Twee  jaar. Zoveel tijd hebben The Vaccines nodig gehad om hun status ‘geheel onbekend’ te veranderen in ‘supersterren van de rock’. Hun gekke weg naar de top? In januari 2011 maakt het Britse viertal zich bekend bij het grote publiek dankzij “Post Break Up Sex”, een muzikale hypergevitamineerde ufo die de rockplaneet snel verovert. In maart van datzelfde jaar volgt een eerste album en een wereldtournee. De kritieken zijn zeer lovend, het oorlogswapen is gelanceerd. Het tweede opus komt uit in september 2012 en gaat dezelfde weg als zijn kleine broertje. De glorie en het nageslacht reikt hen de hand.

Het is in de Ancienne Belgique dat de groep besliste er een avondje van te maken. De zaal is overbevolkt, klam en geurt naar een walm van zweet en vrolijk geconsumeerde hop ; een geur die u (bijna) nostalgisch doet terugdenken aan de tijd dat de sigaret haar zoete walmen in uw neusgaten vlijt.
21u00 : Sobere en zeer klassieke intrede op het podium van een zelfverzekerde band, overtuigd dat ze zichzelf niet meer hoeven te bewijzen, toch niet voor een publiek van minder dan 2000 personen. De beginnummers zijn bulderend en aangenaam opgewonden. De levendigheid en energie zijn niet geforceerd. Hier is alles natuurlijk en volslagen spontaan, wat doet denken aan de beginjaren van The Clash. Een klein extreem opwindend half uurtje, met open armen ontvangen door een publiek dat ontvankelijk is als nooit tevoren. Daarna doet zich een minidrama voor.
21u28 : De eerste noten van het stuk dat de groep bekend heeft gemaakt weerklinken. Het publiek juicht… even. “Post Break Up Sex” is onherkenbaar, veel te snel gespeeld. De woorden worden gehakkeld in een microfoon die veel te ver staat. De breuk tussen publiek en echte toehoorders is een feit (op uitzondering van enkele onvermurwbare fans). De groep heeft zo’n drie songs nodig om het hoofd weer boven water te krijgen en de voorliefde dat het hoofdstedelijke publiek voordien voor hen voelde, terug te winnen. Gelukkig blijkt “If You Wanna”, een ander kenmerkend lied van The Vaccines, zeer dantesk in zijn ‘live-versie’. Een stoot die ruim vijf minuten duurt (met ander woorden: bijna de helft zo lang als de opgenomen versie).
Trots dat ze erin geslaagd zijn het publiek weer voor zich te winnen verlaten de Engelsen het podium vol zachte hoop terug op hun speelterrein geroepen te worden door een uitgelaten publiek.
21u45 : Ze komen terug, met een overwinningsblik in de ogen, en als bij wijze van verontschuldiging voor de wisselende kwaliteit van het optreden schenken ze Brussel een mondiale exclusiviteit: “Aftershave Ocean”, nooit tevoren live gespeeld. Daarna volgen tot slot “Bad Moon” en “Norgaard”, op de allermooiste manier gebracht.

21u55 : Na een optreden van 55 minuten, inclusief bisnummers, verlaten ze definitief het podium en laten een zure smaak van ‘te weinig’ na bij het publiek. Maar laten we onszelf troosten: het optreden was kort, dat is zeker, maar oh zo intens! Bovendien was het misschien wel de laatste keer dat de groep België bezocht in menselijke dimensie, want de klim op de treden der succes kan hen maar niet vermoeien.

Setlist 1. No Hope, 2. Wreckin’ Bar (Ra Ra Ra), 3. I Always Knew, 4. Tiger Blood, 5. A Lack of Understanding, 6. Wetsuit, 7. Teenage Icon, 8. Under Your Thumb, 9. Ghost Town, 10. Post Brek-Up Sex, 11. All in White, 12. Change of Heart, Pt. 2, 13. Blow It Up, 14. If You Wanna
Bis:  1. Aftershave Ocean, 2. Bad Mood, 3. Norgaard

Neem gerust een kijkje naar de pics
http://www.musiczine.net/nl/fotos/the-vaccines-19-10-2012/

Adrien Fassotte – vertaling Marilien Bultinck

Organisatie: Live Nation ism Ancienne Belgique, Brussel