Wie houdt van posthardcore-bands uit de jaren negentig (denk aan Quicksand, Melvins en andere Jesus Lizards), moet absoluut naar We’ll Go Machete luisteren. Het betreft hier een band uit Austin, Texas die met ‘Six Plus Ten’ een eerste album uitbrengt.  Eigenlijk betreft het hier een combinatie van twee platen: een titelloze EP (met zes tracks) die in 2009 enkel via het internet werd uitgebracht én ‘Strong Drunk Hands’, tien nummers die in de loop van 2011 werden opgenomen door producer Matt Smith.   We’ll Go Machete is duidelijk geïnspireerd door bands als Quicksand, Shellac, Big Black, Drive Like Jehu en At The Drive In maar voegt duidelijk een eigen toets aan het geheel.  Net als hun grote voorbeelden trekt het viertal alle registers open  maar men  legt daarbij iets meer de klemtoon op melodie en maakt zijsprongetjes naar  andere muziekgenres (zoals mathrock, noise en postpunk).  De band bestaat trouwens  uit een zeer opmerkelijke zanger die net de juiste dosis angst en nervositeit in zijn stem stopt en een zeer solide ritmesectie die zorgt voor een stevige fond.  Een pluim voor Stressed Sumo Records (waarvan de eigenaar Neil Cooper van een zekere band Therapy? is) dat zij deze Amerikanen op de kop wisten te tikken.