Meatbodies, het project van Chad Ubovich , deed één concert in België. Voor dit concert was de Rotonde goed volgelopen, een plaatsje zoeken was moeilijk. Ze kwamen er hun debuut ‘Meatbodies’ voorstellen dat op het In The Red Record-label uitkwam. Dit platenlabel was in het verleden ook een thuis voor Ty Segall en Mikal Cronin. Diezelfde Ty Segall heeft zelfs nog een band gehad met Chad op de basgitaar. Laat Meatbodies nu net zo klinken als Fuzz. Garagerock met fijne riffen en toch klinkt het alsof er een metalband speelt. Dat dit concert voor menige moshpits kon zorgen was slechts een understatement.

Meatbodies begint met de waarschuwing dat er soms klachten zijn van een te luid concert. Maar als echte punkers luisteren ze niet naar die klachten en zal ook dit concert luid zijn. Beginnen doen ze met een nummer dat in vergelijking met de rest van de set rustig is. Er wordt wat met de gitaren gespeeld en het lijkt alsof er rustig gejamd wordt. Niets is minder waar natuurlijk want hierna volgt een immense gitaarsolo die meteen de toon zet.
Een solo op de bas zet de intro van “Mountain” in gang. Meteen volgen er verschillende moshpits en begint iedereen te headbangen.
Meatbodies bewijst dat ze fantastisch gitaar kunnen spelen. Zowel hevige gitaarsolo’s en rustige middenstukken zorgen dat dit nummer een voorbode is voor de rest van de set. De lange haren van de bandleden geven de muziek nog wat extra sterkte. Het lijkt alsof we naar een heavy metal band aan het kijken zijn. Alleen de simpelheid en de robuustheid van de muziek geven het gevoel van in een garage te staan. Hierna volgt de eerste single “Disorder”. De fantastische single klinkt beter live met meer solo’s en naar het einde toe een geniaal rustig stuk.
Hierna wordt de ene single na de andere gespeeld. “Tremmors” klinkt luider en rauwer dan op cd. Ook “Off” en “Gold” zijn veel beter. Er wordt volop met solo’s gesmeten en dit toont de kunst aan van de bandleden. Het zijn echte muzikanten die zeer goed met de gitaar overweg kunnen. Wanneer vanuit het publiek de vraag komt om nog luider te spelen moeten ze geen twee keer nadenken. De versterkers worden luider gezet en het gemiddelde wordt ferm opgedreven naar 110db. Fuzz is nooit ver weg, want ook soms zijn er fuzzy solo’s die dan weer uitmonden in hevige riffen.
Eindigen doen ze met een tien minuten lange solo, deze solo blijft duren en klinkt steeds fantastischer. Net wanneer het vervelend zou worden doen ze iets anders met de gitaren waardoor het weer prachtig klinkt.

Meatbodies is een band die je live aan het werk moet zien. Hun beheersing van de gitaren zijn zeer impressionant en ook hun looks passen perfect bij de muziek.

Organisatie: Heartbreaktunes + Botanique, Brussel