Het Braziliaanse progressieve rock/metal trio Pentral bracht de debuutsingle "Silent Trees" uit. Het was een voorproefje van het nu net verschenen debuutalbum, 'What Lies Ahead of Us'. We schreven daarover: '' De Zuid-Amerikaanse invloeden keren terug in de single, maar het is vooral de energieke aanpak die eerst ingetogen openbarst. Hun muzikale oerkracht is iets naturel , het wondermooie, prachtige landschap krijgt wervelstormen en -uitbarstingen te verduren. Een gevarieerde sound dus die zachtmoedigheid en extravertie bij elkaar brengt." 

Benieuwd of dat op heel de schijf terugkeert …
Het debuutalbum is de zoektocht van het menselijk bewustzijn naar het milieu, vrede en gelijkheid. Muzikaal is men niet vies van experimentjes. “Silent Tree” wordt gedragen door bijzonder emotioneel beladen vocals, incluis het uitschreeuwen van pijn en frustratie, wat we ook horen op “Disconnected”, “Letters from Nowhere” en “Aiming for the sun”. Het zijn energieke nummers, waarbij we ergens Sepultura horen … Je kan niet omheen die Zuid-Amerikaanse invloeden binnen Pentral.
De Braziliaanse band is begaan met de natuur en vooral met het Amazonegebied.
Pentral omart zijn muzikale invloeden en heeft een eigen geluid door de verschillende wendingen, van akoestisch, intiem  tot dreigend snoeihard. De boeiende variaties maakt het materiaal sterk. “A gift from God” is een serene song, die durft open te barsten, en de registers worden open getrokken als een allesverwoestende wervelstorm . Op “Are You Satisfied” en “The Law” spuwt emotioneel beladen, wild Pentral zijn gal uit.
De politieke en muzikale oer- en daadkracht staat centraal . Prachtplaat.

Tracklist: Silent Trees 07:13 All My Wounds 04:29 Disconnected 04:37 Letters From Nowhere 06:53 Aiming For The Sun 05:52 A Gift From God 05:53 No Real Colour In Souls 08:28 The Shell I'm Living In 04:06 Are You Satisfied? 07:54 The Law 08:43 Silent Trees - Radio Edit 04:47 Aiming For The Sun - Radio Edit 04:02

Scarved werd opgericht in 2012 en na een EP 'Scarved' in eigen beheer, bracht de band met 'Dynamite' in 2014 een prachtige schijf uit.
Een female fronted heavy metal band die kwalitatief hoogstaande muziek aflevert. Het tweede album ‘Lodestone’ ging dezelfde weg op. Ondertussen is er een line-up wissel geweest, en in mei kwam de derde plaat uit ‘Flashback’ die een verandering brengt binnen de sound van de band, in de positieve zin.
Over 'Dynamite' schreven we nog: ''Je hoort bij veel songs Motorhead, Judas Priest  en een vleugje Deep Purple terug. Sommige kun je zelfs toevoegen aan hun oeuvre . Op zich is ‘Dynamite’ niet echt vernieuwend,, maar ze weten die ‘oudere’ sound verdomd goed te herkauwen”.
De invloeden van die bands staan overeind.  Maar nu durft Scarved buiten zijn comfortzone te treden, zoals op “Rising Soul” , met een lekkere solo.  
Op “Fly” en “Flashback” wordt het donkere van Black Sabbath gekoppeld aan het meer toegankelijke van Bon Jovi . “Schizofrenia” benadert Black Sabbath nog het meest met een dosis doom.  Caro klinkt soms tussen een Dio en Ozzy, maar behoudt de eigen identiteit. “Posion Kiss” is episch, zit technisch perfect in elkaar en die brul je uit volle borst mee. Songs vol adrenalinestoten. De gitaarpartijen de bassolo en de drums kenmerken de hardrock van weleer. De bonusstrack “Catch me offline” is een schitterende hardrockparel.
Dit is een band die een live ervaren doet opborrelen , na deze coronatijden. Met deze plaat zet Scarved de stap naar de grotere podia en op festivals als Graspop, Wacken en Alcatraz

Scarved drukt nu meer dan ooit zijn stempel op het genre en heft alle kansen groots te worden. Het hardrockverleden namen ze mee om op die manier nu verder uit te groeien .

Tracklist: Fly - Flashback - Schizofrenia - Nightshift  - Poison Kiss - Head Over Heels - Rising Soul - Lost In Space - Lockdown  - Catch Me Offline(bonustrack for CD and Digital)

Tom Kristiaan is een piano virtuoos. Tom bracht enkele mooie singles en albums uit, waaronder nu “Glance of You”, een schijfje boordevol ingetogen piano pareltjes die de gevoelige snaar raakt.
We hadden een interview met hem in mei 2020 hier
Over “Winter snow” en “Seized By the wind” schreven we "Winter snow" is een korte, magisch mooie song die je hart verblijdt, ingetogen, zonder al teveel uitbundigheid.  De nieuwe single "Seized By the Wind" is zondermeer een aanrader voor wie houdt van pianoklanken die de gevoelige  snaar raakt en harten verwarmt , zonder geluidsmuren te verpulveren …'' .
Hij gaar door op dit elan , intiem en ingetogen. Dit album leest als een romantisch boek, waarbij je wordt meegenomen naar een sprookjesachtige wereld. Best is de plaat in zijn geheel te beluisteren, hier passen de muzikale stukjes in elkaar.
De man vertelt aan zijn piano een verhaal dat je diep raakt, zonder al teveel hoge woorden maar net door de eenvoud die je terugvindt in de dingen des levens. “Peaceful Piece” en “Melancholic me” verpakken emoties als melancholie en weemoed, mooi en onbedwongen. Het afsluitende “Travelling” is een reis naar de diepste innerlijke gemoedsrust in ons hart.
Tom Kristiaan weet ons telkens opnieuw intens mooi te raken.

Klassiek
Glance of you
Tom Kristiaan

Tracklist: Winter Snow 04:38 Seized by the Wind 03:34 Lonely at the Bar - full version 03:57 Glance of You 03:20 Sunny Memories 03:44 Peaceful Piece 02:57 Melancholic Me 03:16 Happiness 03:17 Travelling 05:26

Echoes of Zoo is het nieuwste project van Nathan Daems (saxofoon), Bart Vervaeck (elektrische gitaar), Lieven Van Pée (elektrische bas) & Falk Schrauwen (drums). Je kent deze muzikanten misschien van bands als Black Flower, De Beren Gieren, Sylvie Kreusch & Compro Oro. Zij brengen psychedelische jazz in een hoog octaangehalte, en ze spelen het met een punky attitude. Denk aan Sons of Kemet, Dans Dans & Ibrahim Maalouf.

'Breakout' klinkt sterk overtuigend . Intrigerend hoe al die stijlen versmelten . “Bulle Blood Boiling” brengt groovende jazz, psychedelica in een punkjasje, snedig en gedreven. Verder op songs als “Dance around Bullets” en “Lab Mouse Mayhem” improviseren ze maar al te graag, ingetogen , extravert, het spelplezier druipt er van af. Wat een diversiteit in hun klankenspectrum.
Op “Rilke's panther” horen we de verbondenheid met de natuur, het wilde westen in een afro style.  
Echoes of Zoo klinkt erg avontuurlijk door die veelzijdigheid en improvisatie ; het zeven minuten lange “Diversionary Tactics” is een wondermooie afsluiter.

Tracklist: Breakout 04:04 Monkey Burns Lab 05:19 Bull Blood Boiling 06:23 Rilke's Panther 06:38 Dance Around Bullets 05:21 Lab Mouse Mayhem 06:45 Adrenaline Run 04:18 Diversionary Tactics 07:15

’Naima Joris heeft als artieste en muzikante al een fijne cv. Ze werkte nauw samen met haar vader, jazz virtuoos Chris Joris, en zoals dat vaak gaat, valt de appel niet ver van de boom. In het verleden verleende ze haar medewerking aan o.a. Isbells en Raymond van het Groenewoud.  Nu komt ze onder haar eigen naam naar buiten. Met haar liedjes  geeft ze het verdriet rond haar overleden zus een plaats  Ze bracht een single uit "Bellybutton",  een tekst van haar zus die Naima vond in één van haar notitieboekjes, waarin ze haar staat beschrijft als zijnde iemand (jong) met kanker, en voelt dat ze gaat sterven. Naima heeft daar een song van gemaakt. En zette tijdens de lockdown ook filmpjes op facebook, waarna Radio Klara haar vroeg of het op de radio mocht gedraaid worden.
Om die  3 nummers van de EP voor te stellen stond Naima op 24 juli 2020, volledig corona proof uiteraard, te spelen in de Baracita, Gent, voor een publiek van circa 200 bezoekers, met mondmasker aan.’ live -   
Eind april 2021 kwam de titelloze plaat uit, die heel goed werd ontvangen. Ze kreeg heel wat radio feedback, en mocht intussen optreden in 'De Zevende Dag' op de VRT. 
Naima is aan een steile opmars bezig, in de AB kwam ze die plaat in een livestream voorstellen. Het verslag kun je hier nog eens nalezen  

Hoog tijd om ook de plaat zelf eens onder de loep te nemen.
Ken je het gevoel, als iemand je in donkere tijden een schouder aanbiedt om op uit te huilen, waardoor je je begrepen voelt en een straaltje zonlicht ziet verschijnen … In een weemoedig, melancholisch kader profileert ze zich als een sterke vocaliste met een warme, tedere stem, luister maar naar “Soon”. Verder overtuigt ze als multi-instrumentaliste op piano , flute, gitaar en percussie.
Een sterke totaalbeleving krijgen we , waarbij Naima zich ook laat omringen door een puik collectief. O.m. zorgt Vitja Pauwels door z’n gitaarriedels voor koude rillingen; Lara Rosseel op haar beurt doet je hartverwarmend wegdromen door haar virtuoze spel op contrabas, de drums zijn magisch oorstrelend, en tot slot zijn er de mooie, bedwelmende, groovy klanken van Niels Van Heertum op euphonium en trompet; ze vullen elkaar perfect aan, o.m. op “Bellybutton” . “Missing you” heeft een treurige ondertoon en “Life” en “My home” stralen positieve energie uit , die je eigen verdriet beter doen plaatsen.
Ze legt de lat hoog. Wat een fijne melodie, die ruimte laat voor improvisatie en zorgt voor een kleurrijk klankentapijt!
Dit stelden we reeds vast op dat prachtig concert in AB waarover we schreven: ''Binnen een weemoedig kader ervaren we op de sound van Naima een innerlijke rust, terwijl de muziek een verwerkingsproces is van intens verdriet. Nee geen zelfmedelijden, maar ze brengt een teken van hoop, in tijden van vertwijfeling!''
Datzelfde gevoel brengt Naima Joris dus ook over op haar EP. Een mooi visitekaartje …

Tracklist: Soon 03:53 Bellybutton 04:33 Missing you 03:50 Life 03:13 My Home 03:03

Odd Dimension - In the worst times even wars there’s always been music! The market will change, for sure, but the passion for metal will survive!

We quote: 'Their recent work dates back to 2013, with Odd Dimension making its mark on the international progressive metal scene. The band's creative approach rejects any application to ideological or metaphysical implications, relying both music and attitude on a continuous process of collective confrontation, pluralistic vision and individual improvement'.
The new opus 'The Blue Dawn', marks their sound language. Their attitude is now more mature and expressive, due to the new members and the presence of relevant international guests. Even conceptually, the Italian band has gone through an evolution, from the early philosophical-humanistic subjects to a more practical, concrete orientation, conceiving music as a remedy for their fears and a catalyst of desires. Heart and brains, passion and rationality... Progressive metal! on the occasion of this release, we had a nice conversation with bass player Gigi Andreone. of course, we also talked about the pandemic we are living in now, how to really deal with it and the band's further future plans.

Odd Dimension came into being, I think, in 2001, which is already 20 years ago. What have been the highs and lows until now?
2001 was the time we meet the first members of the band, the guitar player Gianmaria Saddi and the former drummer Federico Pennazzato. We were very young guys, passionate with all kind of metal and hard rock. Back then everyone in Italy was in love with rock music. Almost every guy played an instrument. They were for sure nice years, from then meetings happened. There were of course highs and lows. The highs were those moments we spent composing together. A great moment was in 2008 when we released our first EP.   Another highlight was the release of our first full album in 2010. ‘Symmetrical’. It was mixed at Thin Ice Studios in London (home of Karl Groom, Threshold’s guitarist) and this was a very nice moment. Another highlight was the tour we could do in 2012, we had the chance to play in Europe supporting Rhapsody of Fire and we played with some great bands and did some nice festivals. The next release ‘The last Embrace to Humanity’ in 2013 was another great moment. We had some tours after the second album but then the band stopped for a while after two members (Federico Pennazzato, drums and Manuel Candiotto, Vocals) left the band to dedicate to their personal life projects. Those times between 2014 and 2016 was sure a low for the band, because it wasn’t easy to find the right people to restart the band. In the last three years we refounded the band with some new members (Marco Lazzarini, Drums and Jan Manenti, Vocals), and here we are now with  a new album that is sure a high for us. The album was ready before the pandemic but then we waited for the publication as many other bands did.  Another low is of course this pandemic we’re living in, so we can’t fully promote this album, as for everyone and every musician.

Any plans doing something around that 20^th anniversary?
Yes, maybe because we are still good friends with the past band members, so yes maybe we’ll do something to celebrate this anniversary. Now it’s difficult also because of this pandemic but we’re thinking about it.

Your debut came out in 2008, ‘The blue dawn' is only your third album, the previous one was 'The Last Embrace To Humanity' in 2013. Why did it take so long between the second and third album?
We have to manage our private life and the reviewed line up of the band, that’s why it took so long before the release of this new album. And also, the album was ready in 2019 and should have been released in 2020, so we lost a complete year because of the pandemic.

The new album is a concept album and tells a story about Markus and Eloise who want to protect the earth from all the misery we cause to the environment from space. How did that idea come about?
It’s indeed a story of space travelers. They have to move from their original planet  because they have to go to space to look for another place to survive because all the raw materials necessary to bring on their life. Travelling through space, they found a sort of paradise, The Blue Planet, another place to live. They had to struggle to survive on this new planet.
The inside of the story is also that we must take care of our planet and also of the environment, because we over consume the planet right now. Maybe someday we also must travel space and find another planet to live on. And to bring on our civilization.

This pandemic proves that our planet is in danger, do you agree?
Exactly, I can say the lyrics where written before the pandemic. But the pandemic demonstrates exactly what this album is all about. Environment is in danger, and the nature is fighting us back to survive, for sure.

I think it's a very cinematic record, are there any plans to do something in that direction for films or something like that?
There are sure pictures in our mind, because when we write the songs, we also imagined the landscapes in which the story took place. So yes, maybe one day we would like to represent our music with a movie, it’s sure something we would like to do. We also have some plans to put visuals on stage when we play our music, that’s also in our mind.

What also strikes me is the balance between, how shall I put it, a certain light-hearted approach and an eye for experimentation. Your opinion on this?
The past album was a darker record. With this new record we wanted to deliver a positive message. It’s also concerned to our nature in Italy, a passion for melody. I like that you felt that, because we really wanted to make this mix between melodic approach and a more experimental approach.

How did keyboardist Derek Sherinian [former Dream Theater] ended up in the title track?
(haha) it’s funny because this question is coming back in every interview. It’s very simple, I wrote him, I sent him the song and he was absolute positive about it. He is a wonderful keyboard player, but he also has a great taste that goes beyond keyboard playing. We told him that we would be pleased if he would put his touch on this song, maybe just a solo. He wrote us back that he liked a lot our song, and he ended up playing on the whole song. It is a very kind person, it was very nice working with him.

It’s makeable I found out in interviews to, those big Artists we see as Gods sometimes are just human like me and you who want to play music
When playing in bigger situations, I always met kind persons. For instance, with my other band ‘A perfect Day’ we had the chance to play in Rome in 2016 at Sonisphere Festival opening for bands like Iron Maiden, Saxon, Anthrax. I remember being in heaven that day but also very nervous. I remember we crossed our way that day with ‘metal gods’ like Biff of Saxon or Adrian from Iron Maiden, they were absolutely very kind to us. For what I’ve seen, especially in our kind of music, the higher you go you often find really nice persons, and that’s great.

Indeed. Another guest on the album is Labyrinth singer Roberto Tiranti in the song `Flags of Victory’. What was the idea of this collaboration?
Roberto Tiranti is another longtime friend of us. We know him since the year 2000, when it all started. We have friends in common and crossed each other on stage sometimes. He is not the only one there are some others to.  The concept album has various characters and we immediately thought it would be an honor to have Roberto as a guest on a song. He accepted and it was great! He delivered as usual a great performance

The new record also announces a new era for the band. Was it time for a change and also to set the bar higher with this album? Can you tell us more about that?
Yes, it was like we needed doing this, coming back and delivering good music. A New line up, new energy. It was sure a new start and hope we can continue this way. We also try doing our best to put everyone’s view into our music. Because each of us is having a different background and we try to use this to give a personal touch to our music.

At the other hand it’s a little bit sad that you make a new album right in this pandemic. Why not wait some longer?
We just had this music ready and we just wanted to release it. It’s really challenging but we had to face this challenge and continue. Now we just can’t wait to play it live and work on the next album!

How is the situation in Italy at the moment when it comes to live shows? Are there any plans made to promote the new album live or online by live streaming?
Live streaming is not going so well in Italy. Personally, we love to play live, it helps the connection with people. Actually, we have a show scheduled for June 27ht. We’ll have the great part of the guests on stage, that’s a good way to restart play our music for a crowd!

We are not so happy with concerts in streaming, but we don’t exclude it to promote our music…But we can wait to go back on the road where we can play for people, look into their faces and feel the applause and all these things, you’ll never have this feeling with live streaming.

I see a lot of live streaming these days. Even though I'd 100 times rather go to a real concert, the threshold for 'discovering something new' is much smaller. How do you feel about the phenomenon of live streaming?
It’s surely an opportunity, it’s also useful to promote our music in that way. Maybe in autumn of something we’ll do some live streaming. But I use to say the crowd is the sixth men on stage, we just need them!

How do you guys survive this time of corona as band, musician and human being?
I play music since, I think, 1996. It’s a long story to be told but never faced a situation like this… Things are going to be completely changed in Italy but also in Europe after this pandemic. But there is still a big passion to play music, and I think that’s why we will survive this pandemic and come back stronger. Some will fail, but I’m sure music will continue. In the worst times even wars there’s always been music! The market will change, for sure, but the passion for metal will survive!

Are there any future plans to promote this album?
We’ll keep on releasing some materials on the web, we’re planning a new video before the end of summer and we hope to schedule some touring when this terrible situation will end.

My final question is, after all these years, are there any goals or ambitions? Anything you still want to do?
When I write the lyrics of an album, I think it’s important to leave a message. A message for the future generations. My goal is making the band live for the next 20 years, see it grow and when I’m tired of working leave it to the younger generation. We have two generations of musicians in our band. There is a 10 years difference in our birthdates between me and the younger guys in the band. So, we try to keep the band alive, and hope we get respected for what the band standing for.

Do you have a final message to our readers?
As we tried to communicate through the lyrics contained in The Blue Dawn, we want to say respect the environment, love our planet, because we have only one planet. Maybe someday we’ll can, but at the moment it is not possible for us to travel through space to find another planet to live on!

That’s a good statement to end this interview. Thanks, and hope to see you guys soon on stage in real in Belgium

Balthazar - ‘Sand Castle Tapes', een visueel totaalspektakel

Balthazar is al een tijdje bezig, van in 2004. In het voorjaar van 2005 wonnen Maarten Devoldere, Patricia Vanneste en Jinte Deprez als achttienjarigen de Nationale Kunstbende wedstrijd voor jongeren met "Lost and Found". Vanaf dan ging alles in een stroomversnelling. Balthazar bouwde eerst een live reputatie op in binnen- en buitenland. Na 'Thin Walls' in 2015 last Balthazar een pauze in, de bandleden focussen zich op succesvolle neven projecten om in 2019 stevig terug te slaan met 'Fever' die hen terug op de kaart zette.
Onlangs bracht Balthazar een gloednieuwe plaat op de markt ‘Sand'. 
De recensie daarvan kun je hier nog eens nalezen

Er is meer. Na de lockdown door de corona, kwam de band voor het eerst samen om de nummers van hun nieuwe album ‘SAND’ te vertolken. Regisseur Heleen Declercq legt de magische sfeer vast - ‘Sand Castle Tapes’ is niet zomaar een gefilmde liveshow, maar een intieme kijk op Balthazar terwijl hun muziek en verhaal zich ontvouwt binnen de eeuwenoude kasteelmuren.
In  een intimistisch, akoestisch kader geeft Balthazar ons niet enkel een rondleiding in hun eigen wereldje , maar ook de omgeving van het kasteel wordt op magische wijze in beeld gebracht. Door de visuele aspecten te verbinden met het mystieke, typisch eigen aan de muziek van Balthazar, wordt zowel het oog als het oor verwend.
Naast de muziek zelf kon er ook wel een grapje vanaf , zoals een potje bowling spelen met blikjes. Simon kreeg een mooie serenade en een stukje taart voor zijn verjaardag. En zo kunnen we nog even doorgaan. Het maakt de film compleet, en het liet bovendien ook de  familiale kant en het smeden van vriendschapsbanden zien die dan weer het bewijs vormen dat Balthazar als band zijn speelsheid niet heeft verloren, integendeel.
Door de gevarieerde aanpak werden alle zintuigen voortdurend geprikkeld.

De warmte en geborgenheid van die wondermooie plaat, wordt in deze film perfect in beeld gebracht en zorgt ervoor dat de kijker een visueel totaalspektakel krijgt. Een gelukzalig gevoel daalt over jou.
Er wordt alles uit de kast gehaald, om de fans een echte film  aan te bieden en niet zomaar een zoveelste concertfilm. Dat doet ons 'Sand Castle Tapes' overtuigen.

Organisatie: PIAS + Balthazar + HolyShit sessions

Sinds 2014 druk Primal Creation zijn stempel op de Belgische Metal door hun verschenen debuut toen ‘Demockrazy’ en de talrijke optredens .
Onze recensie kun je hier nog eens nalezen.
‘News Feed’ ligt in het verlengde en de vraag blijft rijzen hoe het komt dat de band binnen de thrash niet internationaal doorbreekt. Duidelijk is dat ze niet moeten onderdoen.
“Extremely Dangerous” grijpt je meteen bij de keel. Elementen zijn de bonkende drums, de scherp snijdende riffs en de brede vocals in het genre, van diepe grunts naar oorverdovende emotioneel beladen screams  en spoken words. Het is allemaal aanwezig op ‘News Feed’.  Primal Creation durft de comfortzone van de thrash metal te verlaten en voegt er een vleugje experiment aan toe .
Songs gedrenkt in een bad van frustratie en de onderliggende boodschap worden één voor één uitgekiend door de strot geramd. Een soort melodieuze thrash die we enkel terugvinden bij de grotere bands. Hun technisch vernuft is emotievol en giert door je lijf . Dit is thrash metal met een boodschap , luister maar naar “Follow the reader”, “Watch it burn’ en “Lie/share/subcribe” .
Primal Creation bewijst met deze plaat  hun status van progressieve thrashmetal. Hun sound smeekt naar een live ervaren om helemaal uit ons dak te gaan . Wij werden volledig van onze sokken geblazen.

Extremely Dangerous - A Post-Truth Order - Please Disperse - Vial Play - Antillectual Disease - Follow The Reader - Watch It Burn! - Lie/Share/Subcribe - The Daily Noose

Gitarist Edmund Lauret en pianist Thijs Troch, van de avontuurlijke Gentse jazzscene, kwamen na een duo concert op het idee om een nieuw project op te starten; met Viktor Perdieus (tenorsaxofoon), Jan Daelman (dwarsfluit), Kobe Boon (bas) en Benjamin Elegheert (drums) was het collectief The Milk Factory geboren. 
De band spitst zich bewust toe op een meer melodieuze, intieme sound, een andere richting dan hun andere projecten. Met 'Aula' stelde The Milk Factory in januari 2020 zijn debuutalbum voor. We horen een warme plaat, grenzen van jazz worden verlegd, en ze laten ruimte voor improvisatie. Ze weten diep te raken op magische wijze.
De EP 'Dusky' kwam via W.E.R.F. records op de markt, die via livestream werd voorgesteld in de Handelsbeurs, Gent, in samenwerking met Sound of Ghent.
Het verslag kun je hier nog eens nalezen
 
Hoog tijd om ook de EP zelf eens onder de loep te nemen.
Ze zorgen voor een intimiteit die je meevoert naar de mooiste plekken in je onderbewustzijn.
Een mooie combinatie en versmelting kregen we door de oorstrelende tenorsax, dwarsfluit samen met een sprankelende piano, een bedwelmende gitaar, bas en drums. Of verder nog tussen sax en drums. The Milk Factory gaat hier ingenieus te werk; er wordt geflirt met geluidsnormen en ze zijn niet vies van enig experiment en improvisatie . De minimalistische , sobere aanpak siert.
“Akil” is de zachtmoedige opener. Het filmische aspect horen we op pakkende songs als “Snow”, “Bos” en “Koren II”. Soms worden de registers lichtjes opengetrokken, zoals de koperklanken op “Bos” . In die verstilde atmosfeer zetten ze je op het verkeerde been , want die wordt als een mokerslag tot ontploffing gebracht en tekenen tot slot voor gemoedsrust.
De EP beluister je best in z’n geheel ; de songs sluiten op elkaar aan , alsof je in een mooie natuur film bent en van het ene wonderbaarlijke uitzicht naar het andere adembenemend beeld wordt gestuwd. 
Overdonderend mooie intimiteit!

Tracklist: Koren - Akil - Azuki - Refugium - Snow - Bos - Koren II

‘Better Angels’ is het derde album van Adam Douglas. Hij is geboren en getogen in Oklahoma, USA . De singer-songwriter/gitarist is nu al meer dan 10 jaar in Noorwegen. Hij toerde om de albums ‘I May Never Learn’ en ‘Beauty & The Brawn’ te ondersteunen en deed studio- en live-sessie werk met artiesten als Jon Bon Jovi, Larry Carlton, Sting, Bonnie Raitt, Vidar Busk, Robben Ford, Kirk Fletcher, Ten Years After, Chris Medina en Michael Landau. Zijn inspiratie haalt hij uit de fraaie natuur van zijn nieuwe thuisland en de 'rich melting pot of culture and music; through Howlin' Wolf, Sam Cooke and Ray Charles onward to Tom Petty, Billy Joel and Joe Jackson'.
Het leuke is dat je op de muziek van Adam Douglas geen label kunt kleven. Folk,country, r&b en blues passeren de revue. Op de eerste song “Joyous We'll be” voel je de warme gloed over jou, refererend aan gezellige avonden rond het haardvuur of het kampvuur. Adam heeft een soulvolle stem die ontroert.
Adam Douglas heeft een toegankelijke plaat uit. De zacht sprankelende gitaarriedels en zijn vocals zijn bepalend. Hij raakt op gevoelige wijze. Luister maar naar “Into my life”, “Build a Fire” en “A Whistle to blow”. 
Dit is een typische warm voelende sing/songwriting plaat, die folk, country, blues, r&b en pop aan elkaar breit.

Tracklist: 1 Joyous We'll Be 2 Into My Life 3 Build A Fire 4 So Naïve 5 Change My Mind 6 Where I Wanna Be 7 Blue White Lie 8 A Whistle To Blow 9 Both Ways 10 Just A Friend 11 Lucky Charm 12 Dying Breed

folk/singer-songwriter/country/blues
Better Angels
Adam Douglas