Wand - Straffe band in snikhete DOKkantine!
Wand
DOK
Gent
2017-06-20
Didier Becu

Mensen die een plonsje wagen in het vervuilde water aan de Portus Ganda-site. Het is een tafereel dat je niet alle dagen ziet. Dit maar om te zeggen dat het beestig warm was. Zelfs Wand was stomverbaasd dat België zo ‘geteisterd’ kon worden door een hittegolf, en zeggen dat deze muzikanten uit het zonnige Californië komen!

Noem het gerust zelfkastijding, maar een honderdtal muziekfanaten gaven geen moer om verfrissing en wandelden als gewillig zweetvee de kantine van DOK binnen om Wand aan het werk te zien.
Dat hoeft eigenlijk niemand te verbazen, want Wand is hot en vooral hip. Hun eerste twee platen ‘Ganglion Reef’ en ‘Golem’ kregen van de toonaangevende muziekbladen het maximum aantal sterren. Ze toerden uitgebreid met wonderkind Ty Segall en alsof dit alles niet genoeg is, werd hun meest recente plaat ook nog eens geproducet door Chris Woodhouse die eerder werk leverde voor Thee Oh Sees. Of voor slechte verstaanders, Wand is één van de bands die behoorlijk wat nieuwsgierigheid opwekt bij garagerockliefhebbers.
Om klokslag half negen begonnen de Amerikanen aan hun missie. En dat was niet om vliegensvlug uit de alles verschroeiende hellhole (voor één keer met dank aan Trump!) te komen, want Wand zou de laatste minuut toegelaten speeltijd (die curfew weet je!) gebruiken.
Gewapend met droge humor ontketende Cory Hanson een salvo van garagerock, folk en je hoorde er zelfs wat metalinvloeden in (nou ja, de gitaren klonken in ieder geval stevig).
De band uit Los Angeles deed hun genre alle eer aan. Het rammelde langs alle kanten, de gitaren maakten geregeld een piepend geluid, maar het klonk vooral eerlijk. De fuzzgitaren van Robert Cody en Lee Landey gingen geregeld in het rood, terwijl de keyboards voor een 60s-sfeertje zorgden.

Het siert Wand dat ze op het podium niet het geluid van hun platen najagen. Is het op vinyl wat braver (bijna schreven we Tame Impala), dan is dat op scène heel wat rauwer. De zwemmers die we een paar uur geleden zagen , hadden misschien wel een frisse kop (dat denken we toch), maar wie druipend nat van het zweet uit de DOK-kantine kwam, kon ten minste zeggen dat hij een heel straffe groep heeft gezien.

Met dank aan Luminousdash.com http://www.luminousdash.com

Organisatie: Democrazy, Gent