Wat de kracht en de sterkte van een single kunnen doen , « Little talks » …. Aan zo’n zwierige song hebben de IJslanders van Of Monsters And Men genoeg en danken er hun bekendheid aan. Toen ze een jaar terug de ABClub inpalmden, is hun publiek vertienvoudigd en vult het nu een uitverkocht grote ABzaal.
Een snelle groei, maar deze is nog niet in verhouding met wat de band te bieden heeft op het podium.

Al heel wat volk is aanwezig bij de support Mugison. Uitgerust met een laptop, twijfelt de man tussen elektronica, folk en misschien zelfs lawaai, niet vies van wat metalinvloeden. Het resultaat is moeilijk verteerbaar en soms ondraaglijk.

Het IJslandse septet Of Monsters And Men komt tevoorschijn vanachter een rookgordijn, op de tonen van “Dirty Paws” – de eerste ballad in een lange serie. De toon is gezet. En Of Monsters And Men wijkt er niet van af. Vanavond wordt hun debuut album ‘My Head Is An Animal’  volledig gespeeld. De meerstemmige zangpartijen zijn op elkaar afgestemd en lijken zelfs een beetje op elkaar.
De zeven jonge bandleden hebben wel iets gemeen met de plaatselijke jeugdvereniging , chiro of scouts  . Alles is goed voorbereid op de stage en het wordt na enkele nummers duidelijk dat het publiek niet op hen moet rekenen voor wat zotte toeren en capriolen. Afwijken van de route zit er niet in …
Maar Schattig als altijd, Of Monsters and Men speelde een serie mooie folky composities; soms in koor meegezongen door de fans. De groep liet, naast de songs van hun debuut, een kleine omweg toe met een cover van de Yeah Yeah Yeahs. En ook al bezit het New Yorkse duo nogal wat hitsig , nerveus, snijdend materiaal de IJslanders  kozen “Skeletons“,  een suffe ballade uit ‘It’s Blitz!’. Maar kijk de zeven muzikanten leverden een overtuigende charmante versie af , die perfect in de rest van de setlist paste.
Niettemin bleef ik wat op m’n honger zitten en was er vanavond toch meer nodig om mij wakker te schudden . Het meest vermakelijke moment van de avond was toen Nana, co-songwriter van de band, aan het publiek vroeg: « I think you guys speak French and German in your country, right ? » Als antwoord kreeg ze een golf van “Nooo!” en andere protesten . “Maar, jongens, volgens de laatste berichten spreken we toch ook Duits in België, niet?” . Het arme meisje verontschuldigde zich voor de ongelukkige opmerking en vroeg hoe “Love” vertaald werd naar het Nederlands. Het woord “Liefde” werd dan ook  warm ontvangen, toepasselijk gevolgd door “Love Love Love” .En dan “Little talks” , waarop de hele zaal zat te wachten: Boven, links, rechts, iedereen kende de song en zong luidkeels mee! 
“Little talks” - Het hoogtepunt van de avond, zonder meer . Ze kwamen terug en na twee bissen verdwenen de zeven muzikanten in de duisternis.

Een goed afgewerkt , uitgebalanceerd concert , maar braafjes , zonder verrassingen , alsof Arcade Fire een gewoon , routineus , concert afhaspelde. Het grote publiek kan hen op RW aan het werk zien.

Neem gerust een kijkje naar de pics
http://www.musiczine.net/nl/fotos/of-monsters-and-men-10-03-2013/
http://www.musiczine.net/nl/fotos/mugison-10-03-2013/

Redouane Sbai - vertaling Jolien Kerkhofs/Johan Meurisse

Organisatie : Live Nation