Onze zondagse 2BE/Vier Avond hebben we omgeruild voor een concert van Amenra . Een concert van Amenra is iets bijzonders . In ons landje zijn de West-Vlamingen de vaandeldragers van postmetal/doom/sludge. Hun platen krijgen de titel ‘Mass’ toebedeeld en  ze zijn nu aan de vijfde plaat . Vier songs , die een geheel vormen en niet beneden de negen minuten gaan .
Amenra is iets aparts , klinkt gitzwart door een onheilspellend , dreigend, apocalyptisch, ijzig sfeertje ; meedogenloos door de wisselende ritmiek; een immense sound , een slepende herhaling  tussen dynamiek, explosies , zalvende stemmige melodieën en rustpunten. Voldoende ruimte is er voor de instrumenten, maar evenzeer worden ze gedragen door de zangpartij en schreeuwzang van Colin H Van Eeckhout, op de gigs bijna steevast met de rug naar het publiek gekeerd.

En als de lichten zo goed als gedoofd zijn vóór het optreden  moet je weten dat het optreden eigenlijk al is begonnen . Er zou een ‘silent code ‘ moeten zijn dat er absolute stilte heerst nog voor de eerste noot door de gitaren blaast, want de stilte is onderdeel van de show. De stilte is deel van de storm. Enkel wanneer de storm uit hun instrumenten raast , lijkt het publiek tot stilte gedwongen te worden, maar de stilte die altijd aanwezig is , wordt vaak niet gezien. Dat zou een optreden van Amenra echter nog completer maken, als er een soort bezinningsmoment optreedt want het geheel is telkens meer dan de som der delen.
Dat bepaalde mensen door de volle leegte die door de boksen blaast onvervuld blijven door in praten te vervallen, of een sigaret op te steken is eveneens een raadsel. Zij die Amenra toelaten tot in de diepte van de ziel, zoeken niet langer naar vervulling buiten zichzelf maar vinden die binnen in zichzelf. Amenra brengt je in een tornadostorm die op volle kracht woedt, en net door die vernietigende kracht verlicht. De volheid van emoties wordt uitgedrukt via de primitieve vorm van klank. Zoiets vereist een bepaalde diepgang, een puurheid, leven. Amenra is op dit vlak dan ook de zuiverste band. Elke emotie geven ze in z’n volledige gedaante weer zodat deze doorleefd, doorvoeld kan worden en er ruimte wordt gecreëerd om een andere emotie te doen ontstaan, of te transformeren. Elk nummer vertelt een eigen verhaal, die net als het leven zowel veranderlijk als wederkerig is. Als  je vanbinnen heel stil wordt,  voel je de subtiele opbouw van hun nummers. Dan bén je de muziek. Dan is er geen jij en zij, maar is alles Eén. Amenra vraagt geen voorkennis, Amenra vraagt stil te Zijn, zonder verhaal te zijn en nodigt je uit om hun verhaal te aanhoren. Wie goed luistert herkent telkens de gelijkenis met z’n eigen levensverhaal.
Amenra berust dus op een intense ervaring, een beleven, een katharsis , een adembenemende verstilde en exploderende Alles en Niets, Altijd en Overal. Amenra wekt door de slepende herhaling een oerenergie op, o.m. gekend bij de gigs van Sunn O))), Swans of Godspeed.
De show in hun thuisbasis kwam zwaarder over dan in de AB hoewel het decor meer sober was. De zaal werd gevuld door de geur van kerkwierook waardoor de Kreun transformeerde in een soort heilige tempel. Deze zintuiglijke prikkel creëerde een extra dimensie, riep een sacraal gevoel op.
Je wordt meegezogen in die unieke trip , die weinig ademruimte en pauze toelaat. Totaalspektakel, muzikaal als visueel , door de zwart-wit visuals , tot in het detail  uitgekiend.
Amenra is existentieel , een onvoorwaardelijke overgave. Je wordt opgeslorpt door dat bezwerend, beukend en helend, zalvend geluid. Maar ze is minder vernietigend, meedogenloos dan vroeger . Een dik uur werden we  in die unieke wereld vastgehouden en dan een plotse, onverwachtse stop . Eventjes staan we perplex , zijn we achtergelaten, en worden we opnieuw gedropt in de wereld van vandaag …

Amenra - Een beklemmende sfeer en een volwassen sound . Met de nieuwe cd ‘Mass V’ wint het gezelschap aan belangstelling en is de clubtour een groot succes . Niet  bevorderlijk voor verliefden  deze dagen,  maar zeker te checken …

Ook al een pak jaar bezig was de support Eleanora , die deels binnen dezelfde stijl te situeren is, met lange stukken en meer op de voorgrond liggende screamo vocals . Met hen werd je alvast in de juiste sfeer geduwd.

Musiczine.net: Fleur Coevoet - John Van De Putte - Johan Meurisse

Organisatie: Kreun , Kortrijk