Terwijl het Gentse stadscentrum zich klaar maakte om het record van het schaamte (regeringsvormen) te vieren, trokken heel wat muziekfans diezelfde donderdagavond richting Handelsbeurs want opnieuw was Joan As Police Woman daar te gast wat haar naar eigen zeggen de titel van Handelsbeurskoningin opbracht.

Eerst werden we wat opgewarmd door The Two, een nieuw Frans tweetal (tja) dat elkaar tegen het lijf liep in het nachtleven van Parijs. Blijkbaar heeft die botsing zich vertaald in een
oase van folkpopsongs die soms zo simpel dat je er gecharmeerd door raakt. The Two maakte een mooie selectie uit hun onlangs verschenen debuut waarbij we vooral een zeer geslaagde cover van Tatu’s “They don’t care about us” opmerkten.

Na de minimalistische indiepop  van dit duo kon een volle Handelsbeurs gaan voor Joan As Police Woman, waarbij Joan Wasser tegenwoordig bijgestaan wordt door drummer Parker Kindred en keyboardspeler Tyler Wood.
Op haar debuut ‘Real life’ kon Joan nog de aanwezigheid van Antony Hegarty gebruiken om zich in de schijnwerpers te stellen maar deze plaat is niet meer dan een glimp van het verleden geworden want dit concert stond overduidelijk  in het teken van haar laatste ‘The deep field’.
Was ze op haar debuut nog een zwartkijker wiens weemoed gevoed werd door de verdrinkingsdood van levensgezel Jeff Buckley, ontpopte ze zich op haar laatste album als een soulkoningin die goed geluisterd heeft naar de vette Motown-funksound van de jaren ’70.
Toen Joan het podium opging, begon ze meteen met een verontschuldiging want ze was zowaar vergeten de setlist op de podiumplanken te kleven.
Meteen bij opener “Action Man” hadden we door dat de treurwilg van weleer geëvolueerd is naar een vrolijke kletskous met bijbehorend lederen pak, die bij momenten aan Joan Jett deed herinneren, of was het nu eerder kwijlen?
Joan is ook het soort vrouw geworden die zich voor niks lijkt te generen en voortdurend de neus snuit voor de micro, maar zolang ze met pareltjes als “Eternal flame” kan afkomen, smelten we en vergeven we het ordinaire gedrag maar al te graag.
Ook al maakt de nieuwe carrièrewending van Joan een gelukkigere dame en wordt deels de kwaliteitsvolle pop met soulinvloeden teruggedraaid, het belet niet dat een nummer als “Real life” heimwee biedt naar het vroegere werk.

Joan As Police Woman bracht gisteren een genietbaar concert waarbij we vooral onthouden dat de vrouw in kwestie een stem heeft om U tegen te zeggen maar anno 2011 buit ze het te weinig uit. Maar wie zijn wij om deze schoonheid haar gevonden geluk af te nemen?

Neem gerust een kijkje naar de pics

Organisatie: Handelsbeurs, Gent