Er was weinig volk dat kon terugdenken aan hoe New York in 1981 was, of 1976, en waar hip-hop uit voortkwam. En toch is dat waar de sound van de Sugarhill Gang in 1979 voortkwam toen ze met “Rapper’s Delight” een monument voortbrachten waarvan men op dat moment waarschijnlijk nog niet besefte wat voor een monument het was. Een New York waar de straten vol naalden lagen en de schizofrenen in de goot. Een New York dat niemand nu nog zou herkennen en dat intussen een mythe geworden.

Intussen zijn we haast 40 jaar verder en dan komt er een concert waarbij de aanwezigen misschien niet helemaal weten wat er gebeurt, of toch wel als hun ouders het hen ooit vertelden. De organisatoren moeten dat uiteraard wel geweten hebben en het zegt toch wel wat over de kracht van muziek dat hierbij een paar generaties aaneen gesmeed worden. Het was ook voor mij de eerste keer in een LUX, een nieuwe intieme zaal in een deel van Gent dat niet zo echt tot het centrum hoort waar men in de toekomst best nog wel wat feestjes wil gaan organiseren.
Hip hop en de hele cultuur waar Sugarhill Gang uit voortkwam bestaan op zich niet meer, of zijn intussen tot iets helemaal anders gemuteerd, maar dat is net wat hiphop ook al was, een mutatie van diverse invloeden en subculturen die stalen als de raven en hun grootste hit baseerden op andermans werk.
Het was uiteindelijk niet zo moeilijk om dit soort bedenkingen achter je te laten als je de energie zag waarmee nog een aantal oude leden, Michael ‘Wonder Mike’ Wright and Guy ‘Master Gee’ O'Brien als de bio correct is,  aangevuld met jonger geweld, te keer gingen en er een echt feestje van maken.
Uiteraard de hits zoals “The Message” en “8th Wonder”, maar net zo goed flarden Run DMC of House of Pain of zowaar Madonna die ze aan een razend tempo aaneen rapten, met nog een hoop zo snel als ze waren amper te volgen intermezzo’s uit een rap back catalogue van vier decennia.
Het niet zo talrijke publiek lustte er wel pap van, en het hoogtepunt van de avond kon niet anders dan “Rappers Delight” zijn, waar nog wel een paar volgende generaties hun groove thing op zullen shaken.

Een veel energierijker concert dan ik ooit gedacht had, en haast te professioneel in al zijn vloeiende enthousiasme. Hiphop leefde deze avond in ieder geval meer dan ooit. Er moest nog een feestje aangebreid worden, met DJ’s die schat ik nog niet geboren waren toen hiphop het levenslicht zagen, maar dat zal wel weer een bewijs zijn dat op goede muziek geen leeftijd staat.
We zagen dat het goed was en verlieten wijselijk het pand.

Organisatie: City Queens & Club69