Icarus Night - Hans-Joachim Roedelius – Krautrockicoon in Gent
Hans-Joachim Roedelius
KASK cinema
Gent

De Democrazy staat nog altijd het minder voor de hand liggende muzikale universum voor en in dat kader mocht vrije radio Icarus een krautrockicoon naar Gent halen. Met een verleden bij Cluster en Harmonia heet Hans-Joachim Roedelius één van de grondleggers van de ambient te zijn. Zijn samenwerking met Brian Eno eind jaren 1970 introduceerde hem indertijd bij een nieuw maar waarschijnlijk nog altijd niet doorsnee publiek, maar je moet toegeven dat hij nadien toch weer eerder in de underground verdwenen is.

Tegenwoordig krijgen platen als ‘Musik von Harmonia’ en ‘Harmonia de Luxe’ weer een bescheiden plaats in het verhaal van de krautrock en is er de laatste tijd ook een groep hedendaagse artiesten ontstaan die de mosterd duidelijk uit Duitsland halen. Met een output van onderhand rond de 80 platen zullen waarschijnlijk ook enkel de aficionado’s hem overal volgen, en dat gebeurde dus blijkbaar ook tot in Gent, waar Roedelius een aantal trouwe Teutoonse fans mocht verwelkomen.

Onderhand is de man 78 en tourt hij met zijn vrouw voor de Duitstalige landen rond. Er zijn minder aangename manieren om je oude dag te slijten. Gent ligt dan niet zo ver uit de buurt en als ontmoetingsplek was de KASK-filmzaal intiem om ’s mans ambientklanken tot zijn recht te laten komen. Een unieke kans om een pijler van de krautrock nog aan het werk te zien.
Songs of zelfs songstructuren zijn tijdens zo een optreden niet echt aan de orde, tenzij in een verre echo, maar Roedelius weeft subtiele klanktapijten die ons heden ten dage bekend voorkomen. Er is geen tekst, of er is geen structuur die je houvast geven, dus is het zaak om je over te geven. Roedelius geeft ons luistermuziek die je moet ondergaan wat in de zachte stoeltjes wel lukte, terwijl beelden van vooral Braziliaanse zonsondergangen geprojecteerd werden. Muziek om je in onder te laten dompelen. Geen grote dynamiek, of al te grote klankexperimenten, maar muziek die je haast vanzelf in een meditatieve stemming brengt. Kabbelend als water en in deze context was dat een kwaliteit. Deze - en hopelijk ook andere - niche van minder voor de hand liggende muziek heeft nog altijd een plek en dat valt alleen maar aan te moedigen. Nu nog zaak om me verder te verdiepen in een oeuvre dat onderhand 6 decennia beslaat.

Achteraf mochten de mannen de Icarus nog hoogst interessante, redelijk kosmische plaatjes draaien in het café van het Kask, onder het nuttigen van enzovoort. U vertrouwt erop dat het goed was.

Organisatie: Democrazy, Gent (+ KASK-cinema)