De loeiharde sound waarmee Amenra ons bij het betreden van de Labozaal verwelkomde, contrasteerde sterk met de desolate stilte die maandagavond heerste in de binnenstad. De groep kende recentelijk allerhande tegenslagen waaruit ze blijkbaar toch voldoende kracht geput hebben om menigmaal meer indruk te maken dan de 50 betogers die de Leuvense politie zodanig de daver op het lijf joegen dat de grote middelen werden ingezet om een aanzienlijk deel van het stadscentrum te barricaderen. Kortrijks burgervader blijkt van plan om op korte termijn enkele extra gevangenissen te bouwen, we raden hem bij deze aan om deze vijf parochianen uit te nodigen wanneer de stevigheid van die nieuwe bouwsels getest moet worden.

De Japanners van Envy begonnen in 1997 als hardcore/punk-band maar evolueerden later richting het “screamo”-subgenre binnen hardcore om uiteindelijk meer melodische en sfeervolle elementen te incorporeren en zo de stempel ‘postcore’ te krijgen. De set in het STUK bestond maandag voornamelijk uit nummers van ‘Insomniac Doze’, de ‘Abyssal’-EP en de splits met Jesu en Thursday (hun 4 laatste releases). Voorts brachten ze ook enkele oudere nummers uit ‘A dead sinking story’ en ‘All the footprints you've ever left and fear expecting ahead’. Tetsuya Fukagawa kwam vocaal wat schraal voor de dag, maar dat willen we hem niet euvel duiden want ook hij ‘smeet’ zich als een ware kamikaze zodat we moeiteloos een (spleet)oogje dichtknepen bij de nogal monotone zang.
De set werd afgesloten met “A warm room”, een songkeuze die ons inziens geen toeval was in de aardig verhitte Labozaal. Al wie niet vertrouwd is met de muziek van Envy, raden we trouwens aan om kennis te nemen middels dit prachtige slotnummer dat - als voldoende luid gespeeld! - kippenvel oplevert van hier tot in Tokyo. Wie maandag afwezig was, heeft dus reden om de aanwezigen te benijden.

Organisatie: Stuk, Leuven