Black Diamond Heavies live bezig zien kan bijzonder verslavend werken, zo was hun optreden in de Trix de elfde keer dat ik hiervan getuige was. Nu kreeg ik daar ook ruimschoots de kans toe want het duo is haast voortdurend op de baan en maakte de laatste vier maand alleen al driemaal de oversteek naar Europa.

John Wesley Myers schreeuwt zich met zijn donkerbruine schuurpapieren stem de ziel uit het goed getrainde lijf terwijl hij fenomenaal tekeergaat op zijn Fender Rhodes en daar bovenop nog op een tweede toetsenbord voor een pompende bas zorgt. Dat hij telkens opnieuw alles geeft wat hij in zich heeft bewijst de plas zweet (letterlijk) waarin hij zijn optredens steevast eindigt. Hierbij wordt hij perfect aangevuld door de wonderbaarlijke drummer Van Campbell die John telkens blindelings vindt. Hierbij lijkt hij wel te communiceren met zijn drumstel door het met de vreemdste blikken te taxeren.
Een setlist kennen ze niet en hun optreden in de Trix bestond zeker uit drievierden andere songs dan de avond voordien in La Chimère in Lille. Niets dan hoogtepunten waarbij ik toch een weeral indrukwekkend "Fever in my blood" en een verschrikkelijk stompend "Poor brown sugar" wil vermelden. Naast die eigen nummers hebben de Black Diamond Heavies zich een hele reeks covers eigen gemaakt die het origineel soms ver overstijgen. Zo zou je bij hun versie van "Ain't talkin' about love" (nu uit op single) bijna vergeten wat voor een kutband Van Halen eigenlijk was. Ook hier "Oh, sinnerman" van Nina Simone, één van de weinige nummers die ze altijd spelen en steeds langer en imposanter lijkt te worden door de geniale tussenstukjes. Toch was er één song die alles overtrof: Junior Kimbrough's "Baby, please don't leave me" dat een gitzwarte bewerking kreeg en waarbij het leek alsof de demon zelf in John Wesley Myers was gevaren. Nooit eerder zag ik zijn ogen zo vuur schieten. Nog maar eens een weergaloos optreden, dat kon zelfs een pianopanne (die John in de kortste keren met een schroevendraaier oploste) niet verhinderen.
Voorlopig worden de Black Diamond Heavies op non-actief geplaatst en gaan beide heren zich met andere projecten bezig houden. John wordt lid van ‘Cut In The Hill Gang’, de nieuwe groep van Soledad Brothers opperhoofd Johnny Walker en komt zo reeds op 12 november naar de 4AD. Van Campbell gaat in de States toeren met stadsgenoot (Louisville, Kentucky) Bonnie ‘Prince’ Billy en maakt zo deel uit van ‘The Cairo Gang’.

Voor de Heavies hadden we Elliott Brood uit Toronto ook al een erg overtuigende set zien spelen. Dit drietal bedacht voor hun muziek de term ‘death country’ maar hun uptempo nummers klonken toch verdacht opgewekt. Daarvoor zorgden rammelende akoestische gitaren, banjo's en ukeleles. Toch waren het vooral de tragere songs die de diepste indruk nalieten. En de momenten waarop een zittende Casey Laforet, die tevens op zijn sokken een stel baspedalen bediende, atmosferische klanken uit zijn elektrische gitaar kneep werd het akelig mooi. Die combinatie van opzwepende folk, country of hillbilly en meer dreigende hypnotiserende lappen rock werkte verrassend goed en maakt van Elliott Brood een redelijk unieke band.

Neem gerust een kijkje naar de pics

Organisatie: Trix, Antwerpen