Muzikaal zit de Spaanse psychobillyband Screamers & Sinners helemaal in het straatje van Mad Sin, the Monsters en Batmobile, met als extraatje een heel aanstekelijke sax en soms een mondharmonica. Geregeld zit er ook een snuif Spaanse folk in deze psychonilly. Met The Revenge of​.​.​.​El Sacamantecas, de opvolger van ‘Demon Tales’ uit 2015, brengen deze Spanjaarden dit tweede album uit op het Belgische Drunkabilly Records.
Inzake onderwerpen kruidt Screamers & Sinners sinds 2012 zijn ruige psychobilly met elementen van de Baskische folklore. ‘The Revenge of​.​.​.​El Sacamantecas’ gaat over het Spaanse equivalent van de verschrikkelijke boeman. Dit wezen is op zoek naar babybloed en menselijk vet. Gesneden koek dus voor een volledig psychobilly-album. Enkel “Ahogate” van de Baskische punkband RIP is geen origineel Screamers & Sinners-nummer, maar werd door de band zo bewerkt dat je nauwelijks een verschil merkt.  In “Horror Ladies” zit zelfs wat van Mano Negra, nog een band die Spaans en Engels al eens door elkaar durfde te halen. Alle songs hebben een meer dan goede drive en zijn catchy als een Spaanse peper.
Voor wie nog twijfelt aan de credibiliteit van deze Spaanse band: Doyley van Demented Are Go en Klingonz kwam meezingen op “Tutankhamun”, één van de hoogtepunten van ‘The Revenge of​.​.​.​El Sacamantecas’. Andere positieve uitschieters zijn “100 Maniacs”, “Ospitaleko” en “Taxidermia”.
Wie zijn psychobilly al eens graag met wat Spaanse peper mixt, zal smullen van deze Screamers & Sinners.