Op ‘Jamais Vu’ herneemt Torgeir Waldemar een aantal van zijn vroegere songs. Vijf om precies te zijn. Twee songs krijgen een elektrisch jasje aangemeten. Zijnde “Streets” en “Take Me Home” die in hun originele versie op zijn debuut in een folkrock versie staan. De songs zijn niet beter of slechter maar gewoon in een ander jasje. Neil Young is nooit ver weg op deze twee songs. Van zijn laatste album “No Offending Borders” krijgen we drie akoestische versies van “Sylvia”, “Among The Low” en “Summer in Toulouse”. Ook hier dezelfde opmerking als bij die andere tracks. Deze versies zijn evenwaardig aan de originele waarmee Torgeir bewijst dat hij zowel het klassieke rock en het folkrock genre beheerst. Persoonlijk hoor ik liever de elektrische versies omdat die wat meer in de ziel kerven. Maar dat is enkel te wijten aan mijn voorliefde voor dat genre.
‘Jamais Vu’ is een mooie kennismaking met de man indien je hem niet zou kennen. En dat zullen er ongetwijfeld veel zijn. Voor liefhebbers van Neil Young, Bob Dylan en Admiral Freebee.