De Noor Sebastian Ulstad Olsen is een druk baasje. Behalve zijn hoofdjob, zingen en gitaar spelen bij de poppunkers van Death By Unga Buna, heeft hij sinds kort nog een zijproject. Geholpen door leden van FOAAAM en Warp Riders startte hij Wet Dreams. Met die band verkent hij de grenzen van de typisch Amerikaanse hardrock en punk.
De eerste single - met drie nummers die in niet meer dan een paar uur geschreven en opgenomen werden - is een mooie staalkaart van het idee dat Ulstad Olsen najaagt. “I Can Fly” begint zo furieus als The Hives van vroeger, om dan halverwege de experimentele en spacey-psychedelische toer op te gaan. “Cartridge Belt” had een nummer van The Ramones kunnen zijn, zo dicht komen ze bij hun geluid. Veel energie en veel snelheid. “Wizzard Staffing” gaat ten slotte meer in de richting van de sixties-gitaarpop en klokt af op minder dan 2 minuten.
Deze eerste worp van Wet Dreams laat horen dat ook jonge mensen nog wel oog en oor hebben voor de roots van punk en hardrock. Je kan ze zo naast onze eigen Sons (van de Nieuwe Lichting van Stubru) zetten.