Parkway Drive – ‘Heerlijk intiem, heerlijk hard’
Parkway Drive
Ancienne Belgique (AB Club)
Brussel
2018-03-13
Louis Follebout

Het waren een goeie paar weken voor fans van Parkway Drive. In twee weken tijd releasede de band 2 nieuwe singles én maakten ze bekend dat er een nieuw studioalbum aan zit te komen dat op 4 mei het daglicht zal zien. Als kers op de taart streek de band neer in Brussel voor een clubshow met 250 gelukkigen.

Beginnen doen we die avond met Polar, een Britse metalcore band. Meteen een stevige binnenkomer met “Blood for blood”. Het duurt letterlijk 10 seconden eer de eerste pits geopend worden. Het is duidelijk dat er een paar grote fans in de zaal zitten. Met gebalde vuisten worden de agressieve lyrics meegebruld. Als een herder bespeelt frontman Adam Woodfort het publiek en zet de zaal naar zijn hand. Circle – en moshpits worden prachtig georkestreerd en zijn stevig. Het is duidelijk dat we hier niet ongeschonden gaan uitkomen. Polar zet een zeer stevige set neer met als extra aandachtpuntje de ruwe vocals. Het is zelden dat livevocals even sterk en juist klinken als op een album, maar Polar krijgt dit zonder enige moeite voor elkaar. Publiek opgewarmd, kelen gesmeerd en kleren uitgespeeld, de volgende gang mag komen!

‘I spoke a vow today and asked if God would come and play’. Dit zijn de eerste woorden van het nieuw nummer “Wishing Wells” en tegelijk ook de opener van het optreden. Het was duidelijk dat de fans gestudeerd hadden op de lyrics, want vanaf seconde 1 zong het publiek even luid mee als de band zelf. Bij  de eerste breakdown brult het publiek harder dan ooit te voren en de glimlach op het gezicht van frontman Winston bewees dat hij dit niet verwachtte. De volledige zaal, en ja ik bedoel echt de volledige zaal, veranderde in een kolkende massa van ellebogen en rondzwierend haar. Na de benjamin uit hun arsenaal gespeeld te hebben, krijgen we de publieklieveling “Carrion” naar ons hoofd gesmeten. Zoals verwacht gaat Parkway Drive hard. Harder dan ooit te tevoren. Het voelde als een throwback naar de jonge jaren van de band. Kleine venue, stagedivers op het podium en ondertussen bandleden een schouderklopje geven, zowel publiek als band genoot ten volle teuge.
Zelf “The void”, een nummer dat 6 uur eerder uitkwam was geen onbekende. Het is de tweede single van het komende album ‘Reverence’. Het nummer werd online geprezen, maar ook afgebroken. Het zou niet meer hetzelfde zijn als de oude Parkway Drive en te soft zijn. Wel, ik kan u verzekeren, het nummer staat als een rots tussen de klassiekers “Idols & anchors” en “Wild Eyes”.
Om deze avond extra speciaal te maken, haalde de band wat oude nummers uit hun bestofte trukendoos. Nummers als “Breaking point” en “Dead mans chest”,  naar Winston’s eigen zeggen niet zo populair, konden rekenen op een stevige onderbouw van het publiek en zo werden zelf de minder bekende songs een heel groot feest.

Het is overduidelijk dat de band geniet van een clubshow als deze. Festivals en arena’s spelen is de grote droom, maar dit is waarvoor ze het doen. Contact met hun fans, highfives geven aan de eerste rij, stagedivers recht helpen en zelf happy birthday zingen voor een jarige job. Op een avond als deze kan je het jezelf permitteren van niet af te sluiten met een publiekslieveling, maar met de titeltrack van je eerste album. ‘Horizon’ is het laatste nummer voor de encore en dit werd zeer sterk geapreccieerd. Lang geleden dat we dit nog eens live zagen.
Natuurlijk kunnen ze de avond niet afsluiten zonder de ondertussen klassiekers “Crushed” en “Bottomfeeder”. Afkomstig van het laatste album ‘IRE’, maar , mijn god,  zijn dit al classic PWD-nummers geworden. Onder luid applaus, gefluit, geroep en ik vermoed een klein beetje gehuil ook, verlaten de Aussies het podium. Het einde van een zeer intense avond. Een avond om niet snel te vergeten.

Nog een laatste noot die echt vermeld moet worden. Na het optreden stroomde de meute, mezelf incluis, als uitgedroogde straathonden naar de bar om onze dorst te laven. Zotter dan dit wordt het niet dacht ik, terwijl ik even naar het podium kijk. Het podium staat ondertussen bomvol met fans die rond 1 persoon zwermen. Frontman Winston komt het podium terug op om alle fans te bedanken en met iedereen die wil op de foto te staan.
Dit is Parkway Drive ten top. Geen VIP-paketten, geen golden circle, geen gedoe. De dankbaarheid stroomt van zijn gezicht wanneer hij voor de 48^ste keer hoort ‘Great show man’ en dit is wat van Parkway Drive een van de grootste metalcore bands van het moment maakt.

Setlist Polar: Blood For Blood – Destroy - Glass Cutter – Downfall – Breathe - Black days - Tidal Waves
Setlist Parkway drive: Wishing Wells – Carrion – Boneyards – Vice - Idols And Anchors - Romance is dead - The Void - Wild eyes - Breaking Point - Dead mans Chest – Dedicated – Horizons – Crushed - Bottom Feeder

Organisatie: Ancienne Belgique, Brussel