Februari loopt letterlijk ten eind, een heerlijk zonnetje kondigt het einde van de winter aan en het geplande concert vanavond belooft warmte te brengen.  Fink is na een half jaar terug in het land en wij hebben er een tripje naar Brussel voor over om de man aan het werk te zien. 
 
Fink, alias Fin Greenall, was in een vorig leven een zeer gerespecteerde DJ. Intussen ruilde hij het elektronisch gedachtengoed in om zijn kunsten als heuse singer/songwriter te tonen.  One small step for man, one giant step for music.  De stem van Fink is op plaat haast hemels en zijn kunde op gitaar spreekt boekdelen. Wij kijken met hoge verwachting uit naar de live prestatie. 

Net als in november van vorig jaar,  verzorgt Douglas Dare ook nu het voorprogramma. Een kruising tussen Warhola en Ben Howard zorgt voor de juiste serene sfeer, al is het mij persoonlijk net iets te melancholisch.  
Ik ga in de lobby op zoek naar verfrissing, eventueel bekende gezichten en de mogelijkheid om al bij voorbaat een album te kopen.  Het vel van de beer is ondanks de spreekwoordelijke waarschuwingen dan toch verkocht. 

De kledij van Fink kan doen vermoeden dat we een hiphopper aan het werk gaan zien, maar de inhoud van een boek vertelt, zoals altijd, meer als de omslag en thuis hebben we het Fink-verhaal al meermaals gelezen. 
Anderhalf uur worden we verwend met kippenvel-veroorzakend-gezang en super-op-elkaar-afgestemde-muzikanten. De combinatie van stem, gitaar en drum klopt als een bus en meermaals zorgt de muziek voor een zwevende sfeer. 
Harmonisch wordt afgewisseld met bombastisch, en geregeld wekt de muziek de indruk te passen op een soundtrack waarvan ik de film nog niet ken.  
Met "Pilgrim" "Looking too closely" "Shakespeare" en “Hard believer" wordt veeleer zijn laatste nieuwe album gepromoot. Al klagen we niet, ‘Hard Believe’ is een zalige plaat en "Shakespeare" kan wat ons betreft nooit lang genoeg duren. Oud en nieuw werk wordt afgewisseld en beiden zijn bekend bij het toch wel voltallig aanwezige publiek. 
Dat er wordt geroepen om een encore is volledig terecht. Een kort wederoptreden wordt geschonken en we keren tevreden terug naar huis.  
Volledig overdonderd zijn we echter nooit geweest, maar van een teleurstelling is ook absoluut geen sprake. Eens terug thuis wordt de album nog eens opgelegd om de sfeer terug op te roepen, al heeft deze nu na een live optreden wel al zijn allures verloren.  

Mochten we in de loop van de zomer Fink ergens toevallig treffen op een festival, wat zeker aangeraden is beste organisatoren, gaan we zeker nog eens luisteren, voor nu stellen we ons meer als tevreden met het concert van vanavond en de aankoop van ons album. Bij voorbaat verkocht vel is dan toch niet mis. 

Organisatie: Ancienne Belgique, Brussel