Festival Dranouter 2016 – zaterdag 6 augustus 2016 – indrukken
Festival Dranouter 2016
Festivalterrein
Dranouter
2016-08-06
Johan Meurisse

Een zonovergoten Festival Dranouter geniet van een uitverkochte zaterdag , met maar liefst 15000 bezoekers . De gemoedelijkheid , de gezinsvriendelijkheid , de randanimatie  neemt op zo’n dagje een voornaam plaatsje in het muzikaal gebeuren. Het publiek ‘ontmoet elkaar’ en geniet met volle teugen van de kleine dingen. Heerlijk zoiets.
En muziek? Jawel Belgenpop op de mainstage met kleppers Tourist Lemc en Balthazar.

Overlopen we eens ?
Tourist Lemc , de Antwerpse stadstroubadour,  brengt ’t Stad een beetje dichter naar West-Vlaanderen of … vinden de West-Vlamingen nu net Antwerpen?! Niettemin , met de tweede plaat ‘En route’ slaat hij de brug tussen beiden; muzikaal hebben we een homogene mengeling van Nederlandstalige pop , folk , hiphop en raps . Hij heeft al een uitgebreide tour achter de rug en ook op de festivals palmt hij iedereen in . Hij beschikt over een erg goed op elkaar ingespeelde band , die aanvult in de zangpartijen . “Koning Liefde” en “Horizon” doen de harten sneller slaan en worden luidkeels meegezongen .
Een ode aan de kleinkunst en de streek wordt niet links gelaten door Willem Vermandere’s  “Blanche en zijn peird”. In Antwerpen zou Wannes van de Velde gehoord worden  … Tourist Lemc verovert en je moet geen Antwerps verstaan om het  goed te vinden …

West-Vlaanderen aan de top ... Balthazar! Hun plaat ‘Thin walls’ vorig jaar , werd succesvol binnengehaald, een kroonstuk in hun tienjarige carrière en een definitieve doorbraak. Een jaar later zijn groepsleden actief in andere projecten als Warhaus en Zimmerman , wat het aantal Balthazar optredens reduceert. Enkele festivals worden aangedaan , Dranouter ontbrak niet en kreeg een ferm gesmaakt , snedig rockoptreden . Een enthousiaste band  en een erg uitgekiende set, die grilligheid en melodie samenbrengt, gedragen door de afwisselende en meerstemmige zweverige en diepgrauwe zang. Verdomd , die songs zitten ingenieus in elkaar, geslepen, veelkleurig en van finesse getuigen door het brede instrumentarium (de viool/keys zijn een grote meerwaarde), de experimentjes en de huppelende, hakkende, stekelige en sfeervolle ritmes. De nieuwe “Bunker” , “Wait any longer” klonken even sterk en scherp als de oudere “Fifteen floors” , “Nightclub” en de instant killer “Do not claim them anymore”. ‘Raise your glass to the nighttine’.
Balthzar was samen met Tourist Lemc een absolute voltreffer .

Meer Belgen?
Eerder ontroerde en pakte Patrick Riguelle het publiek in met een best Jacques Brel . Met zijn band (o.m Jan Hautekiet)  kruisten chanson , cabaret en integere , gevoelige pop  elkaar in een reeks nummers als “Rosa” , “Mathilde”, “Bxl”, “On n’oublie rien”, “Amsterdam” en “Vesoul” . Het zijn maar een paar classics en minder bekende, waar extravertie en intimiteit elkaar vinden in een volle en sobere instrumentatie . Ook Klaas Delrue kwam eens aankloppen.

In de Voute hadden we het beloftevolle Walrus , de band rond Geert Noppe die ook nog deel uitmaakte van Delrue’s Yevgueni . Walrus is een uitgebreid combo van vijf , en speelt fijngevoelig, stekelig als stevig Nederlandstalige pop, die charmeert door een muzikale rijkdom en beheerste orkestratie. Vocaal niet steeds even scherp vandaag , maar songs als “Benjamin en “Iemand moet de slimste zijn” raakten en fascineerden.
 
Muzikale rijkdom siert ons landje. Later op de avond hadden we Dez Mona, een goed bewaard geheim, onder de tandem Gregory Frateur (zang) – Nicolas Rombouts (contrabas); ze vielen op met een sterke combinatie van pop, jazz, blues, gospel en chanson in het verlengde van o.m. Gavin Friday, Antony & The Johnsons, Marianne Faithfull en Moondog Jr.
Er sluimert steeds iets mystieks, ook bij valavond . De band mocht liefst nog iets later worden geprogrammeerd. Ze zijn al zo’n tien jaar bezig en de veelzijdigheid is een straffe troef . Kwalitatief  en creatief sterk dus , gevoeligheid en ontroering als rode draad,  en met een nieuwe plaat ‘Origin’ , die op de achterplan geprojecteerd stond .
Een pop noir, vaudeville ervaren we . Songs met sierlijke , broeierige melodieën, een donker romantische inhoud , kortom, een gevoeligheid met weerhaken . Zeker naar het eind intrigeerde het gezelschap, de nummers werden volledig tot op het bot uitgediept … Gecombineerd met die stem en de theatrale voordracht van Frateur was dit een sterk staaltje .

En Trixie Whitley? jawel hoor , De Belgisch –Amerikaanse is een graag gezien artieste op de Belgische podia . Ze is een grootse artieste geworden . Bitterzoete romantiek , sentiment in een donker kleedje. Het tengere , schuchtere meisje bijt nu van zich af , klinkt zelfverzekerd en gaat met haar band gretig te werk . Een gebalde woede ervaarden we met momenten door een verschroeiende sound, maar evenzeer kenmerkt een bij het nekvel grijpend geluid, die haar gekende intimiteit niet uit het oog verliest. Het puike nieuwe  ‘Porta Bohemica’ kwam vanavond natuurlijk in de spotlights te staan. Haar elektrisch gitaarspel tintelde . . Een Trixie op z’n Polly Harvey’s!
De songs konden we ten volle beleven , met haar geoliede band . Singles als “Soft spoken words” , “Closer“ klonken sterk en het afsluitende “Need your love” werd pittig gekruid . Een integer moment hadden we met de emotievolle pianotunes van het ingenomen “Eliza’s silence” . Mooi hoe talent , gevoel en emotie allemaal samengingen in een rockende set!

Tot slot werden we in loop van de namiddag geraakt door de stemmenpracht van Le Vent Du Nord en Lynched.
De Frans Canadezen Le Vent Du Nord  namen het publiek in met hun op elkaar afgestemde vocals . Een rits instrumenten ondersteunden hun Bretoense folk , o.m. een akoestische , elektrische gitaar , viool , accordeon , draailier , piano /keys met foottics en footdrums , die de nummers ophitsten . Sober , elegant en dynamisch!
Ook het Ierse Lynched in de clubstage zat in diezelfde sfeer, maar hielden het soberder qua instrumentatie . De samenzang was emotievol , pakkend en a capella zorgden ze voor een samenhorigheidsgevoel , hand in hand,  op de stage . Fijn!

‘De leute’ staat er ons festivalbandje . We ervaarden het gevoel door de gemoedelijke sfeer, de talrijke kraampjes , de randanimatie , samen met de muziek …

Organisatie: Festival Dranouter, Dranouter