Behalve een paar schuchtere “merci’s” van zangeres/gitariste Dee Dee (eerbetoon aan The Ramones) was de interactie met het publiek een klein uur lang zo goed als onbestaande, des te meer aangezien ook de whisky slurpende roodharige bassiste Bambi die avond vooral in haar eigen universum leek rond te zweven. Maar de donkere sensuele uitstraling (perfect gestyleerde froufrou’s, lome danspasjes met bekoorlijke in netkousen gehulde kortgerokte benen) van de Californische Dum Dum Girls compenseerde veel, zoniet alles.

En muzikaal hadden de Dum Dum Girls heel wat meer om het lijf.  Bijzonder origineel klonken ze nochtans niet tijdens de voorstelling van hun nieuwe op het Subpop label verschenen plaat ‘Only In Dreams’. Bands als The Jesus and Mary Chain en The Raveonettes (frontman Sune Rose Wagner nam duidelijk hoorbaar de productie van hun nieuwe album voor zijn rekening) waren eerder in het recycleren van Phil Spector sixties pop met donker Velvet Underground jasje. Maar qua melodieuze overrompeling en catchy vernuft moeten deze dames niet veel onderdoen, getuige songs als “Bedroom Eyes” en “In my Head” die een welgekomen afwisseling zijn voor de overvloed aan melige folkdeuntjes die dezer dagen de hitparades bestormen. Ook thematisch borduurde dit vrouwelijk viertal vrolijk (?) verder op de onderwerpen die meidengroepen vijftig jaar geleden al met veel overgave en succes bezongen: onvervuld verlangen en onbereikbare liefde en allerlei emoties die hiermee gepaard gaan, getuige het enge refreintje “I Rather Waste Away Then See You Only In Dreams” op “Wasted Away”, “He Gets me High” of het erg treurige maar mooie, naar Mazzy Star neigende “Coming Down”.
“Jail La La” en “It Only Takes One Night”uit voorganger ‘I Will Be’ waren al een tijdje de revue gepasseerd op het moment dat de dames mentaal afscheid begonnen te nemen met het refreintje “Taking Away” tijdens het laatste nummer “Heartbeat”. Om gelukkig daarna nog één keer terug te keren in de bisronde met de gedurfde én geslaagde Smiths cover “There Is A Light That Never Goes out”. 

Moeilijk te voorspellen op basis van dit optreden of deze hedendaagse ‘girlgroup’ nog een lang leven beschoren is. Wellicht sluiten ze zichzelf daarom iets te nadrukkelijk op in een nostalgisch gimmick vakje. Maar laat dat vooral geen beletsel zijn om de donkere popdeuntjes van deze coole dames volop te consumeren, of beter nog, ga hun eens live bewonderen.  
Dat de Dum Dum Girls achteraf na het optreden niet zelf opdaagden achter de verkoopstand naast de Rotonde om hun platen te signeren was eigenlijk onze enige teleurstelling van de avond.

Neem gerust een kijkje naar de pics

Organisatie: Botanique, Brussel