgezellen Glenn keteleer (aka Radical G) en Pieter-Jan Theunis moet deze verzameling songs op ‘Liberation’ de essentie van zijn productieve en sterke periode voorstellen.
De plaat bestaat uit zeven tracks en opent met “Liberation”. Een track die zo de donkere dansvloer kan vullen. Een sterke opener. Daarna krijgen we twee versies van “Justification Unknown”. Enerzijds de original mix en anderzijds de ‘Ancient Methods’-mix. Die laatste geeft een heel andere vibe aan het nummer en je hoort de EBM nadrukkelijker in de muziek.
“Nothing For Nothing” uit 2025 staat hier in zijn origineel kleedje en tevens in een N4N Covict Remix door Patrick Codenys van Front 242. “One Word, One Crime” doet aan de jaren 90 denken. Met name het begin van de Electro en New Beat scene toen de mainstream in het genre nog ver weg was. “Disappear” sluit de vinyl stijlvol af.
Voor de digitale format is er nog een achtste song: “Walking Around” dat vrij aardig richting postpunk gaat. Zeker ook een song dat het ontdekken waard is.
Met deze kwaliteitsvolle release sluit men bij Neon Electronics hun era sterk af!

Electro/ebm/postpunk
https://dirkdadavo.bandcamp.com/album/liberation

Voor wie Warmoes niet kent (wat goed mogelijk is) kan ik je zeggen dat het een jonge vijfkoppige folkband uit Gooik is. Hun instrumentaria bestaat o.a. uit accordeon, piano, bouzouki, sax, low whistle, bas, contrabas en percussie.
De instrumentale muziek klinkt vrij traditioneel met hier en daar een jazz of funk invloed. Die invloeden maken de muziek wel een stuk boeiender. Luister bijvoorbeeld eens naar de baslijn in “Klutskweit”.
“Nachtvorst” kent een mooi begin met field recording en pianospel. “Orlando” is zowat het beste nummer van de plaat. De sfeer, de groove en samenhang maakt dat het nummer zichzelf overstijgt. “Thee Deugd” is een mooi en sfeervol piano nummertje. “Kune Kune” is een song, die live de boel op stelten kan zetten. “Galanthus” kan makkelijk dienst doen als soundtrack in één of andere film over de Middeleeuwen in Ierland. Hier hoor je ook wat zang op de achtergrond. Ook op “Radiator Jig” hoor je iemand zingen. Dit in klanken en niet in woorden. “Fiets Jigs” is interessant vanwege de intro en de opbouw van de track.
Na opener “Zandman” lijkt het erop dat het een heel traditionele (lees wat oubollige) folk plaat ging worden, maar vanaf “Klutskweit” komen er elementen in de muziek die alles toch wat opentrekt.
De plaat is gevarieerd waardoor het totaalgeluid iets minder coherent klinkt. Toch staan er enkele heel mooie composities op.
Indien alles tot één sound kan transformeren kan men nog meer een eigen smoel en sound creëren wat alles nog sterker zal doen klinken. Voor een debuutplaat is het wel geslaagd en toont men dat er potentie in de band steekt om door te groeien.

Folk
De Binnenbuiten

https://open.spotify.com/artist/701Bx8ckhCv67dtKVDjoBT?si=WzaeG_8RSy2mp9w5DWy4bQ

Deze Hardcore band uit Luik brengt op 1 april (geen grap) hun EP met drie songs onder de naam ‘El Mundo Kaput’. Opgenomen en gemixd door Gilles Demolder (o.a. Oathbreaker, Wiegedood) in de Jetson Studio in Kortrijk. De mastering gebeurde andermaal door Adrien Schockert in Brussel.
Waar men op de ‘Chaos Magic’ nog een trager naar doom neigend nummer had staan, heeft men voor deze EP gekozen voor drie songs met het nodige tempo. Dat betekent ook dat je je mag verwachten aan drie muilperen van songs. De band speelt, ondanks de enorme vaart, retestrak.
Dit is no-nonsens Hardcore en harde Rock and Roll met soms een Motörhead vibe. Uit de drie songs kan je afleiden dat de wereld echt kapot aan het gaan is. Lijkt dit alles iets voor jou? Dan zit je met deze schijf goed.

Hardcore/punk
El Mundo Kaput (7inch EP and Digital)

https://daggersband.bandcamp.com/album/el-mundo-kaput
https://www.youtube.com/c/daggersband

Few Bits – albumvoorstelling - Few Bits zijn meer dan ooit terug. Een schitterend optreden met smaakvolle songs gespeeld door ras muzikanten
Wave A Way + Few Bits

Wave A Way is een vrij recent opgerichte band door Jorik Van den Bosch (o.a. ex-Mooneye) en Muriel Boulanger (o.a. Muri). Hun eerste single (“Weightless”) zag vorig jaar in juni het levenslicht. Eind 2025 kwam “Gold” uit. Nu speelden ze hun EP die ergens eind dit jaar moet uitkomen.
We hoorden interessante dream/indiepop. Muriel speelt bas en zingt helder terwijl Jorik met de gitaar en de e-bow sfeervolle soundscapes uit zijn mouw schudt. De drums ( Jonathan Callens) die ergens tussen pop en jazz aanleunen en de stijlvolle keys (Matthias Dewilde) maken het plaatje compleet.

Few Bits kwam hun derde album, ‘Brick Houses’, voorstellen dat in 2025 verscheen bij MayWay Records. Hun vorig album ‘Big Sparks’ dateert intussen al van 2016. Dit album opende veel deuren en ze speelden o.a. in het voorprogramma van The War On Drugs en The Lemonheads. Toen Karolien Van Ransbeeck moeder werd ging de band in pauze. Maar het begon een tijd geleden te kriebelen en zo werd de band terug nieuw leven ingeblazen.
Karolien verscheen in een glitterbroek en het doek achter de band was zilverkleurig. Het had allemaal iets feestelijks.
De set werd geopend met drie singles uit hun nieuwe album. Het titelnummer “Brick Houses”, “Future Dives” en “Strongest Girl”. “Brick Houses” doet qua stijl en sfeer wat aan Fleetwood Mac denken terwijl “Future Dives” een eerste hoogtepuntje is. Op “The Strongest Girl” tonen ze hun muzikale kunnen en is Warhaus of Cigarettes after Sex nooit ver weg. Deze band bestaat uit fantastische muzikanten. Het samenspel van de twee gitaristen (Tim Coenen en Steven Holsbeeks) knettert bij momenten, de samenzang tussen Karolien en  de uitstekende backing zangeres blend mooi en daarnaast is het basspel van Peter Pask een feest voor het oor. De drums van Lemmens en de keys van Jacobs maken het plaatje compleet.
Karolien verontschuldigde zich omdat ze niet zo goed is in bindteksten maar zolang ze alles aan dit niveau op een podium brengt liggen wij daar niet van wakker. De set werd trouwens mooi opgebouwd. Naargelang de vordering van de set werd het tempo wat opgedreven en kwamen ook nog wat oude songs voorbij zoals “Summer Sun” en “Starry Eyed” uit ‘Big Sparks’. Ook “Come on Home” uit hun debuutplaat van 2013 kwam aan bod. Er werd geëindigd met het schitterende “Nowhere in Love” en “Do Your Best”.
Tijdens de (terechte) bisronde kregen we “One Night Friend”, “Love No Hate” en het speelse “Pick Up”.
Na het zien van Few Bits begrijp ik waarom The War on Drugs hen al twee keer in het voorprogramma heeft gevraagd. Kwaliteit, sfeer en eigenheid maken hen live tot een heuse beleving.

Setlist 1. Brick Houses 2. Future Dives 3. Strongest Girl 4. Unreal 5. 22 Weeks 6. Summer Sun 7. Starry Eyed 8. Come On Home 9. People 10. Big Sparks 11. Nowhere in Love 12. Do Your Best
Bis 13. One Night Friend 14. Love No Hate 15. Pick Up

Organisatie: Democrazy (ism MayWay Records)

Er beweegt wat in Roeselare op muzikaal vlak. Sister May deed laatst hun albumrelease, Subatomic Strangers brachten vorige jaar hun album uit en zo kunnen we nog enkele opnoemen. Zoals nu ook,  deze Honey Rebel: een gloednieuwe vijfkoppige band uit Roeselare die met deze single de aandacht probeert te trekken. Gitarist Nicolas Vermeersch van Subatomic Strangers en Duvve is hier ook present.
Hun single is, zoals veel hedendaagse muziek, een blend van stijlen: je hoort er rock, indie en nog wel wat andere elementen uit verschillende genres in doorklinken. Zangeres Kyleen heeft een stem waar ze vele kanten mee uit kan: ze klinkt warm, ze kan uithalen en haar stem bezit voldoende body om live indruk te maken. We horen een mooi uitgebalanceerde sound. Een rock/pop nummer dat radio vriendelijk is maar genoeg rockt om live gensters te slaan. Ik denk dan een beetje richting Krezip, Anouk etc…

Storm - song and lyrics by Honey Rebel | Spotify

Fijne single in elk geval.

Het Nederlandstalig nachtorkest De Delvers laat terug een nadenkertje op ons los in de vorm van de single “Doemdenkers”. Daarin wordt een (herkenbare) wereld vol complottheorieën, duisternis  en gevaar geschetst. Het is niet de bedoeling om met deze single een klaagzang af te steken maar wel om een wake-up call te veroorzaken en zo wat tegengas te geven. Het blijkt nog maar eens dat deze thema’s de sterkte is van De Delvers. Daarbij wordt hier alles verpakt in een catchy en uptempo nummer. Een heerlijke en meezingbare song!
Youtube: https://www.youtube.com/watch?v=szW6IglDM-4&list=RDszW6IglDM-4&start_radio=1

De Delvers:
Dries Emmerechts: Zang, Bas, Beats
Laurens Primusz; Gitaar, synth, Zang
Tom Kets: Teksten, Bas
Menno Buggenhout:Gitaar

Stereoseat - Een interessante band met een eigen smoel en sterke live presence

Album voorstelling van Stereoseat met als support An Evening with Knives.

De Crossover was goed volgelopen voor de release avond van ‘Moanster’, het nieuwste album van Stereoseat.
Lees intussen de review https://www.musiczine.net/index.php/nl/item/101534-moanster

De avond werd geopend met het Nederlandse An Evening With Knives. Een goede combinatie met Stereoseat aangezien beide bands moeilijk in één hokje te plaatsen zijn. Het drietal warmde de zaal perfect op met hun enthousiasme en hun ferme songs die je metal/rock met progressieve elementen zou kunnen noemen.

Daarna was het aan de beurt van Stereoseat. Er werd gestart met de single “Erbay”. Daarna kregen we “Moanster”, “Artique”, “Shadow Lover” en “Broomstick”. Al heel wat gekend nieuw materiaal dus. Het fijne is ook dat er toch heel wat gebeurt op het podium. Toetsenist Maarten De Meyer springt in het rond met zijn synths alsof hij ADHD heeft. Zanger Tom Van Dorpe is ook niet meteen een standbeeld op het podium ondanks het feit dat hij zingt én gitaar speelt. Nu en dan kwam hij op de voorgrond en ook tussen het publiek. Hij legde zich op een gegeven moment op de grond tijdens het spelen en gaf ook tijdens een nummer zijn gitaar aan een tienster uit het publiek. Ze mocht de gitaar aanslaan terwijl men de boel met de band terug op gang trok. Ongetwijfeld een moment dat het meisje nooit meer zal vergeten. Ook gitarist David Van Glabeke en drummer Jelle Lefebre kweten zich uitstekend van hun taak.
Naast het nieuwe materiaal werden er toch ook enkele oudere nummers gebracht zoals: “Eskobar”, “Sluthead” en “Arcade”. Na een sterke set en performance kwamen ze nog terug voor één bisnummer zijnde “Waltz”.
Stereoseat: een interessante band die een eigen smoel heeft en live meer dan de moeite waard is.

Bandcamp voor vinyl en digitaal: https://stereoseat.bandcamp.com/

Organisatie: Stereoseat