‘“Bow down, bitches : de indiequeen van 2016 komt eraan’. Zo werd Tsar B begin januari dit jaar de hypemelkweg ingekatapulteerd. De superlatieven voor de violiste van School is cool – Justine Bourgeus is haar echte naam – waren niet van de minsten. Een indrukwekkende indruk tijdens het duet van de “Back to black”-cover met Max Colombie van Oscar and The Wolf eind vorig jaar, internationale allures en getipt als muzikale revelatie door de vaderlandse media. Haar muziek wordt omschreven als R&B in de lijn van FKA Twigs, met een unieke arabisch-barokke saus eroverheen. Stil heeft ze dit jaar ook niet gezeten. Ze heeft een lijstje gesmaakte optredens dit jaar in de AB Club en de Roma afgewerkt en treedt deze zomer nog aan op Borgerwood Festival en Pukkelpop. Ze bezit alvast over een vrij opvallende visuele identiteit. Donkere fotografie en een zeer professionele videoclip bij haar eerste single “Escalate” geven haar artiestennaam Tsar B een extra sensueel tintje.

Dat visuele is er ook zeer duidelijk tijdens haar try-out in De Kreun in Kortrijk. Terwijl de stad en de cafés vol lopen van Wales-voetbalfans, staat op het podium een replica van het glaskunstwerk Naphtali van Chagall te baden in rode, gele en blauwe spotlights. Tsar B heeft voor de gelegenheid een Aladdin-meets-Mulan gevechtsoutfit aangetrokken. Blote buik, hoge vlecht en plateauzolen incluis. De andere drie muzikanten zijn in sober zwart gekleed en staan in de zijlijn opgesteld.

Ze begint zelfverzekerd haar set met “Myth”, een bezwerend nummer met een klok van een kathedraalklank die uit de synths komt. Ze is niet bang van het publiek, durft zwoel te dansen en gebruikt de microfoondraad als een slangenbezweerster. De zeer diepe bassen zijn een constante doorheen het optreden, van “Fire it” tot aan het bisnummer “Escalate”.

Tsar B heeft een solide stem, haar vioolwerk is performant en de vier op het podium zijn op mekaar ingespeeld. Maar op den duur zijn de aan haar gekoppelde hypekwaliteiten telkens hetzelfde : in ieder nummer kan je spreken over oriëntaals, smachtend, kreunende stemmen en drukkende stiltes gevolgd door een zware bas. Zo wordt het optreden een zwaarwichtige en zeer serieus opgevatte set zonder de jeugdige branie die ze met haar jonge leeftijd nog altijd in haar heeft.

.. Meer afwisseling, het afschuwelijke nummer “Monsoon” van Tokyo Hotel schrappen en een beetje meer fun in het optreden, dan kan de hype zich verder onder de groeilamp ontwikkelen.

Organisatie: Kreun, Kortrijk