Turbonegro - Great Gigs In The Park 2026 – Een brok graniet

Er zijn zo van die bands die alle stormen, uit een diep dal kruipen en volle zalen hebben. O.m. door het opbouwen van een trouwe fanbase. De Noorse rockers van Turbonegro is er een mooi voorbeeld van. De Turbojugend (‘Turbojeugd’), de internationale fanclub van Turbonegro, heeft verschillende afdelingen over heel de wereld, die de band al sinds het prille begin op de voet volgen.
Actief sinds 1989 brengt de band een soort 'Death Punk', een wilde combinatie tussen hardrock, punk en rock-'n-roll. Intussen zijn er al wat line-up veranderingen geweest, en is de oorspronkelijke zanger Hank Von Hell overleden. De band staat er, onder leiding van bonkige frontman Tony Sylvester , ook bekend als ‘The Duke of Nothing’, echter nog steeds stevig als een huis. En hun fans waren er ook op Great Gigs In The Park. Al het ware vanuit alle hoeken van de wereld leken ze afgezakt naar Sint-Niklaas om er een wervelend rockfeestje van te maken. Turbonegro is nog steeds springlevend, zoveel is zeker!

The Sha-La-Lees (****) waren de support-act . Toen het optreden van Turbonegro last instant vorig jaar werd afgelast , waren ze ook voorzien. Er was al aardig wat publiek. Ze hebben ook al een pak fans.
The Sha-La-Lees werden in 2014  opgericht door gitarist en zanger Cedric Maes, eerder actief bij El Guapo Stuntteam en The Sore Losers en ook dj bij Radio Willy. Pure rock-'n-roll met een folky inslag. Een aanstekelijke sound , een energieke zang en de mondharmonica zorgen voor een zekere swing en zwier. Fijne opener.

Turbonegro (*****) vlogen er meteen in. “Hurry Up & Die” en “Back to Dungaree High” waren al twee uppercuts. Party. Het duurde niet lang of de eerste mosh pits en crowdsurfers ontstonden. Het publiek ging volledig overslag op het daarop volgende “Part III : Rock n Roll Machine” en “All My friends are dead”. Songs die nog steeds weerbarstig en speels werden gebracht als in de beginjaren.
Een band die speelt vanuit het buikgevoel. Los van het feit dat de oorspronkelijke zanger Hank Von Hell feitelijk onvervangbaar was, staat ook brulboei The Duke of Nothing als een brok graniet op het podium, te molenwieken met zijn armen of te zwaaien met een vlag. Turbonegro heeft er duidelijk zin in. Op “City of Satan”, “Boys from Nowhere” en “Prince of the Rodeo” ging het tempo nog meer naar omhoog. Even vreesden we zelfs dat het prieeltje letterlijk in elkaar zou stuiken.
Wat een energiebommetjes. Het  gaspedaal bleef ingedrukt tot “Get it On”, die de set overweldigend besloot.  We kregen nog “Special Education” met een korte toespraak in de bis, gevolgd door het door honderden meegebrulde “Fuck the world” en “I got Erection”. Als “The Age of Pamparius” maakte het plaatje compleet.
We waren op voorhand een beetje sceptisch hoe Turbonegro in deze bezetting er zou vanaf brengen, maar wat een chaotische 'deathpunk'-energie kregen we hier door de aanstekelijke  mix van glam, hardrock en strak muzikaal vakmanschap.
Ze slagen er ook op Great Gigs In The Park in door ironische theater te combineren met een verpletterend liveoptreden. Een brok graniet zondermeer!

Setlist: Hurry Up & Die // Back to Dungaree High // Part III: Rock n Roll Machine // All My Friends Are Dead // Sell Your Body (To the Night) // Hot for Nietzsche // Selfdestructo Bust // City of Satan // Do You Do You Dig Destruction // Boys From Nowhere // Prince of the Rodeo // Get It On //
Encore: Special Education // Fuck the World (F.T.W.) // I Got Erection // The Age of Pamparius

Pics hoempag @Tim Vermoens

Organisatie: De Casino, Sint-Niklaas (ikv GGITP)