Een vol huis @Trix vanavond voor wat beloofde een bijzonder leuk hard- en metalcore feestje te worden!

Wolf Down (DE) en Counterparts (CA) mochten het opvallend jonge publiek alvast opwarmen …
Daarna was het de beurt aan Stray from the Path, een heerschap uit Long Island, New York dat al 15 jaar potige en alternatieve hardcore brengt die me soms deed denken aan Rage Against The Machine!  Misschien wel wat kort door de bocht maar toch zat zowel in het stemgeluid van frontman Andrew als in de typische ‘grooves’ van de nummers een duidelijke invloed en verwijzing naar deze legendarische band.  De korte set werd met veel bravoure en lef gebracht, de zelfzekere zanger bespeelde zonder enige moeite het publiek en ratelde de krachtige hardcore nummers naadloos aan elkaar.  Zonder echte uitschieters of nummers die langer bleven hangen dan andere was dit een geslaagd optreden van een band die ik nooit eerder aan het werk zag.  Als ik toch een paar hoogtepunten moet vermelden, hoofdzakelijk afgaande op de reactie van het publiek, dan kies ik zonder twijfelen voor het vette “Shots Fired” van de laatste CD ‘Subliminal Criminals’ en afsluiter ‘First World Problem Child’ dat moeiteloos werd meegebruld door de fans.

Stick To Your Guns uit Orange County, California zijn de laatste jaren uitgegroeid tot een heel populaire band in het genre van de melodieuze metalcore.  Ze stonden reeds 2 keer op Groezrock (2010 en 2013), speelden vorig jaar nog op Ieperfest en hebben in hun 12-jarig bestaan al 5 CD’s op het palmares.  Eerder deze week speelden ze in Londen nog integraal hun 4^de CD ‘Diamond’.  In Antwerpen werd het meer ‘een best of’ met songs van hun 3 laatste en meest succesvolle schijven.
S
tipt om 22u00 begonnen ze aan hun set, Axel Agnew werd gespot als aandachtig toeschouwer, samen met 1200 andere enthousiastelingen! Van bij de aanvang van opener “It starts with me” en opvolger “Against them all” scandeert het voltallige publiek de nummers luidkeels mee…heerlijk sfeertje!  Zanger en uithangbord van de band Jesse Barnett spuwt tussen de nummers door zijn ongenoegen uit over allerlei mistoestanden in de wereld en zet vervolgens, opgefokt door zijn eigen boosheid, het loeiharde “Bringing You Down” in.  In het midden van de set zit een eerste echte climax met het duo “We Still Believe” en “Nothing You Can Do To Me”, beide heel typische en heel gekende STYG-hymnes die ondermeer zorgden voor de definitieve doorbraak van de band.
“The Bond” werd opgedragen aan de bandleden, tijdens “What Choice Did You Gave Us” zagen we een heerlijk potje crowdsurfen en  bij aanvang van “Such Pain” betuigde frontman Jesse zijn medeleven aan alle refugees die de laatste maanden dagelijks de wereldpers halen.
Veel te vroeg als je het mij vraagt, na amper 45min., werd het slot van het optreden ingezet met “D( I Am) ond” en “Nobody”, meteen goed voor een mega circlepit en (voorlopig) laatste meebrulmoment van de avond.
Als bisronde werd eerst het ingetogen “Left You Behind” solo en akoestisch gebracht door Jesse om daarna de finale keihard in te zetten met “Diamond” en klassieker “Amber”.

Een degelijk optreden dat de hoge verwachtingen grotendeels kon inlossen maar dat toch iets langer had mogen duren en zeker een nummer als “The Crown” de setlist verdient.

Organisatie: Heartbreaktunes (ism Trix, Antwerpen)