“Nachtwaker” ging in de Soetezaal “In de walszaal” vooraf en als vervolgens “Achtergrondgeluid” weerklonk, wist de goede verstaander dat Frank Vander Linden met terechte trots een ruime greep uit zijn recente solo-album kwam brengen.
Uiteraard hoopten velen ook dat de man een beetje De Mens wilde zijn, zij hoefden zich geen zorgen te maken want in Leuven kreeg men met “En in Gent” al vroeg één van de vele klassiekers van die immer succesvolle groep te horen.

De volledig akoestische set bevestigde dat de songs en ’s mans gitaarwerk geen bas- of drumlijn behoeven om te kunnen bekoren. Tijdens het onvolprezen “Tango zonder woorden” en “Overdag” werd even de mondharmonica beroerd maar voor het overige blonk het instrumentarium uit in gepaste soberheid.
Gespreid over dik anderhalf uur kon men genieten van maar liefst 10 nummers uit zijn laatste plaat, alsook 2 nummers (“Patti Blues” en “Dirk doet raar”) uit de solo-ep die hij in 1995 op de mensheid losliet en een 15-tal hits uit het ondertussen erg ruime oeuvre van De Mens. Het is duidelijk dat deze artiest erkentelijk is voor de groten der aarde die hem door de jaren heen beïnvloed hebben en hij was dan ook niet te beroerd om enkele covers ten berde te brengen. De vlotte overgang van Presleys “Always on my mind” naar het eigen “Lukt het met hem?” toonde aan dat hij het warm water niet wil heruitvinden en zich tevreden stelt met het bescheiden doch vakkundig imiteren van wat gewoonweg goed is. Ook zijn 2 andere coverkeuzes (Brels “Een vriend zien huilen” plus “Rolstoel” van de bezadigde Jan De Wilde) en de manier waarop hij dit alles bracht, getuigden van een diep respect voor het betere lied.
Geen hokjesdenken dus voor Frank Vander Linden, en zo zien en horen we het graag. Ook de uitverkochte Soetezaal stak zijn tevredenheid niet onder stoelen of banken want op het einde werd de zanger beloond met een staande ovatie. Alsof hij het enthousiaste publiek een wederdienst wilde bewijzen, trakteerde hij het - staande op een stoel in het midden van het publiek - op een fel gewaardeerd “Irene” dat de geslaagde avond besloot.

Blij getuige geweest te zijn van dit sterke solo-moment, kreeg deze mens goesting om binnenkort nog eens uit de bol te gaan tijdens een stevige set van De Mens. Het besef dat de kans reëel is dat dit rocktrio binnen enkele maanden de Vlaamse podia zal bevolken, maakt het lange wachten op de zomer de moeite waard.

Organisatie: STUK, Leuven