We volgen de Belgische formatie Splendidula al vanaf het prille begin, en hebben hen zien evolueren door de jaren heen. De laatste jaren  - van 2022 tot nu - heeft de band heel wat woelige waters doorzwommen. Een understatement als je het ons vraagt.
Ze hebben de stormen doorstaan, en ze profileren zich nu binnen de sferische Black/Doom Metal. Het blijkt ook uit het recente album 'Absentia'. Een plaat waar de bijzondere stem van zangeres Kristien Cools nog meer op de voorgrond treedt.
Lees gerust het interview https://www.musiczine.net/index.php/nl/item/102446-splendidula-het-idee-om-de-release-show-in-een-kerk-te-doen-is-ontstaan-als-afscheids-ritueel-in-navolging-van-de-thema-s-van-de-plaat 
Lees gerust de albumvoorstelling in Church 'Het Marca' in Maarkedal - https://www.musiczine.net/index.php/nl/item/102554-splendidula-splendidula-brengt-ons-in-een-wave-van-loslaten  

Het sacraal mooi klinkende “Absentia” met inbreng van Tim Yatras komt heel hard binnen, de emoties borrelen op en de sfeer lijkt somber, maar ergens zie je steeds een lichtpuntje. In een weerbarstige finale, waarbij de frustraties hoogoplopend zijn, worden alle demonen een eerste keer verdreven.
“Echoes of Quiet Remain” met Aaron Staithrope klinkt zelfs nog intenser, alsof dat nog kon. “Donkerte” luidt een eerste Nederlandstalige song in. De grens wordt overschreden, de stem van Kristien bereikt hier een breekpunt. Grauw waar het grauw moet zijn, zalvend waar nodig. Telkens worden we tot een punt van waanzin gedreven door die opvallende stemvariaties van Kristien, zonder afbreuk te willen doen aan de instrumentatie.
Die lijn wordt verder doorgetrokken op “Dalkuldar” en het verbluffende mooie “Kilte”.
De band liet al weten dat ze meer de Black Metal toeren willen opgaan, hier komt het reeds naar boven. Geen satanische black, maar het soort Black Metal die de donkere ziel voedt en intrigeert; een duisternis die de donkere gedachte beschermt. Met “Let it come, to an End” wordt een eindpunt bereikt, waarbij de mens alle emoties loslaat, niet meer achterom kijkt en eindelijk de tunnel naar het licht kan bereiken.

Afrekenen met demonen, en vooral loslaten, is de rode draad doorheen deze prachtplaat. Live wist Splendidula ons tot tranen toe te bedwingen, ook het beluisteren van deze plaat brengt ons tot hetzelfde. De leegte die je voelt bij verlieservaringen komt op dit album in een schreeuw van pijn boven drijven. We voelden die pijn dus ook. Maar kregen vooral kracht om ook eindelijk alles los te laten… Zelfbevrijdend. Missie geslaagd.

https://www.youtube.com/watch?v=d56IoOv2x6U

Tracklist: Absentia 07:35 Echoes of Quiet Remain 09:36 Donkerte 05:51 Dalkuldar 03:05 Kilte 09:13 Let It Come to an End 07:37

Blackened/Doom
Absentia
Splendidula