‘’Kan een zanger/verteller zijn 60e verjaardag stijlvoller vieren dan in de schitterende (en volle) Stadsschouwburg in Brugge ?’’ Ik dacht het niet.

Het optreden van Johan Verminnen van zaterdag ademde trouwens dezelfde sfeer uit als de in 2002 mooi gerestaureerde zaal: nostalgisch, een tikje weemoedig, maar vooral stijlvol.
Samen met zijn 6-koppige band (waaronder 'oudstrijders' Bert Candries op bass en Leo Caerts aan de piano) flaneerde Johan Verminnen doorheen zijn 42-jarige carrière.
Hoogtepunten waren er m.i. niet echt, maar alles was 'af' : functionele belichting, goeie klank, zeer goeie muzikanten (die accordeonist !) en ... de ene klassieker na de andere (in net weer andere, maar okselfrisse versies): “Vrienden van vroeger”, “Vakantie aan zee”, “Met 7 aan tafel”, “Volle maan” (blijkbaar het meest gevraagde nummer op de website van Verminnen), “Paulien” (mijn favoriet nummer, waarom weet ik niet precies), het obligate “laat me nu toch niet alleen” (uit volle borst meezongen door het (oudere) publiek) en tussendoor een paar 'vertellementen' op zijn Verminnens: zeer onderhoudend, spits en bij wijlen grappig (“mijn vader en de buurvrouw dansten met elkaar tot hun trouwringen eraf vielen” ... dixit Verminnen). Van mij mocht de folkversie van “Rue des bouchers” er ook bij geweest zijn. Maar kies maar eens uit…

Organisatie: CC Brugge, Brugge