Kommil Foo, het gekende Vlaamse cabaret-duo bestaande uit de gebroeders Raf en Mich Walschaerts, speelt op de verjaardag van Sinterklaas in een uitverkochte AB. Sinds 1987 zijn ze al bezig met optreden. In 1992 veroverden ze Vlaanderen en Nederland met hun show ‘Plank’. Nu, na enkele shows en gastrollen op televisie, zijn ze er weer met een nieuwe show genaamd ‘Het Bestand’.

De naam verwijst naar de historische kerstbestanden aan het IJzerfront waarbij Belgische, Franse en Britse soldaten via muziek de Duitse vijand konden overhalen om de wapens neer te leggen, en samen Kerstmis te vieren. Na drie dagen zingen, voetballen en het delen van voedsel, drank en verhalen riepen de oversten op tot discipline en dreigden met de doodstraf voor zij die niet wouden luisteren.
De show begint met de acht mannen in uniform centraal op het podium alsof ze poseren voor een groepsfoto. Zachtjes zingen ze a capella ‘We are here, because we’re here, because, …’ op de traditionele melodie van ‘Auld Lang Syne’. Na enkele keren samen de zin te zingen wordt het nummer plots meerstemmig gezongen. Een beklijvende opener die je direct in het thema van de voorstelling brengt.
Kommil Foo heeft voor deze voorstelling beroep gedaan op een ruimere bezetting muzikanten. Normaal staan enkel de broers op de planken maar voor deze voorstelling zijn ze met acht. Werkelijk een meerwaarde.  Zo zorgen de koperblazers Nico Schepers en Carlo Nardozza (op trompet), Carlo Mertens (op trombone) en Tobe Wouters (op tuba) voor melancholische begeleidingen, jazzy grooves en vooral spetterende solo’s. Dit is eveneens het geval voor pianist Bart Van Caenegem en bandeonist (accordeonachtig instrument) Gwen Cresens. Hun samenspel met Mich en Raf geeft iedere song opnieuw vuurwerk! Om nog maar te zwijgen over het showelement. Het zijn de kleine details zoals ‘de koperblazers die plots hoedjes opzetten’ tot de muzikale diepgang die de sfeer van de show maken.
Maar geen show zonder Mich en Raf. Deze twee mannen zijn acteurs van topniveau, met parels van stemmen en een lyrisch talent. Als geen ander kunnen zij een verhaal op zulke muzikale manier brengen.  De gezichtsexpressies, opbouw van de verschillende verhaallijnen en de woordspelingen zitten goed. Daarnaast weten de artiesten hun boodschap mee te geven aan het publiek. Zo slaan er enkele stiltes in als een bliksemslag na een frivole passage. Er is veel plaats voor humor, maar in deze voorstelling eindig je met beide voetjes op de grond.   
De gekozen nummers zijn zowel oude bekenden van Kommil Foo, als covers die stonden op twee ‘Best Of-cassetjes’ van hun vader. Met de nummers van de cassetjes doen ze een beetje hun eigen ding. Zo is “Passendaele” een eigen versie van Randy Newman zijn nummer “In Germany before the war”. Spelen ze Herman van Veen zijn vertaling van Leonard Cohens “The Partisan” en wordt de Bob Dylans “Masters of war” in de versie van Wannes Van de Velde gebracht. Dit allemaal met een ander arrangement voor ieder nummer.

Mijn persoonlijke hoogtepunten zijn het swingende “Hit that jive”, waarbij iedereen op het podium muzikaal uitblinkt.  Daarnaast is er de super lollige sketch bij het nummer “Soldier” waar Mich en Raf de tekst op een prachtige manier uitbeelden. De voorstelling is geen geschiedenisles zoals de titel doet uitschijnen, maar een muzikaal geheel met scherpe teksten, instrumentaal geweld en cabaret. De twee broers zetten hier samen met de muzikanten een prachtige voorstelling neer waar je als toeschouwer volop van geniet. Conclusie: een echte aanrader!

Setlist: we’re here, meneer van de Velde, oorlogsgeleerde, cassetjes, he ain’t heavy, kop in het zand, Jan Brouwers zoon, het bestand, White cliffs, hit that jive/het been, Passendaele, soldier, alles in perspectief, God on our side, de volgende, de vluchteling, we’re here/de tet; bis: liefde zonder meer, Kerstmis

Neem gerust een kijkje naar de pics
http://musiczine.lavenir.net/nl/fotos/kommil-foo-06-12-2014/
Organisatie: Ancienne Belgique