De vliegafstand tussen Toronto en Brussel is ongeveer is een dikke acht uur vliegen. Maar om Drake te zien moest je deze keer niet naar Canada, homie was right here in Brussel, Palais 12. Wat zelf al een mooie stap op is van Vorst Nationaal twee jaar geleden. ‘Drizzy is winning, family’. Hij is dan ook de eerste rapper die deze plek laat vollopen in België.

Met een glazen constructie boven het hoofd en een gigantisch scherm voor ons begon de show. “Nothing Was The Same”  intro “Tuscan Leather” met zijn fantastische Whitney Houston sample gaf een kicker van formaat terwijl Drake van onder het podium naar boven rees. Onmiddellijk daarna passeert “Headlines” die het publiek een tweede keer op touw neemt. Drake is een geboren entertainer. De hele show was een perfecte mix van, het publiek uit zijn hand te laten eten en de juiste balans te vinden tussen zijn bangers en het wat rustigere werk. ‘Drizzy gave us some of that smooth stuff, just to hit us with the bangers right after’. Dat het publiek uit zijn hand eet, maakt hij niet moeilijk. In een uitloper van “Too Much”, Drake’s favoriet van zijn nieuw album, sereneert hij Brussel door de zinnen: je vous aime Brussels… Ik hou van jullie, melodieus te zingen. Melig, maar het werkt enorm. Ik draaide mijn pet wat bij en dacht: “Damn zoiets klein, laat duizenden harten hier smelten.. Dat moet ik onthouden”. Levensles, bro. Simple things work.
Na het wat zachtere werk en de tussenlopers van “Nothing Was The Same” spuwt Drizzy enkel nog fire! “Trophies”, “F*cking Problems”, “The Motto”, ”HYFR”, “Pop That”. De overgang van “Fucking Problems” naar “The Motto” was straight up heat! ‘Shoutout to whoever made the concertmix’. “Pop That” is het meest ignorant nummer ever van Bronxite French Montana, maar die eerste strofes a-capella gaven het nummer een extra dimensie. Ook de visuals waren, uhum, niet voor de groentjes onder ons. “Trophies” was letterlijk en figuurlijk fire. Een epische beat dat het NYE anthem was in Toronto. De horns en de vlammen gaven heet spektakel en na een tijdje vroeg ik me af, wat gaat hij hier nog uit zijn mouw gooien? Uh sorry, hier komt “We Made it”, “No Lie”,  ”Bitches love me” en “No New Friends”, een resem van legit guest verses NA EL-KAAR. Whew. Tijdens “305 To My City”, komt het glazen podium dat boven ons hoofd hing naar beneden en wordt Drake’s persoonlijk balkon. Hij begint dan aan een soort van therapiesessie tussen hem en zijn publiek. Weer eens eet iedereen uit zijn hand, en kijkt met grote ogen toe hoe the Canadian kid elke sectie aanwijst. 90 minuten lang speelt Drake het dak van de Brusselse expo. Kan me moeilijk voorstellen dat dit concert voor iemand saai werd tijdens zijn set, want aan moeite en inzet geen gebrek. Misschien bij de serenade van een uitgekozen chick, die dan twee minuten on stage small talk mocht ontvangen van de kwal himself, maar daarbuiten zag je iedereen meegaan en dansen. Mindere shoutout to de koppeltjes in mijn buurt. Zij stonden echt op de verkeerde plek tussen al die dansende singles, ‘looking for a little booty action’.

‘Drizzy Drake’s Would You Like A Tour’ was compleet en zijn 44 euro meer dan waard. Desondanks The Weeknd, die als voorprogramma er een verlengd weekend van probeerde maken en we daarna nog een klein uur moesten wachten op de main act. Op dit tempo zal Drake binnen een dikke drie jaar football stadiums uitverkopen in Noord-Amerika. U2 style.

Quotering: 9/10 Own it Drake

Organisatie: Live Nation