Ryan Lott is een 34-jarige klassiek opgeleide componist die nog met Sufjan Stevens samengewerkt heeft en die als Son Lux een eclectische mix van electronica, klassieke composities en hiphop brengt. ‘Lanterns’, de derde plaat van Son Lux dook op in menig eindejaarslijstje, en in het nieuwe jaar hadden we de kans deze Amerikaanse componist live aan het werk te zien in een uitverkochte Grand Mix.

We waren benieuwd hoe hij live zijn complexe nummers zou brengen, te meer daar ‘Lanterns’ vol stond met koortjes en een uitgebreid instrumentarium gaande van saxofoon, strijkers en fluit tot zelfs gestemde wijnglazen. Ryan Lott had voor een minimale bezetting gekozen, met drummer Ian Chang en jazzgitarist Rafiq Bathia, terwijl hij zelf een keyboard en laptop meegebracht had die hij in een voorovergekantelde opstelling bespeelde.
Beginnen deed Lott met de opener van zijn plaat, “Alternate World” dat Sufjan Stevens’ gewijs begon met wervelende belletjes, waarover hij zijn hese stem lardeerde, waarna de beat inzette en het nummer zich tot een hymne ontplooide die aan James Blake deed denken. De outro van het nummer kreeg jazzlickjes mee van de gitarist, die tegen geprogrammeerde operakoortjes aanbotsten.  Als mission statement kon dit tellen.
In “No crimes” kregen de scheurende gitaar en de syncoperende drums een voorname rol, en saboteerde Lott zijn compositie met ontregelende geluidjes, maar altijd op een manier dat alles op het einde weer op zijn pootjes terecht kwam, wat heel duidelijk toonde hoe gemakkelijk Lott zijn complexe composities live durft verknippen en verplakken.  In zijn podiumact schuwt Lott ook de grote gebaren niet, als een Messias hief hij zijn armen de hoogte in, balancerend op de fijne lijn tussen bombast en overtuiging.
“Easy”, de single die je misschien van Stu Bru kent, kreeg een pak freejazz gitaar over zich heen gekieperd, het leek wel of Battles nog eens naar de Grand Mix gekomen was. Daarop volgend kregen we twee oudere nummertjes, bijvoorbeeld “Wither” dat alle kanten op knetterde op een electronisch basisloop. Vervolgens riep Lott de vroege Goldfrapp op in het melancholische “Ransom” waarna een rustpunt ingebouwd werd met “Stay”, dat jazzy begon: de drummer bespeelde de cymbalen zachtjes met zijn handen, maar opnieuw ontspoorde dit nummer met een gitaarsolo J. Mascis waardig. “Plan the escape” begon met de spooky synths die we kennen van The Knife, om dan het orchestrale van een Sufjan Stevens in de blender te gooien met de experimentele jazzrock van Battles. Gedurfd. “Pyre”  knetterde en schuurde dan weer dat het een lieve lust was, voortdenderend op een kapotte beat.
De grande finale vanavond was “Lost it to trying” dat met zijn euforisch refrein naar de festivals lonkte, en waarin het leek of Son Lux zijn eigen nummer aan het scratchen was, zonder dat daar een draaitafel aan te pas kwam.
Als bis bracht Lott nog solo het verstilde “Lanterns Lit”,  het eerste kippenvelmoment van het verse jaar was een feit.

Son Lux deed vanavond ons brein knetteren. En zo hebben we het graag.

Setlist Alternate World - No crimes – Easy – Wither – Betray – Ransom – Stay - Plan the escape – Pyre - Lost it to trying
Bis Lanterns lit

Organisatie: Grand Mix, Tourcoing