Als je een ruim twee uur durend concert kan geven met het beste uit een carrière van 60 jaar, dan wil dat zeggen dat je al niet meer van de jongste bent maar dat betekent vooral dat je een groot muzikant bent. Wel Mr. Ennio Morricone is zo iemand. Hij komt met zijn lengte in de buurt van 1.60m maar zijn palmares is op z’n minst ‘groots’ te noemen. Hoewel hij het er liever niet over heeft kunnen we er niet over heen.
Het begon halfweg de jaren ’60 met de eerste van een reeks ‘spaghettiwesterns’. Een term die hij liever niet hoort.  Het blijft hét hoogtepunt van zijn optredens. ‘The good, the bad and the ugly’ uit 1966 met het daaraan verbonden nummer “ Estacy of Gold, een meesterwerk waarbij elk haar op je lichaam rechtkomt. Een combinatie van piano, klarinet, viool, trombone, slagwerk, … kortom alles wat dit ‘Tsjechisch nationaal harmonisch orkest’ te bieden heeft. Plus de imposante verschijning van een sopraan in de figuur van Susanna Rigacci. Twee jaar later, in 1988 was er al een vervolg. “Once upon a time in the west” met de daaraan verbonden mondharmonica. Een geluid die door merg en been gaat. Dat is het unieke aan deze optredens. Het Sportpaleis, duizenden aanwezigen, muisstil en dan het geluid van de mondharmonica die door de zaal zweeft. Hoogst indrukwekkend!
Verder leek het alsof het een greep was die met de ogen toe werd gekozen. Als je alleen meesterwerken maakt kan je jou dat eenmaal permitteren. ‘The legend of 1900’, ‘The best Offer’, ‘Chi Mai’, … Een speciale vermelding voor het nummer “Abollison” omdat daar de interactie met het koor het duidelijkst hoorbaar is. “ Abollison”, een nummer uit de film ‘Queimada’ dat zoveel betekent als “bosbrand”. U merkt het wel, keuze genoeg voor een ‘best of’ concert. Ennio Morricone, de Maestro zoals hij zelf zo graag hoort, en gelijk heeft hij. Zo wordt de dirigent van een orkest nu eenmaal ook genoemd.
Niemand is succesvoller als filmcomponist dan Ennio Morricone. Het aantal films waarvoor hij muziek componeerde komt nu al in de buurt van een 500 films. De prijzen die hij daarvoor won zijn ontelbaar geworden. Met als recentste, The Golden Globe voor zijn bijdrage aan de laatste prent van Quentin Tarantino, ‘The Hateful 8’. En ja hoor, daar komt de volgende film al aan: ‘The Correspondence’ in samenwerking met zijn misschien wel meest geliefde regisseur: Guiseppe Tornatore.
Een niet te doorgronden persoonlijkheid, die niet is weg te slaan uit zijn vertrouwde omgeving in Rome maar toch de verleiding van het podium niet kan weerstaan. Zo kan je het wel omschrijven.

Dit was nu het derde concert van deze kleine Italiaan op vrij korte periode dat we konden bijwonen. Misschien is ons volgende afspraak wel een verjaardagsconcert ter ere van zijn 90^ste verjaardag. Alla prossima volta Maestro!

Neem gerust een kijkje naar de pics
http://musiczine.lavenir.net/nl/fotos/ennio-morricone-20-02-2016/

Organisatie: Greenhouse Talent