Het is eventjes (nu, wat zeg ik... 6 paar jaar is wel wat meer dan ‘eventjes’) stil geweest rond Joost Zweegers en diens band, maar kwaliteit kost tijd en de muze kun je niet dwingen. Met een nieuwe plaat en dito tournee zijn ze helemaal terug. Al is de man misschien wat ouder geworden en begint hij zijn (wilde) haren te verliezen, Zweegers kan nog steeds rekenen op en dijk van een (erg herkenbare) stem.

De set opent met een super strakke Spaanse gitaarsolo, die uitmondt in "In Love With Another". De band klinkt meteen goed, alleen de drums hebben wat tijd nodig om hun weg te vinden in de sound. Dat Zweegers niet bang is van een stukje technologie horen we aan het veelvuldige gebruik van een harmonizer op zijn nieuwe plaat, iets wat we deze avond meerdere malen mogen ervaren.
Wie vanavond naar MaZ gekomen is om weggeblazen te worden, is er aan voor de moeite. Maar wie zin had in een intiem en ingetogen concertje, zal hier zeker zijn gading vinden. "Faith in you" en "Kabul" zetten verder de toon voor een relaxte avond. Novastar bewijst meer dan ooit dat je niet met 8 man op een podium moet staan om een magistrale sound te produceren, integendeel. Meer dan eens wordt de leegte tussen twee nummers opgevuld door een paar akkoorden op Zweegers' gitaar, en zelfs dan blijft  het als Novastar klinken.
Joost en de zijnen zijn hier graag; dat merk je. We krijgen een erg energieke en foutloze versie van single "Closer To You" gevolgd door titeltrack "Inside Outside" waarin gitarist Aram Van Ballaert nog maar eens bewijst dat hij zij instrument meester is als geen ander.
Dik in de helft van de set beseft Zweegers dat er een piano achter hem staat. Het gevolg is "Light Up My Life" dat naadloos overgaat in "Mars Meets Woman" en daarmee slaan we definitief de weg van het oudere werk in. Bij het horen van de woorden "See Me Trough...", wordt de MaZ meteen gek, en dat betert er niet op. "Never Back Down" en "Wrong" stuwen een golf van nostalgie de zaal in en doen die laatste paar aanwezigen die nog stilstonden ook oncontroleerbaar meedeinen op de hemelse klanken van de Keizer van de softe muziek.
Straf trouwens dat dat typerende gitaar akkoordje in "Wrong" nog steeds exact klinkt als in 1999. Dat kan echter niet van elk nummer gezegd worden. Bepaalde nummers ontpoppen zich veeleer als jazz-standards: de melodie en de akkoorden liggen vast, maar voor de rest zien we wel een beetje wat er gebeurt . Zweegers is meer dan eens een soort dirigent; met hoofd, armen en benen aangevend waar het nummer heen moet.

Heel ‘eventjes’ is de set afgelopen, maar dat laten we natuurlijk niet zomaar gebeuren. De bisronde brengt ons nog "Lost And Blown Away" en "Cara Mia", een gemeende bedanking van Zweegers en een meer dan voldaan gevoel bij uw reporter.

Neem gerust een kijkje naar de pics
http://musiczine.lavenir.net/nl/fotos/novastar-26-04-2014/
Organisatie: Cactus Club, Brugge