Even voorstellen - 'The Soul Of Kindness', het nieuwe album van Isle Of Men

Release 01/05/26
Isle of Men - Weeping Water 
Weeping Water (radioversion)
Isle Of Men is de band rond ex-muziekjournalist, gitarist en songwriter Dirk Fryns met Gunther Verspecht (Stash)en all-round keyboard maestro Tom Van der Schueren en Herman ''ht Roberts" Temmerman (Bas en Productie).  Ze debuteerden in 2015 op indrukwekkende wijze met het album ‘Voluntary Blindness’ waarvan verschillende tracks de playlist van Radio 1 haalden.

Nu is er eindelijk een even sfeervolle en impressionante  opvolger met het album “The Soul Of Kindness” dat op 1 Mei 2026 zal verschijnen.
Als eerste single verscheen op 27 maart “Weeping Water”.

Dirk Fryns:
"Net voor de oorlog in Oekraïne uitbrak in 2022 kwam Luna met het laatste transport uit Cherson in België aan. We hadden haar toevallig op een site voor asielhonden gevonden en voelden meteen dat ze hier in Gent een tweede thuis zou vinden. Een drietal weken nadat ze een onderdeel van ons gezin was geworden, kregen we het bericht dat haar asiel volledig was verwoest door Russische bombardementen… Luna staat op de cover van het tweede album van de Gentse band Isle Of Men. Haar doordringende blik geeft extra gewicht aan de titel van de plaat, ‘The Soul Of Kindness’. Verwarrende tijden hebben nood aan reflectie en schoonheid, aan het stilzetten van de chaos om in alle rust af te dalen in het universum van de negen songs op het album.
De eerste opnames dateren reeds van 2017 en vormen de basis van deze plaat. Meerdere opnamesessies zorgden voor extra diepgang maar ‘The Soul Of Kindness’ kreeg zijn vaste vorm in de loop van 2025 in de homestudio van producer Herman Temmerman. Uit een twintigtal nummers werden er negen geselecteerd voor de vinylrelease en een bonustrack voor de cd en streamingdiensten. Isle Of Men gelooft in de kracht van een album en het verhaal dat er op die manier verteld wordt. Geen verstikkende ‘drie-minuten-grens-popsongregel’, elke noot krijgt voldoende ademruimte, elk detail de juiste omkadering om op te vallen en te bekoren. Onnodig te vermelden dat het album groeit na elke luisterbeurt en bijzonder ‘koptelefoonfähig’ is.
Opener ‘Love’s Loyal Journeyman’ onderstreept vanaf de eerste noot het filmische karakter van de plaat en is de perfecte aangever voor het meer dan zes minuten durende ‘Salomé’, drie songs voor de prijs van één maar onderhuids perfect met elkaar verbonden. ‘Like Salomé you wanted my head brought on a plate so you could dance around the ashes of a once and shining faith…’ Elk woord en elke zin moest juist zitten. Single ‘Weeping Water’ baadt in een seventies Fender Rhodes-sfeer die overgaat in een desolaat maar toch rijkelijk klinkend ‘The Solitary Moon’. Toegegeven, de geest van David Gilmour hangt over de eerste minuten van ‘Brilliant Disguise’ maar hij is dan ook 80 geworden dit jaar. Bekijk het als een mooi eerbetoon want even later zit je weer diep in Isle Of Men-land waar ‘pleasure is the orphan child of pain’. De ‘murder ballad’ ‘Icarus Soul’, de zoektocht van een verloren ziel naar Bijbelse en tastbare liefde in ‘God Is Gone’ en ‘Row Row’ - een eerbetoon via een wiegelied aan de dappere, veel te vroeg gestorven Aza – leggen de juiste toon voor afsluiter ‘Winning A War’. ‘Kindness laughed and showed her secret face. The smile of God, a peaceful place. A blissful hallelujah from above, blessing those who really long for love…’ ‘Need we say more’ in tijden als dit?"

(Starman records)