Het Sportpaleis in Antwerpen daverde maandagavond op de bassen van Jay Z. Bijna twintig jaar na zijn debuutalbum toonde de Amerikaanse rapper zich nog steeds de koning van de hiphop. Met een mix van nummers van zijn nieuwe plaat ‘Magna Carta Holy Grail’ en oude toppers zette Jay Z een performance neer om van te smullen.

“Still that nigga, nigga you survived”
Zijne Hoogheid liet even op zich wachten, maar zijn charismatische verschijning werkte vergevingsgezind op het publiek. Geen grootheidswaanzin zoals je van een businessman van zijn kaliber zou verwachten, maar de bescheidenheid zelve. Ook visueel had de ster zich beperkt tot een minimum. De Roc Boys muzikanten speelden live op een soort constructie van kooien en stellingen en zwart-witte camerabeelden werden in hun rauwheid geprojecteerd. De boodschap was duidelijk; deze avond draait het alleen om Jay Z, en liefst zonder teveel poespas.
Als een sneltrein ging hij door zijn repertoire. Nog maar net begonnen of hij gaf zijn hit “Holy Grail” al prijs. Nog voor het half uur hadden we “99 Problems”, “No Church in the Wild” en “Tom Ford” gehad. Het publiek was meegaand en droeg zijn koning nu al op handen. Anders was het met die andere aangekondigde special guest. Hoewel al de hele tijd fysiek aanwezig, was de succesvolle producer Timbaland tot aan de eerste pauze onopgemerkt gebleven. Pas na een halfuurtje kon hij zijn gloriemoment beleven. Veel moment, weinig glorie, zo bleek. Met een sterk staaltje beatboxen – ongetwijfeld één van zijn grootste talenten – kon hij het publiek wel bekoren, maar verder dan een paar flarden van zijn grootste hits kwam hij niet. Als een klein jongetje speelde hij met zijn sound effects, maar hij leek daarbij de band met het publiek te vergeten. Snel dan maar een nieuwe single voorstellen en OEF daar was Jay Z weer.

“That shit cray”
Voor de Brooklyn Boy mocht het vooruitgaan, ook in de tweede helft. Het publiek bleef niet op zijn honger zitten, en werd geserveerd met (ingekorte) hits als “Big Pimpin’”, “Dirt Off Your Shoulders” en “I Just Wanna Love Ya (give it to me)”. Ook twerkende Miley Cyrus kreeg een vermelding in “Somewhere in America”, een hit van op zijn recentste album ‘Magna Carta…Holy Grail’. Als de zware bassen tot nog toe geen aardbevingen hadden veroorzaakt, dan was dat zeker het geval toen hij “Niggas in Paris” op de wuivende hiphoppers losliet. Jigga wilde open cirkels in het publiek zien, om hen nog wilder op zijn muziek te zien dansen. Met regelmaat deed hij de muziek stoppen tot hij vond dat ze groot genoeg waren. Een magisch moment van publieksbinding, ongetwijfeld het hoogtepunt van de avond. De tweede helft sloot hij af met “Clique”, die andere hit met zijn mede-troonzitter Kanye West en het luidkeels meegezongen “Run This Town” van zijn poulain Rihanna.

“You could’ve been anywhere in the world, but you’re here with us”
De derde en laatste helft had Mister Beyoncé bewaard voor wat quality time met het publiek. Na “Numb/Encore”, een samenwerking met Linkin Park die hem een grammy heeft opgeleverd, sprak Jay Z zijn appreciatie uit voor de aanwezige toeschouwers. “Tof t-shirt dat je aanhebt”, “ongelooflijk dat je al van begin tot einde alle teksten aan het meezingen bent”, “jullie zijn knappe meisjes”, … Hij sprak ze één voor één persoonlijk aan. Ook de heldenboodschap die een meisje neergeschreven had op een kartonnen bordje (“Jij bent geen ster voor mij, maar een bron van inspiratie”), was de hiphopartiest niet ontgaan. Zoveel menselijkheid van zo’n grote meneer, dat maakte indruk.

Het tempo van de show was ondertussen wat gedaald, maar met een knaller als “Empire State of Mind” ging het weer even de hoogte in. De toeschouwers betuigden hun dank door luidkeels mee te zingen. Met “Izzo (H.O.V.A.)” werd de weg geëffend voor de plaat waar het voor Jay Z allemaal mee begon: ‘Hard Knock Life’. De drugsdealer van weleer heeft nu echter plaats gemaakt voor de romantische familieman Shawn Carter. Lichten uit, gsm-lampjes aan; op de trage tonen van “Forever Young” wiegde de rapper zijn publiek in slaap, zodat hij toch zeker op tijd naar huis kon.

Jay Z blijft regeren in hiphopland. Zelfs zonder zijn zwarte broeder Kanye West kon hij een adembenemende show neerzetten. Bescheiden en menselijk, de fans zullen hun koning trouw blijven. Van straatrapper tot volle concertzalen over de hele wereld; Jay Z heeft zich opgewerkt tot op de troon en is niet van plan om die plaats af te staan.

Organisatie: Live Nation