Ever Present - Tijl Piryns - Het dagelijkse leven als verbindende draad

Met Ever Present geeft saxofonist en componist Tobias Volckaert dagelijkse indrukken en overpeinzingen een muzikale stem. Op het debuut ‘Alledaagse gedachten’ krijgen speelsheid en hoop evenveel ruimte als twijfel en verwondering.
De plaat kon ons alvast bijzonder bekoren, lees gerust Alledaagse gedachten
De live voorstelling was in de Rataplan in Borgerhout. Samen met Nicolas Van Belle op gitaar, effecten en stem, Emanuel Van Mieghem op contrabas en Robbe Broeckx op drums bracht Tobias zijn composities tot leven, met ruimte voor improvisatie en de belangvolle  inbreng van elke muzikant.
Tijl Piryns opende de avond met een voorstelling waarin interviews, percussie en elektronica verschillende toekomstbeelden met elkaar verbonden.

De afwisseling tussen speelsheid, hoop en twijfel bleek de rode draad doorheen de volledige avond.
Ook Tijl Piryns (****) vertrok vanuit verhalen en beelden, waarbij hij een klankentapijt uitspreidde die de vertellingen een extra gevoelslaag gaven. Grappige anekdotes kregen een speelse, ongedwongen muzikale invulling, terwijl bij twijfel en onzekerheid een dreigende ondertoon binnensloop.
De gefilmde interviews waren op zich al bijzonder boeiend. Ze zetten aan tot nadenken of toverden een glimlach op onze lippen. Het meest intrigerende verhaal kwam van een man die vertelde over zijn buurman, die op 76-jarige leeftijd overleed. Zonder televisie of krant leefde die op zijn boerderij, helemaal in zijn eigen kleine wereld. Volgens de verteller was hij de gelukkigste mens die ooit had geleefd. Schuilt daarin het geheim van geluk? Een sluitend antwoord kregen we niet.
Maar Tijl gaf de verhalen muzikaal zo treffend vorm dat er ruimte ontstond om onze eigen antwoorden te zoeken. Een bijzondere ontdekking, die helaas slechts een halfuur duurde. Wat ons betreft had dit gerust veel langer mogen duren. De combinatie van multi-instrumentale speelsheid en boeiende verhalen leverde beelden en klanken op die nog lang bleven nazinderen.

Hetzelfde gebeurde bij Ever Present (****), maar dan zonder beelden op het scherm. De sympathieke Tobias Volckaert gaf zijn muzikanten alle ruimte, wat resulteerde in een aanstekelijk samenspel waarin improvisatie en avontuur hand in hand gingen. Wanneer hij met zijn sprankelende saxofoon inpikte, plaatste hij zich niet boven de anderen: zijn klanken vonden hun plek tussen gitaar, contrabas en drums.
Hoewel Tobias de bindteksten verzorgde, profileerde Ever Present zich vooral als een volwaardige band. Die wisselwerking bracht de verhalen die ons op plaat al aanspraken nog meer tot leven. Zacht geneurie en lichtvoetige passages zorgden voor intimiteit, terwijl kleine wervelstormen ontstonden wanneer alle instrumenten samenkwamen. De drum- en gitaarsolo's en de groovy saxofoonlijnen gaven telkens een andere kleur aan Tobias' alledaagse gedachten. Daardoor leek het alsof we die gedachten nog iets beter begrepen, met ruimte om er onze eigen ervaringen in te herkennen. Naast speelsheid en levensvreugde klonken ook ontgoocheling en verdriet door. De band wist die uiteenlopende gevoelens treffend instrumentaal uit te beelden.

Zo kregen we twee verschillende manieren van verhalen vertellen te horen. Tijl Piryns verbond gesproken getuigenissen en beelden met muziek; Ever Present liet de instrumenten spreken.
Beiden prikkelden de verbeelding en stemden tot nadenken, met het dagelijkse leven als verbindende draad.

Organisatie: Rataplan, Borgerhout (Antwerpen)