Bear’s Den - De warmste nacht van de Lotto Arena
Bear’s Den
Lotto Arena
Antwerpen
2017-11-17
Gerrit Van De Vijver

Houthakkershemden, kampvuur, wat rondlopend vee, en op de achtergrond de ondergaande zon. Als ik de muziek van Bear’s Den hoor, beeld ik me steeds dergelijke taferelen in. Maar niks van dit alles. Dit is een oer-Londense duo, dat neigt naar indiefolk, waar drums, gitaar, banjo en mandoline een symbiose aangaan. Daarom dat er dikwijls gerefereerd wordt naar Fleetwood Mac, Bruce Springsteen of Snow Patrol, welke ook de basis van de muziek uitdragen. Nl. de instrumenten laten spreken, samen met een dragende, aangename stem. Ook de link met Mumford & Sons wordt vlug gelegd. Maar alhoewel hun stemmen onderling wisselbaar zouden zijn, slaat de metronoom toch iets sneller bij Mumford & Sons. Ook de toon van Bear’s Den is zachtaardiger en recitatief.

Zoals zoveel bands, mag je eigenlijk niet afgaan op de plaat of cd. Als je de volledige plaat ( ‘Red earth & pouring rain’ ) in één keer beluistert, heb je de neiging de conclusie te trekken van ‘13 in een dozijn’. Maar live heeft deze band zoveel te bieden. Live snijden de gitaarriffs zoveel dieper, schelt de trompet zoveel scheller, krijgt een paukenslag op drum zoveel meer timbre, en draagt de warme stem van Andrew Davie zoveel verder. Koppel daar een sobere, maar uitgekiende lichtshow aan vast, en je hebt goud in handen.
Het WIJ-gevoel groeit naarmate het concert vordert, je wordt meegezogen in de zeemzoete, stem van leadzanger Andrew Davie.
De voorbije passages op verschillende podia en festivals bewijzen het : bij Bear’s Den draait het om de muziek, om het creëren van sfeer. Je hoeft geen dansmoves te hebben, of een spring-in-het-veld te zijn om succes te hebben. En dat hebben de fans, nog steeds groeiend in aantal, van Bear’s Den goed begrepen.
Van bij het begin sloeg Bear’s Den spijkers met koppen. Met “Red earth & pouring rain” zit de toon helemaal juist, samen met “Emeralds” en “Elysium”. Het publiek geniet, stil wiegend als een bries door een korenveld. Maar de band zelf geniet ook , en steekt dit niet weg. Keer op keer brengen ze ter sprake hoe ‘onder de indruk’ ze wel zijn van deze omstandigheden. This venue is so big! Met “Greenwoods Bethlehem”, “ Isaac” en “Magdalene” gaan ze op hun zachte elan door. Het zijn zulke mooie meezingers, ze lijken hun songs wel te prediken. Wat een ideale opstap is, letterlijk dan, naar iets wat ze nog nooit gedaan hadden. Alhoewel, ik zag hen begin dit jaar in De Vooruit in Gent, en daar deden ze het gewoon tussen het publiek. Hier hadden ze een klein podium gebouwd, met één lamp als sfeerverlichting. Met hulp van de talloze smartphones, de ideale sfeerbelichting voor “Gabriel”. Hemels sereen. Ook het perfecte moment om “ Heaven” te brengen, de cover van hun favoriet Bryan Adams.
“Love we stole” en “ New Jerusalem” volgden op het gewone podium, en waren de inleiding voor de ietwat zwaardere nummers waar de gitaarriffs helemaal los konden gaan. Nl. “Auld wives”, en “Pompeii”. Hier werd Andrew iets te enthousiast, want ging plots een octaaf te hoog zingen.
Heel origineel, voor “Pompeii” vertelde Andrew dat dit het laatste nummer was van de avond. Mocht er iets bestaan als dat we weggaan, en dan terugkomen om nog wat nummers te spelen.. maar ja, zoiets bestond niet…

De encore werd ingezet met “Dew on the vine”, en dan , heel attent, mochten de lead-zangers van het voorprogramma Sam Fender en Dan Croll, de groep komen versterken om “Free Fallin” ten berde te brengen. Eerst werd de manager nog eens in de bloemen gezet, net als heel de crew trouwens. Maar het was de manager zijn verjaardag, en 8000 man die je een verjaardag wensen, het heeft wel iets. Als afsluiter was er de mee-bruller “Agape”.

Er waren 2 voorprogramma’s. Sam Fender en Dan Croll deden hun uiterste best om de boel op te warmen. Jammer dat er veel laatkomers waren, want zij hebben toch wat gemist. Deze 2 hebben toch iets in hun mars, en gaan zeker doorgroeien.

Bear’s Den heeft alweer een reuzestap gezet in hun evolutie. De aanwezigen moet je niet overtuigen, de volgende stap is , hoe kan het anders , de grote broer naast de Lotto Arena, het Sportpaleis.
Als alle aanwezigen het woord verspreiden, kan het niet anders of de achterban gaat uitbreiden. Maar daar heeft Bear’s Den ook z’n muziek voor. Muziek in z’n zuiverste vorm, en tijdloos. Dat zag je ook aan de variëteit van de fans. Van tieners tot zeventigers. Iedere generatie was vertegenwoordigd. Het bewijst allen maar hun veelzijdigheid.
Nu werken aan een 3e album, we kijken er naar uit.

Neem gerust een kijkje naar de pics
http://musiczine.lavenir.net/nl/fotos/sam-fender-17-11-2017/
http://musiczine.lavenir.net/nl/fotos/dan-croll-17-11-2017/
http://musiczine.lavenir.net/nl/fotos/bears-den-17-11-2017/
Organisatie: Live Nation