Met Tycho werd een grote naam uit de stal van Ghostly International geboekt. Tycho aka Scott Hanson werd bekend dankzij zijn foto en designblog ISO50. Deze roots draagt de Amerikaan nog steeds met zich mee want het artwork is telkens een pareltje. Zelf maakt hij Ambient muziek die het best te vergelijken valt met Boards Of Canada.

Voor de gelegenheid mocht label-genoot Christopher Willits de avond openen. Om meteen in de stemming te komen startte Willits met enkele zee geluiden samengebracht in het nummer “Clear”. Om het plaatje compleet te maken werden deze vergezeld met natuurbeelden. De visuele effecten zorgden ervoor dat de muziek echt tot zijn recht kwam. Willits speelde merkbaar met zeer veel passie waardoor het publiek met ontroering meegenoot.

Na een halfuur gespeeld te hebben was het de beurt aan Dream Koala. Yndi Ferreira is een Franse Braziliaan die opereert vanuit Berlijn. Door deze internationale roots krijgt zijn muziek een specifieke stijl. Yndi heeft een geweldige stem die hij dan ook nuttig gebruikt. Zo blijkt ook in “Earth” het hoogtepunt van de set. Dream Koala maakte gebruik van het donker, wat jammer is want zijn gezicht is gedurende het volledige concert niet te zien. Veel van zijn geluidjes waren vooraf ingesteld waardoor hij zich volledig op zijn zang en gitaar kon focussen. De toeschouwers konden het wel appreciëren maar het is duidelijk dat slechts één iemand hier de plak zwaait.

Scott Hanson had een volledige band met zich meegebracht. Vanaf het begin werd duidelijk dat dit een meerwaarde was. Voor de opkomst van de band speelde er een visuele intro af. Hierna deed de band zijn intreden en opende het met een prachtige versie van “Apogee”. Het publiek was meteen mee en iedereen zette het op een dansen. De muziek van Tycho gecombineerd met nog wat extra gitaren, het bleek een gouden combinatie. Doordat alles live werd gespeeld , was er ruimte voor wat gewaagder gitaarspel. Sommige nummers werden zelfs zonder keyboard gespeeld. Deze nummer brachten rust in het concert waarna er weer gedanst werd.
De geprojecteerde beelden maakten van alles een perfect geheel. Eén constante bleek zich voor te doen in de beelden: De Zon. De zon kreeg een centrale rol weggelegd in het concert. Het voelde aan alsof de zomer was teruggekeerd en we genoten van een zwoele zonsondergang. Deze zwoele zomer begon nu ook in de zaal voelbaar te worden. “PBS” deed het publiek nog meer dansen en de zaal begon zich met een aangename zweetgeur te vullen.
De set eindigde met drie nummers van het recente album ‘Awake’ voordat de band even verdween werd “Montana” gespeeld.

Het viel op dat de recentere nummers het meest werden geapprecieerd door het publiek. Als er nog enige energie over bleek werd die nu allemaal gebruikt om te dansen. Toen Scott terugkwam speelde hij even een remix van “Awake” tot de band terug op het podium verscheen. Hierna werd de originele versie van “Awake” ingezet. Deze originele intro deden de toeschouwers alleen maar meer dansen. Eindigen deed Tycho met “Spectre” waarna de band uitvoerig bedankte voor het enthousiasme.

Organisatie: VK, Sint-Jans Molenbeek