Een uitverkochte Orangerie vanavond. Dat had ik niet verwacht. Blijkbaar is Half Moon Run dan toch een stuk beter gekend dan ik had verwacht. Misschien ook goed dat het herfstvakantie is, want het een groot deel van het publiek dat zich aandient in wel zeer jong.

In afwachting van het optreden horen we Neil Young door de boxen schallen: dat schept al direct hoge verwachtingen.  Half Moon Run laat er geen gras over groeien. Ze blazen de set op gang met een nummer met een wel heel dansbare groove. De toon wordt direct gezet en de zanger laat er weinig twijfel over bestaan: hier staat een echte frontman. Zijn stem klinkt nagenoeg perfect, als een mix tussen Jake Bugg en Tom McRea. Maar muzikaal klinkt het toch anders dan deze twee.
Half Moon Run schippert het gehele optreden tussen dansbare indie-rock en semi-akoestische ballads, zonder dat het ooit te klef of te melodramatisch wordt. Gooi er af en toe nog een snuifje Kurt Vile bovenop en je krijgt al een beeld van hoe het geheel klinkt.
De Botanique maakte op hun website nog gewag van raakpunten met Mumford & Sons en of Monsters and Men, maar dat bleef ons gelukkig bespaard. Geen wannabe commerciële country, maar wel catchy en toegankelijk en met heel veel gevoel gebracht. De zanger bracht menig vrouwenharten sneller aan het slaan, maar ook het mijne liet hij wat sneller kloppen. Hij sprak het publiek in perfect Frans toe  en dat kon op veel bijval rekenen.
We werden ook getrakteerd op enkele nieuwe nummers en die kunnen allemaal zo op de radio. Op welk net hoor ik u vragen? Wel, volgens mij is dit een van die weinige bands die zowel op StuBru, Radio 1 als MNM een plaatsje kan veroveren. Als ze dan ook nog eens een mondharmonica bijhalen, dan kan het voor mij al helemaal niet meer stuk.

Als toemaatje krijgen we nog een volledig akoestisch nummer, dat het publiek het zwijgen op legt en afsluiten doen ze met een fenomenaal bluesnummer dat ons als shakend en met weemoed de nacht in stuurt.

Een hele goeie frontman, een hele goeie zanger, een hele goeie band. Meer moet dat niet zijn om een avond in de Botanique perfect te laten verlopen. Meteen is het ook duidelijk waarom de zaal volledig uitverkocht was. Het zal waarschijnlijk ook de laatste keer zijn dat ze in een ‘kleine’ zaal te zien zijn. Deze heren horen thuis op een groter podium en volgens mij zullen ze daar zeker raken. Volgend jaar de AB uitverkopen heren? Ik mag het hopen.

Organisatie: Botanique, Brussel