Drie lange jaren was het wachten op een nieuwe plaat van Cocorosie. De geflipte zussen Casady doen nu al vijf albums lang gewoon waar ze zin in hebben en brouwen een bezwerend mengsel van opera, folkpop, elektronica en hiphop. Bovendien kijken de zusters niet op een verkleedpartijtje meer of minder en neigden optredens vroeger soms meer naar performance. In een niet uitverkochte Aéronef kwamen ze ‘Tales of a Grass Widow’ voorstellen, hun tot nu misschien wel meest volwassen album. Minder complex maar evenwel zonder daarbij aan eigenheid in te boeten.

De show begon duister en goed met "Child Bride". Beatboxer Tez zette meteen de toon en Sierra drapeerde er wondermooi haar operastem omheen. Wanneer ook Bianca invalt zit de sfeer meteen helemaal goed. "End of Time" en " Harmless Monster" drijven op dezelfde ingetogen en melodieuze sfeer en twee prachtige en unieke stemmen die door vooral piano, bas, beatbox en harp worden begeleid.
"Tearz for Animals" klinkt live, en dus jammer genoeg zonder Antony Hegarty, anders maar daarom zeker niet minder overtuigend. "After the Afterlife", op plaat nu niet meteen mijn favoriet, en single "Gravediggress", wel een favoriet, zaten perfect. Op die manier waren bijna alle topnummers van de nieuwe plaat wel al opgesoupeerd. Na het opereske "Ana Lana" was het tijd om van kostuum te wisselen dus mocht Tez ons onderhouden met zijn beatboxkunsten. Net lang genoeg zodat de dames hun fluo bikini's konden aantrekken en de show meteen ook een andere richting uit te sturen.
Wat volgde was een wat onsamenhangend half uur van oudere nummers, die met enkel de beatboxer als beat toch echt wat schwung en diepgang misten, en wat van het mindere nieuwe materiaal. Net als de dames hadden deze songs weinig om het lijf en zoals ook op de albums kan men de hoge verwachtingen niet heel de tijd inlossen. Ook beatboxer Tez leek stilaan uitgeboxt en Bianca trok een steeds langer gezicht. Voor 'frontvrouw' Sierra kon de pret echter niet op en onder haar leiding stond de band weer op. Net op tijd werden "Fairy Paradise" en "We Are on Fire" ingezet en ze kreeg de rest zelfs zo ver om er nog een meer dan geslaagde bisronde aan vast te knopen met de ingetogen pracht en praal van "Teen Angel", de topper "Werewolf" en feelgood afsluiter "Happy Eyez".

De meer ingetogen stijl van ‘Tales of a Grass Widow’ blijft dus ook live mooi behouden. De kinderinstrumenten hebben meer en meer plaats geruimd en in ruil krijgen we een pak meer beatbox. Geen slecht woord over de prestaties van Tez, maar halverwege kon de set wel een wat zwaardere beat gebruiken. De bezwerende stemmen van Cocorosie en het authentieke universum waar je je een hele avond lijkt in te bevinden maakten dat echter ruimschoots goed.

Neem gerust een kijkje naar de pics
http://www.musiczine.net/nl/fotos/cocorosie-12-06-2013/

Organisatie: Aéronef, Lille