Rex Orange County mag dan wel met z’n drieën op het podium staan, in wezen draait het project rond de –nog steeds maar- 19-jarige Alex O'Connor. De jonge Brit staat wat ons betreft een zeer mooie toekomst te wachten, want wat we te zien kregen in de AB Club stemde overeen met de hoge verwachtingen.

Tweede worden in een grote wedstrijd als BBC Sound of 2018, het is de meest ondankbare plek om te belanden. Al hoeft Alex niet wakker te liggen over de toekomst met Rex. Een dik uur van te voren stonden er al een hoop fans de kou te verbijten, om toch maar vooraan aan het podium te kunnen plakken. Jonge meisjes, modebewuste Spotify-veelvraten, maar evenzeer radio-omnivoren stonden netjes aan te schuiven. Het publiek van Rex Orange County weerspiegelt hiermee de muziek van de jonge Brit.
Een half uurtje later dan gepland wordt de toon meteen gezet met “Apricot Princess”. Achter de babyface van O’Conner schuilt het talent van een straight-on, ingenieuze creatieveling die weet waar hij het moet gaan zoeken.
De muziek bevat veel tijdloze invloeden die uit de jazz en funk, maar tegelijk ook een jeugdige aantrekkingskracht dankzij de catchy pop waarmee ze het vermengden. De teksten zijn puur en uit het leven gegrepen en doen denken aan die van comfy-emocult-band NeverShoutNever en Alex’ stemtimbre neigt naar die van een vroege Jake Bugg. Dit alles brengen ze met het sprekend gemak, come-as-you-are-gehalte van Ed Sheeran. Veel referenties zoals u leest, maar het geheel klonk vernieuwend en breed en vernuft. Zo kunnen we perfect snappen dat jonge meisjes wegsmolten bij de teksten van “Uno” en “A Song About Being Sad”. Ze zijn als het ware uit het leven gegrepen uit een kalverliefdehoofdje vol met onzekerheden. Live plakten de nummers als secondelijm, net zoals de songteksten die bij het publiek in het geheugen ingebakken waren.
Tegelijk waren de later gebrachte nummers als “Sunflower” en “Best Friend” muzikaal erg sterk opgebouwd. Ze balanceren zowel op plaat als live tussen ‘indie’, ‘commercieel’ en een moeilijker toegankelijk genre als ‘jazz’. Zonder dat je live het gevoel krijgt op een concert te staan van een band die zich een van deze drie labels toe-eigent. Gezegend met instrumentaal talent, beschikt de band dan ook over de essentiële benodigdheden hiervoor. Dit talent valt toch vooral aan de frontman toe te schrijven. De drummer deed zijn taak met verve en met het nodige enthousiasme. De bassist daarentegen had misschien een mindere dag, maar stond er gedurende de –relatief korte- show best wel beteuterd bij. Muzikaal had eigenlijk ook een (te) beperkte invloed op de muzikale kleur van het optreden.
Tijd en ervaring zullen Rex Orange County naar nog hogere regionen kunnen brengen. Het nummer dat hij met z’n geliefde Thea, de inspiratie van zijn nummers, was ondanks haar knappe verschijning een beetje een minder moment waar ze vooral zichzelf als zangeres in de picture trachtte te zetten. Zangtechnisch klonken de stembanden van Alex soms iets te nasaal en misten we hier-en-daar wat expressiviteit, maar dan zijn we wel heel streng in onze kritiek.

Hij is nog maar negentien jaar jong, maar spontaan gedachten oproepen naar jongere versies van nu grootzaal-uitverkopers, het is niet elke jonge hond weggelegd. Rex Orange County heeft de juiste muzikale paden uitgekozen, het is nu kwestie van ook live deze verder te gaan bestendigen.
Deze zomer valt Rex Orange County opnieuw te bewonderen op Dour Festival. Maak dat je daar bent, want het zou wel eens snel kunnen gaan voor deze Brit.

Setlist: Intro - Apricot Princess - Television/So Far So Good – Uno - Sycamore Girl – Edition – Untitled - A Song About Being Sad - Corduroy Dreams - Loving Is Easy – Sunflower - Best friend – Happiness

Organisatie: Ancienne Belgique, Brussel