Miles Kane - Verjaardagsfeestje met Britse flair

Een nobele onbekende is Miles Kane al lang niet meer, en toch blijft hij ergens onder de radar zweven. Met zijn zesde langspeler ‘Sunlight in the Shadows’ (2025), geproduceerd door Dan Auerbach van The Black Keys, serveert hij opnieuw een mix van glamrock en psychedelische indierock, overgoten met onmiskenbare Britse flair. Meer van hetzelfde, zou je denken, maar net doordat Kane koppig zijn eigen koers blijft varen, blijft hij intrigeren.

Het Gentse Lézard mocht de avond op gang trappen. De vijfkoppige band, die stilaan wat radioplay verzamelt, bewees waarom ze steeds vaker als must-see worden bestempeld. Hun eigenzinnige mix van surrealisme, snedige gitaarhooks en funky baslijnen klonk nooit kitscherig of afstandelijk. Het Franstalige “Manifastique” deed denken aan Pas de Deux, terwijl het kronkelende “Pop Pop Pop Pop Pop Pop Pop Stop” ergens tussen Bolis Pupul en Charlotte Adigéry laveerde. Tegen het einde van hun set was de zaal mooi volgelopen en het enthousiasme bij de vroege aanwezigen duidelijk voelbaar. Een sterke en veelbelovende opener.

Bij de ombouw vielen meteen de luipaardprintinstrumenten op, samen met ballonnen en feesthoedjes: Miles Kane had iets te vieren. Op de dag van het concert werd hij veertig, en dat liet hij niet onopgemerkt voorbijgaan. Iets later dan gepland betrad hij, samen met zijn band en onder junglegeluiden, het podium.
Stijlvol uitgedost met sjaaltjes en hakken zette hij met “Sing a Song to Love” meteen de toon. Een gedurfde keuze om al vroeg nieuw werk te brengen, maar het publiek slikte het moeiteloos. Met “Rearrange” volgde al snel een eerste explosie: de herkenbare riff en aanstekelijke energie zorgden ervoor dat de Roma meteen losging. Tijdens “Troubled Son” rekte Kane zijn stem tot het uiterste, terwijl hij zijn band zichtbaar ruimte gaf om te schitteren. De bassist kreeg een prominente rol in “Cry on My Guitar”, al was het Kane zelf die met een scherpe solo opnieuw de aandacht naar zich toe trok. Het publiek bedankte hem met een luidkeels ‘Happy Birthday’.
De setlist zat slim in elkaar, met een vloeiende afwisseling tussen nieuw en ouder werk. “Without You” bracht een eerste rustpunt, waarna “Love is Cruel” het tempo opnieuw de hoogte in joeg.
Met het rauwe “Inhaler” volgde een eerste echt hoogtepunt, naadloos overgaand in het titelnummer “Sunlight in the Shadows”. Kane toonde zich een geboren entertainer, maar ook een crooner in wording. Dat kwam volledig tot uiting tijdens “Colour of the Trap”, waar zijn flair en présence samenkwamen.
Met “My Love” koos hij voor een intiem moment: akoestische gitaar in luipaardprint, een verstilde zaal en een a capella einde dat bleef hangen. Het feestje kreeg een extra dimensie toen een crewlid plots een verjaardagstaart met vuurwerk het podium opbracht. Kane leek oprecht verrast en genoot zichtbaar, net zoals hij dat even later deed toen hij bloemen en kaartjes uit het publiek aannam.
Met “Walk on the Ocean” volgde een van zijn persoonlijke favorieten, gedragen door een gelaagde opbouw en uitgesponnen solo’s die de aandacht moeiteloos vasthielden. De Roma bleef geboeid luisteren, tot “Coup de Grâce” de lont opnieuw aanstak en zelfs een moshpit ontketende.
Richting finale werd het tempo nog eens opgetrokken: “Never Taking Me Alive” barstte van de energie, terwijl “Don’t Forget Who You Are” de zaal liet meezingen op de bekende lalala’s. Afsluiter “Come Closer” werd uitgesponnen tot een grootse finale, met Kane die zijn laatste kreet de zaal in slingerde.

Op zijn veertigste heeft Miles Kane niets van zijn scherpte verloren. Zijn kenmerkende Britse rock, zijn flair en zijn podiumprésence blijven overeind, en misschien klinken ze zelfs zelfverzekerder dan ooit. Hij vierde zijn verjaardag zoals het hoort: met een sterke set, een dankbaar publiek en een zaal die nog lang nagenoot.

Setlist: Sing a Song to Love - Electric Flower - Rearrange - Troubled Son - Cry on My Guitar - Without You - Love Is Cruel - Inhaler - Sunlight in the Shadows - Blue Skies - Colour of the Trap - My Love - Heal - Walk on the Ocean - Coup de grace - Never Taking Me Alive - Don't Forget Who You Are - Come Closer

Organisatie: De Roma, Antwerpen