Joe Cocker - De legende is terug! Na drie jaar wachten (Lotto Arena 2007) kwam, zag en overwon hij nu Brussel. Een overweldigende set noteerden we. De man, van het juiste hout gesneden, én die zo maar je vader kon zijn, slaagde erin het overwegend ouder (?) publiek in Vorst in te palmen.

Na een rustige start waarbij hij zijn oudere bekende hits bracht als "Feeling Alright" en "The letter" kwam "When the night comes", gekenmerkt door z’n typisch herkenbare kreet, die door hart en ziel trekt. Even later bezorgde hij ons kippenvel door het emotievolle "Unforgiven". Uitermate smaakvol klonken "Summer in the city", begeleid door saxofoon en "The simple things”, die kleur kreeg door mondharmonica. Cocker liet z’n begeleidingsband de nodige ruimte. Btw, Cocker zelf speelt geen instrument. Bij "Up were we belong" was er die prachtige backing vocal, wat een stem trouwens, waarna het immer bekende "You are so beautiful" volgde, bepaald door pianotunes en toetsen. Het aanstormende publiek klapte, zong mee en begon te dansen ... Zijn sprongen op het eind is hij nog niet vergeten, wat uitermate werd geapprecieerd. Zijn handgebaren ( soms speelt hij echt luchtgitaar) nodigden uit om hem bij te springen en dringend te gaan helpen. De nieuwe titelsong "Hard Knocks" moest nog herkauwd worden en werd hierdoor lauwtjes ontvangen. "Hitchkock Railway", "N' oubliez jamais", "Come together" en "Leave your hat on" werden dan op hun beurt ferm gesmaakt. Bij "Unchain my heart" werd het ijs helemaal doorbroken en "With a little help from my friends" kreeg een stevig applaus. Afsluiten deed hij met het recente "Thankfull", die recht naar het hart ging. De finalereeks deed ons helemaal wegdromen. Hij gaf nog twee bissen en bedankte het warme publiek.

Joe blijft één van m’n old time favorits. De 66 jarige zanger bewees dat hij ondanks z’n gezegende leeftijd er nog steeds staat en wij kunnen maar ons hartje ophalen en denken, “Joe wanneer zie ik je weer?” …

Organisatie: Live Nation