Het Gentse Blackup stuurde vorige zaterdag zijn (zwarte) kat naar Trix en zo waren het de Engelse heren van The Computers die het moesten opnemen tegen het Amerikaanse The Icarus Line. De four lads kwamen volledig in het wit getooid het podium opgestormd. We kregen een groot half uur een muzikale kruisbestuiving tussen McClusky en Danko Jones voorgeschoteld. Alleen ontbrak het vuur aan de lont. De bedoelingen waren goed maar alles kwam iets te gerepeteerd en te geforceerd over, waardoor de vlam niet echt oversloeg op het 50-tal aanwezigen. Een publiek dat op 5 meter van het podium aan de bar bleef hangen, waardoor de zanger het opportuun vond zijn microfoonstandaard 2 meter voor het podium te plaatsen. Het moet een enorm contrast geweest zijn voor deze mannen uit Exeter, die de avond ervoor in de legendarische Brixton Academy in het voorprogramma van Death from Above 1979 speelden. Ondanks de vele verleidingspogingen van de frontman werd het publiek in de Trix-bar er toch niet wild van. Volgende keer iets minder computerachtig en iets natuurlijker spelen en het komt ooit nog goed.

The Icarus Line uit Hollywood (California) toonde hoe het echt moest: organische rock & roll vanuit de onderbuik. Krassende gitaren, opzwepende bas en ontketende drums die alle ledematen door elkaar schudden en je gedwongen lieten meeshaken op deze razernij. Als je dan ook nog over een zanger met tonnen charisma beschikt, kan het niet meer fout gaan. Joe Cardamone kan je vocaal omschrijven als de bastaardzoon van Iggy Pop en fysiek deed hij me denken aan de jonge Nick Cave ten tijde van The Birthday Party. Hij eiste dan ook de hoofdrol op: kronkelend over het podium, zichzelf geen seconde rust gunnend: wat natuurlijk aanstekelijk werkte op het enthousiaste publiek. Als je een tijdje je ogen dicht deed en je oren wijdopen, hoorde je letterlijk de jonge Iggy van in de beginjaren van The Stooges.
Een groot uur werden we begeesterd door deze bende gretige jonge wolven die vooral songs brachten uit het nieuwste album ‘Wildlife’, dat in augustus werd uitgebracht. En een wildlife was het: zowel op het podium als ervoor, dierlijk en rauw! Hoogtepunten waren: “Spit On It” uit het in 2004 uitgebrachte “Penance Soiree”-album en “Slow Death”, een ranzige cover van The Flamin’ Groovies’ song, die ons verraste op het einde van hun magistrale set.
Met gesmolten vleugels lieten de jonge snaken van The Icarus Line ons achter: geen encores, take it or leave it! De eindscore was duidelijk: The Icarus Line vs. The Computers: 5-0 of forfaitscore!

Setlist The Icarus Line:
1] King Baby [2] Spit On It [3] Bad Bloods [4] No Lord [5] Venomous [6] We Sick [7] It’s Alright [8] All The Little Things [9] Kingdom [10] Slow Death [11] Junkadelic

Organisatie: Heartbreaktunes ( ism Trix, Antwerpen)