‘Distant Relatives’ ofte ‘Verre verwanten’, zo heet het album dat Nas & Damian ‘Jr. Gong’ Marley – twee muziekiconen uit compleet verschillende genres – een jaar geleden in elkaar boksten. Vier zwarte, gebalde vuisten voor Afrika die de rest van de wereld een geweten (willen) schoppen. En een feestje bouwen. Een geslaagd feestje, zo bleek in de AB opnieuw na hun eerste passage eerder op Couleur Café.

Een rapper en een reggae-yeah-man samen op een podium. De twee kennen elkaar nog van het nummer Road To Zion, een aftastend samenwerkinsgproject voor Marleys ‘Welcome To Jamrock’. Wat toen ontsproot, kende een belevend vervolg. Ze legden de lijnen tussen hun muziek met als centrale context, het zwarte continent ‘, waar alles begon en alles naar terug gaat’. Ja, “Afrika must wake up” kan prekerig klinken, maar de variëteit en de kruisbestuiving van beide heren en hun muzikale entourage werken aanstekelijk en het loopt allemaal zoetjes binnen. De geschiedenis is hun bloedband, de muziek het infuus.
Dat de AB-directie voor het optreden in beide landstalen liet omroepen dat er niet mag gerookt worden, werd lacherig onthaald. Niet enkel omdat de ene helft van de crowd al ferm aan de wiet zat en de andere helft lekker passief mee ‘smoorde’, maar ook omdat de artiesten zelf het herkenbare geurtje zo fantastisch vonden en ook niet nalieten dat luidkeels te herhalen. Enjoy ! Fulljoy !
Het eenheidsalbum covert de gezichten van Nas en Marley in profiel en dat was ook de indrukwekkende achtergrond in de AB:  links Nas met haast dichtvallende ogen, rechts zoon-van-Bob en tussen hen in een lijnkaart van Afrika. Na een opwarmings-DJ-sessie en een rastafari publieksopwarmer schoof tien man de scène op voor voorwaar een vliegende start.
Twee uur lang werden we rondgedragen - in verschillende vaarten en snelheden – doorheen een wirwar van menswaardige projecten en demonstraties tegen armoede en bloedvergieten en oneerlijkheid. Bijwijlen in een rustig reggaetripje, maar even goed aan een uptempo met hier en daar verloren gitaargeweld. Een wereldreis naar en weg van de roots: via de Caraïben en Amerika naar Afrika en terug.
Nas en Marley wisselden elkaar af en vulden elkaar aan. Samen en apart, zowel letterlijk als figuurlijk. Damian had zijn nummers, Nas evenzeer, al muisde de andere in die gevallen zo geruisloos van het podium dat je hem niet eens miste. Zo mocht Damian – naast zijn kwartiertje reggae – ook papa’s “Exodus” alleen doen en schuifelde Nas er weer bij voor “Patience”. Maar toen Carmina Burana instak stond Nas dan weer alleen. En toch stonden ze er vooral samen. Als een duale eenheid met een zelfde doel: Afrika !En het sloeg aan. Het publiek genoot van de door ‘Godblessyall’ doorgeven noten.

De set was ook inhoudelijk in elkaar gestructureerd. Was Nas nog bezig over en met de streethop – met alle geweld van dien – dan kwam Damian hem schreeuwend aanvullen ‘Out in the street they call it’…waarop het publiek het uitjoelde: ‘murder! ‘.  Nas liet de AB jumpen op reggaenummers en voorzag hen van inhoud, Damian ging met zijn typische stem de hiphop doorspekken met reggaesfeer.  En vice versa. Verre verwanten? Dichte familie ja!

Setlist
1. As we enter 2. Tribal War 3. Nah Mean 4. Nas is like 5. Represent 6. Hip Hop is Dead 7. Street Dreams 8. If I ruled the World 9. Leaders 10. Count your Blessing 11. Dispear 12. Promised Land 13. Mission 14. Move 15. Sabali 16. Strong will continue 17. Hate me now 18. Got yourself a gun 19. Made you look 20. Welcome to Jamrock 21. Road to Zion 22.Africa must wake up
Bis 23. One Mic 24 Could you be loved

Organisatie: Live Nation