Parkway Drive – Een show om niet te vergeten!
Parkway Drive – Architects
Ancienne Belgique
Brussel
2016-02-16
Jens Heyerick

Vooraf over het nieuwe album van Parkway Drive 'Ire': toen ik las dat ze een nieuwe weg waren ingeslagen , was ik een beetje teleurgesteld maar wou toch wachten tot ik deze volledig kon beluisteren. Ik had al “Vice Grip” en “Crushed” gehoord toen die werden vrijgegeven en het was inderdaad anders dan ik van hen gewoon was, maar zeker niet slecht. Toen het album dan in België verkrijgbaar was, heb ik hem direct aangeschaft. Het was wel even wennen. “Dedicated” en “Destroyer” zijn voor mij persoonlijk twee nummers die er boven uit steken. En “Vice grip” is een meezinger, die echt aanstekelijk werkt. Dus ik keek er naar uit om ze aan het werk te zien …

Thy Art Is Murder hun set heb ik spijtig genoeg gemist door file problemen. We waren voorbereid op de set van Architects. Voor mij de eerste keer dat ik de metalcore band uit Brighton, Engeland aan het werk zou zien. Benieuwd hoe ze live klinken, ik heb hun laatste twee albums beluisterd en de stem van Sam Carter kan mij zeker bekoren, en heb van horen zeggen dat ze live uitstekend spelen … Ze begonnen hun set met “Gravedigger”, een nummer van hun laatste album. Een juiste keuze zo te zien want de eerste crowdsurfers werden door de security al van het publiek geplukt, en de eerste moshpit werd ingezet. De band had er zo te zien ook zin in want Sam Carter sprong van de ene kant van het podium naar de andere. Tijdens “Broken Cross” en “The Devil Is Near”, bleef het publiek zich volledig geven en dat werd in dank afgenomen door de bandleden. De crowdsurfers en moshpits bleven maar komen. De rest van de set werd vervolledigd met nummers van hun laatste album ‘Lost Forever //Lost Together’ o.a “Naysayer” & “C.A.N.C.E.R” . De speech van Sam Carter over gelijkheid en hulp zoeken voor je problemen is geen schande ( wat hem ook geholpen heeft btw!) werd door het publiek toegejuicht. Het optreden was strak en qua geluid zat het zeker goed, al vond ik het jammer dat alleen het laatste album aan bod kwam. Een geslaagde eerste keer en ik zal ze zeker terug gaan bekijken , op Graspop deze zomer dus!

Nu was het nog een halfuur wachten tot Parkway Drive, de metalcore band uit Byron Bay, Australië, die ik al twee keer op Graspop heb gezien. Zeker de moeite om nog eens naar deze mannen te komen kijken. De zaal zat goed vol.
Het is bijna zover, door de luidsprekers weerklonk “Bohemian Rhapsody'” van Queen,  dat werd meegezongen en er werd ook een kleine moshpit gestart wat ik wel grappig vond. De lichten gingen uit , het publiek riep al direct om Parkway drive, en de set werd ingezet met “Destroyer”. Winston McCall vroeg om crowdsurfers en hij kreeg ze direct. In no time ging het publiek uit zijn bol, je voelde direct dat er een goede vibe en sfeer hing. Gevolgd door “Dying To Believe”, twee nummers van hun nieuwe album, die wat volwassener klinken. Zo kwam “Carrion”, een echte meezinger ook aan de beurt, Winston voelde zich in zijn nopjes en bedankte het publiek regelmatig voor hun energie. De AB werd door zijn stem ingepalmd en de menigte bedankte hem door enkele moshpits te starten en constant crowdsurfers te laten opstijgen boven het publiek.
Het optreden werd een mengeling van hun uitgebrachte werk, maar met 'IRE' als centrale album vanavond. Van de vroegere platen kon je niet omheen “Karma”, “Deliver Me”, “Idols And Anchors”, ... Qua stem blijft hij nog altijd evenwichtig . Om het met zijn woorden te zeggen : “All these years, i'm the still the voice you can’t destroy” uit het nummer “Bottom feeder”.  Als afsluiter werd “Swing” gespeeld, nog eens een snel nummer en achter z’n laatste woorden gingen de lichten uit … Het publiek wou zo te horen nog niet naar huis en iedereen bleef Parkway Drive scanderen. Dus kwamen ze nog eens op het podium om nog twee nummers te spelen, “Crushed” en “Home Is For The Heartless”, en als laatste zei hij “I see you guys this summer”. Dat belooft!

Kort samengevat: Top avond, top bands! Het waren shows om niet te vergeten, ette sets, veel beweging in het publiek en op het podium, Winston zijn stem was fantastisch in vergelijking met Graspop vorige zomer, de solo's van Jeff Ling waren betoverend en qua geluid zat het zeker goed. En persoonlijk vind ik de nieuwe nummers even hard klinken als daarvoor, overtuigend dus . Tot deze zomer!

Setlist Architects:
Gravedigger/ Broken Cross/ The Devil Is Near/ Dead Man Talking/ Colony Collapse/ Castles In The Air/ Naysayer/ C.A.N.C.E.R/ These Colours Don’t Run
Setlist Parkway Drive:
Destroyer/ Dying To Believe/ Carrion/ Karma/ Atlas/ Deliver Me/ Vice Grip/ Idols and Anchors/ Dedicated/ Wild Eyes/ Bottom Feeder/ Romance Is Dead/ Swing
Bis: Crushed & Home Is For The Heartless

Neem gerust een kijkje naar de pics
http://musiczine.lavenir.net/nl/fotos/parkway-drive-16-02-2016/
http://musiczine.lavenir.net/nl/fotos/architects-16-02-2016/
http://musiczine.lavenir.net/nl/fotos/thy-art-is-murder-16-02-2016/

Organisatie: Heartbreaktunes ism Ancienne Belgique, Brussel